Soparnik (Poljički Boćwina) – przepis tradycyjny
Soparnik to jedno z tych dań, które dyskretnie opowiadają historię miejsca. W tym przypadku tym miejscem jest Poljica, historyczny region wiejski w środkowej Dalmacji, położony między Splitem a Omišem. Od wieków tamtejsze rodziny rozciągają proste ciasto z mąki, wody, soli i odrobiny oliwy z oliwek na cienki placek, wypełniają go botwinką i…
Chorwackie faszerowane papryki
Papryka punjena gości na wielu chorwackich stołach jako stały, kojący dodatek. Pojawia się późnym latem i wczesną jesienią, gdy papryka jest słodka i obfita, ale stanowi również podstawę zimowego menu, zamrożonego w dużych ilościach w rodzinnych kuchniach. Danie to wpisuje się we wspólną środkowo- i południowo-wschodnioeuropejską tradycję faszerowanych warzyw, jednak…
Pogača Bread (Rustykalny chorwacki chleb płaski)
W dużej części Chorwacji i na szerzej rozumianych Bałkanach słowo pogača niemal zastępuje chleb. Odnosi się do okrągłego, płaskiego bochenka, którego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa panis focacius – chleb pieczony na palenisku. Wczesne wersje umieszczano pod ciężkim metalowym lub glinianym dzwonkiem (po chorwacku peka), zakopanym w gorących węglach, co dawało delikatny,…
Sarma, chorwacki klasyk z zimowych gołąbków
W całej Chorwacji sarma należy do grupy dań, które pojawiają się, gdy robi się zimno, gromadzą się rodziny, a duże garnki stoją na kuchence godzinami. W najbardziej klasycznej wersji przybiera formę kwaśnych liści kapusty owiniętych wokół doprawionej mieszanki mielonego mięsa i ryżu, a następnie powoli gotowanych na łożu z kiszonej kapusty…
Mussels na Buzaru (Dalmatian Shellfish Stew)
Wzdłuż wybrzeża Dalmacji, gdzie łodzie rybackie wciąż wypływają o świcie, a kuchnie rodzinne czerpią z tego, co przyniesie dzień, buzara jest jednym z najbardziej charakterystycznych sposobów przyrządzania owoców morza. W kuchni chorwackiej podejście to zazwyczaj oznacza szybkie duszenie owoców morza na patelni z oliwą z oliwek, czosnkiem, białym winem i świeżymi ziołami, czasem z…
Biały dorsz (chorwacki przepis na pastę z solonego dorsza)
W wielu chorwackich domach nad morzem zapach czosnku, oliwy z oliwek i długo moczonego solonego dorsza zwiastuje ostatnie godziny przed Bożym Narodzeniem. Na długo przed pojawieniem się nowoczesnych lodówek, suszony i solony dorsz wędrował na południe z północnego Atlantyku i Norwegii, docierając do Adriatyku weneckimi szlakami handlowymi; jego trwałość sprawiła, że stał się podstawowym produktem w spiżarniach w całej katolickiej Europie. Wzdłuż wybrzeża Dalmacji i…
Chorwacki gulasz z tripiców (fileki) z boczkiem i papryką
Tripice, często nazywane fileki w Zagrzebiu i niektórych częściach kontynentalnej Chorwacji, należą do najbardziej charakterystycznych dań z podrobów w tym kraju. W tym gulaszu paski wołowych flaków powoli gotują się na paprykowo-pomidorowej bazie, wzbogaconej boczkiem lub pancettą, warzywami korzeniowymi i często ziemniakami. Rezultatem jest danie o głębokim smaku, nadające się do jedzenia łyżką: aksamitny bulion, miękkie flaki z…
Istryjska Jota: Chorwacki gulasz z kiszonej kapusty i fasoli na zimne dni
W całym północnym Adriatyku co zimę na stół wraca jeden garnek: jota, gęsta potrawka z fasoli i kiszonej kapusty, gotowana z ziemniakami i wędzoną wieprzowiną. Na Istrii, chorwackim półwyspie graniczącym z Włochami i Słowenią, ta potrawa pojawia się po prostu jako istarska jota i obok maneštry stanowi jedno z charakterystycznych dań kuchni regionalnej.
Chorwacki Rićet (gulasz z fasoli i jęczmienia)
Rićet należy do rodziny gęstych gulaszów zbożowo-fasolowych, które niegdyś stanowiły podstawę pracy na roli, górskich wędrówek i długich zimowych wieczorów w Europie Środkowej. W Chorwacji najczęściej występuje w regionach kontynentalnych, zwłaszcza na północy, gdzie jęczmień i fasola powoli gotują się z wędzoną wieprzowiną, aż w garnku powstaje coś bliższego wiejskiemu posiłkowi niż prostej zupie. Chorwaccy kucharze…
Čobanac (chorwacki gulasz pasterski) – pikantny gulasz mięsny z papryką
Čobanac stanowi serce kuchni wschodniej Chorwacji, zwłaszcza w Slawonii i Baranji, gdzie pola, lasy i rzeki kształtują to, co trafia do garnka. Tradycyjnie, gulasz ten gotował się godzinami w dużym miedzianym kotle zawieszonym nad otwartym ogniem, karmiąc pasterzy i robotników rolnych po długim dniu spędzonym na świeżym powietrzu. Danie musiało być sycące, treściwe i obfite…
