Šopska salata — sałatka z pomidorów, ogórka, zielonej papryki i sera solankowego
Šopska salata jest całkowicie zadomowiona na serbskim stole, ale jej współczesna historia pod tą nazwą jest bardziej złożona niż prosta etykieta narodowa. Sałatka rozwinęła się w Bułgarii w połowie XX wieku, a następnie szeroko zadomowiła się w Europie Południowo-Wschodniej. W Serbii jest dziś znanym dodatkiem restauracyjnym i domowym. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ kulinarne przyjęcie dania nie wymaga przepisywania jego pochodzenia: przepis może należeć do codziennego serbskiego sposobu jedzenia, podczas gdy lepiej udokumentowany rozwój pozostaje bułgarski.
Konstrukcja jest prosta: pomidor, ogórek, zielona papryka i cebula są lekko doprawiane, a następnie obficie pokrywane białym serem solankowym. Jakość surowych warzyw ma więc większe znaczenie niż jakakolwiek rozbudowana technika. Pomidory powinny być na tyle dojrzałe, by smakowały słodko i wytrawnie, ale jednocześnie wystarczająco jędrne, by wytrzymać mieszanie. Ogórek wnosi chłodną chrupkość, zielona papryka ostrzejszą warzywną nutę, a cienko pokrojona cebula dodaje wyrazistości bez dominowania nad całą konsystencją.
Olej, ocet i sól są celowo użyte oszczędnie. To nie jest sałatka, w której warzywa powinny pływać w osobnym winegrecie. Sól natychmiast wyciąga wodę z pomidorów i ogórka, więc zbyt wczesne doprawienie prowadzi do dużej ilości różowawego płynu i zmiękcza kawałki. Praktyczna kolejność polega na tym, by najpierw wszystko pokroić, doprawić tuż przed podaniem, krótko wymieszać, a następnie przełożyć sałatkę do naczynia serwującego.
Biały ser solankowy dodaje się po wymieszaniu warzyw. Grube tarcie tworzy luźną białą warstwę, która przyczepia się do wilgotnych powierzchni warzyw, zamiast znikać na dnie miski. Ser typu feta może się sprawdzić, gdy serbski lub bułgarski biały ser solankowy nie jest dostępny, ale wilgotność i słoność bardzo różnią się między markami. Dodatkowa sól powinna więc pozostać zachowawcza, zamiast ślepo kompensować łagodniejszy lub bardziej słony ser.
Ten przepis używa świeżej zielonej papryki, podczas gdy inne wersje wykorzystują paprykę pieczoną, chilli albo inną proporcję cebuli i sera. Takie warianty są rzeczywiste, lecz połączenie ich wszystkich rozmyłoby wybraną formułę. Gotowa sałatka powinna smakować natychmiastowo i świeżo: chłodne warzywa, wyrazista cebula, niewielka ilość kwasu i oleju oraz kruchy, słony ser w niemal każdym kęsie.