Pazarska maslenica — warstwowy placek z ciasta
Maslenica należy do repertuaru wypieków kojarzonych z regionem Raška, Novim Pazarem i szerszym obszarem Sandžaku, choć domowe wersje nie są ujednolicone w jeden uniwersalny przepis. Dziś tej nazwy używa się także w restauracjach dla wypieków z mięsem, serem lub sosem. W tej prostszej regionalnej odmianie mąkę, wodę, sól i tłuszcz formuje się tak, aby tłuszcz rozdzielał warstwy zamiast stanowić nadzienie. Dzięki temu wypiek łatwiej zrozumieć na jego własnych zasadach, zamiast traktować jako zwykły burek.
Bazowe ciasto jest celowo chude. Mąkę, sól i letnią wodę wyrabia się do elastyczności, a następnie odstawia na trzydzieści minut. Ten pierwszy odpoczynek pozwala dość zwartej masie rozciągać się bez walki z wałkiem. Po podziale na sześć kulek drugi, dwudziestominutowy odpoczynek ponownie rozluźnia porcje. Pominięcie któregokolwiek etapu zwykle zmusza do użycia nadmiernej siły i dodatkowej mąki, co działa przeciwko cienkim, podatnym płatom.
Warstwowanie odbywa się za pomocą oleju. Każdy krążek wałkuje się lub rozciąga cienko i smaruje częścią odmierzonego oleju słonecznikowego przed położeniem kolejnego płata. Następnie stos składa się do środka, tworząc więcej stykających się warstw, ponownie odstawia i na końcu rozgniata do okręgu o średnicy 30 cm. Ważne jest, aby po natłuszczeniu stosu nie zagniatać ponownie. Wyrabianie po dodaniu oleju połączyłoby płaty z powrotem i zmieniło laminowany wypiek w zwykłe wzbogacone pieczywo.
Gorący piekarnik o temperaturze 220 °C daje uformowanemu plackowi wystarczający początkowy impuls, aby natłuszczone warstwy uniosły się i zrumieniły. Wierzch powinien być równomiernie złoty, spód zrumieniony, a środek po stuknięciu brzmieć pusto, a nie ciężko i surowo. Ponieważ grubość decyduje o dopiekaniu środka, końcowy kształt powinien być równy od centrum do krawędzi. Dziesięciominutowy odpoczynek po pieczeniu pozwala parze wewnątrz uspokoić się, ale nie trwa na tyle długo, by skórka zdążyła zmięknąć.
Maslenicę podawaj na ciepło, krojoną lub rozrywaną na kawałki. Obok można podać jogurt, ale ten przepis nie ukrywa między warstwami sera, mięsa ani innego nadzienia. Prostota jest zaletą: każdy sukces lub błąd widać w samym cieście. Wyraźne warstwy, delikatny środek i dobrze zrumieniona powierzchnia pokazują, że odpoczynek, natłuszczanie i końcowa grubość zostały właściwie kontrolowane.