O Cassoeula
in-Lombardia opisuje cassoeulę jako chłopskie danie oparte na mniej cenionych częściach świni — skórze, żeberkach, a w starszych wersjach także ryju, uszach, nóżkach lub ogonie — z kapustą włoską jako niezbędnym warzywem.
Ten przepis zachowuje tożsamość dania, ale używa kawałków praktycznych w domowej kuchni: mięsistych żeberek, oczyszczonej skóry wieprzowej i małych świeżych kiełbasek wieprzowych. Tekst wskazuje szerszy tradycyjny zakres zamiast udawać, że tych części nigdy nie używano.
Skórę wieprzową najpierw się blanszuje, aby usunąć zanieczyszczenia powierzchniowe i rozpocząć zmiękczanie kolagenu. Żeberka rumieni się osobno, dzięki czemu późniejszy wywar ma smak pieczenia, a nie jedynie gotowanego mięsa.
Kapustę włoską dodaje się etapami, gdy wieprzowina już zaczęła mięknąć. Uwalnia dużo wody; zbyt duża ilość wywaru na początku daje zupę zamiast gęstej cassoeuli kojarzonej z Lombardią.
Kiełbasy trafiają do garnka później niż żeberka i skóra. Mielona wieprzowina musi osiągnąć 71 °C, ale ważniejszą końcową oznaką jest jedwabista kapusta, galaretowata skóra i żeberka łatwo odchodzące od kości.
.webp)
.webp)

.webp)