O Frico
Frico jest jednym z emblematycznych dań Friuli-Wenecji Julijskiej. Italia.it opisuje najbardziej znaną wersję ziemniaczaną jako placek z ziemniaków i lokalnego sera, tradycyjnie Montasio, z chrupiącą skórką i miękkim, ciągnącym się środkiem. Ten kontrast jest głównym celem tej receptury.
Danie występuje w kilku formach, w tym jako cienkie, chrupiące frico przygotowywane niemal wyłącznie z sera. Zweryfikowane fotografie pokazują jednak szeroki złocisty placek z widoczną strukturą ziemniaków, dlatego ta wersja to miękkie frico z ziemniaków i cebuli, a nie cienki serowy krążek.
Ziemniaki muszą zmięknąć, zanim ser zacznie je wiązać. Grube tarcie zachowuje ich wyczuwalną strukturę, a jednocześnie skraca czas gotowania. Cebulę najpierw zmiękcza się, aby dodała słodyczy bez zamieniania gotowego placka w mocno zrumienioną zapiekankę ziemniaczaną.
Montasio wnosi sól, tłuszcz i charakterystyczny mleczny smak. Stosunkowo młody ser topi się najgładziej; dodatek nieco bardziej dojrzałego Montasio pogłębia smak, ale może sprawić, że placek będzie twardszy. Po dodaniu sera masę dociska się w jeden krążek zamiast stale mieszać.
Końcowe odwrócenie jest ważne zarówno dla wyglądu, jak i techniki. Spód musi być dobrze ścięty i głęboko złoty przed obróceniem placka. Talerz lub pokrywka są bezpieczniejsze niż próba podrzucenia ciężkiego placka z sera i ziemniaków.
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)