Et ve pirinçle doldurulmuş Sırp kuru biberleri
Kuru biberler, iç harç düşünülmeden önce bile dolma yemeğinin karakterini değiştirir. Tatlılıkları taze bibere göre daha derin ve yoğundur; kabuk ise yeniden nemlendirme ve ağır pişirme sonrasında esnek, neredeyse ipeksi hâle gelir. Bu versiyonda yoğun biber lezzeti ağır bir sos yerine ölçülü et-pirinç harcıyla eşleştirilir; böylece kurutulmuş meyvenin tadı her lokmada kolayca ayırt edilir.
Hazırlama yöntemi, taze biber mevsiminin çok ötesinde yemek için kuru biber saklanan güney Sırbistan mutfağına doğal biçimde aittir. Vranje mutfağında hem oruçluk hem de etli doldurulmuş kuru biber çeşitleri bulunduğundan ad tek bir evrensel iç harcı belirtmez. Bu tarif tekrarlanabilir tek bir etli versiyon belirler: eşit amaçlı dana-domuz karışık kıyma, beyaz pirinç, soğan, havuç, sarımsak ve paprika; hafif domatesli sıvıda tamamlanır.
İlk karar biberlerin ne kadar yumuşatılacağıdır. Yalnızca çatlamadan bükülecek ve ağızları açılabilecek kadar sıcak suda bekletilmeleri gerekir. Tamamen gevşeyip sarkana kadar bırakmak doldurmayı kolaylaştırmaz; aksine duvarlar kaşık baskısıyla yırtılır. Esnek hâle geldikten sonra her biber gevşekçe doldurulur. Pirinç tavada yalnızca kısa süre kavrulduğu için hâlâ genişlemeye ihtiyaç duyar ve ağır pişirme sıvısını çekerken yer bırakılmalıdır.
Harcı kısmen pişirmenin iki görevi vardır. Soğan ve havucun çiğliği azalır; et ise pirincin çevresine dağılacak küçük parçalara ayrılır, tek yoğun tıkaç hâline gelmez. Sarımsak ve paprika, aromalarının fazla pişmemesi için et renk değiştirdikten sonra eklenir. Son gıda güvenliği kararı yine güveçte verilir: doldurulmuş bir biberin merkezi 74 °C'ye ulaşmalıdır.
Kapalı fırınlama ayrı malzemeleri bitmiş yemeğe dönüştüren aşamadır. Buhar kuru biberi yumuşatır, pirinç çevresindeki domatesli sıvıda şişer ve harç biberin yoğun aromasını alır. Güveç pişirme boyunca nemli kalmalıdır. Sıvı çok erken kaybolursa, açıkta kalan biber kenarları derimsi hâle gelirken pirinç sert kalabilir.