01Nagrzej piekarnik i przygotuj formę
Rozgrzej piekarnik do 180 °C. Lekko natłuść okrągłą formę 28 cm niewielką ilością z odmierzonych 150 ml oleju słonecznikowego.
Ten domowy serbski burek sa sirom przekłada pełnotłusty biały ser pomiędzy pogniecione płaty filo zwilżone odmierzoną mieszanką oleju i wody. Okrągła forma i pieczenie w 180 °C dają chrupiącą, dobrze zrumienioną otoczkę wokół słonego sera i delikatnych wewnętrznych fałd ciasta.

Burek sa sirom to serowa odmiana szerokiej rodziny bureków, czyli wypieków, których nazwy, kształty i nadzienia zmieniają się na Bałkanach. W Serbii, szczególnie w kulturze piekarni, słowo „burek” może bez problemu oznaczać okrągły placek nadziewany zarówno serem, jak i mięsem. Niš jest szczególnie kojarzony z burekiem i celebruje ten wypiek podczas własnych Dni Bureka. Ten przepis pozostaje w obrębie serbskiego użycia tej nazwy i skupia się na prostym domowym sposobie z gotowym ciastem filo.
Lista składników jest celowo krótka: filo, pełnotłusty biały ser solankowy, woda, olej słonecznikowy i niewielka odmierzona ilość soli. Nie ma tu jajek, jogurtu ani śmietany. To ważne, ponieważ tekstura pozostaje dzięki temu wyraźnie odmienna od gibanicy z tego batcha. Burek powinien mieć nieregularne warstwy ciasta z kieszonkami sera, a nie miękkie, jajeczne nadzienie wiążące płaty w jedną masę.
Mieszanka oleju i wody kontroluje zarówno delikatność, jak i chrupkość. Woda lekko nawilża wewnętrzne filo, aby fałdy nie wypiekły się na kruche jak papier płatki, natomiast olej oddziela warstwy i wspiera rumienienie. Ponieważ olej i woda szybko się rozdzielają, przed każdym kolejnym skrapianiem mieszankę trzeba krótko roztrzepać. Przelanie jednego miejsca i pozostawienie innego suchego daje dokładnie tę nierówną teksturę, której metoda ma zapobiec.
Okrągła forma o średnicy 28 cm pasuje do tej ilości ciasta. Kilka płatów bazowych układa się tak, aby ich brzegi zwisały poza rant, a pozostałe luźno zgniata do środka. Ser rozprowadza się przez całą głębokość placka, zamiast układać go w jednym ciężkim pasie. Zwisające płaty na końcu składa się na wierzch, tworząc zamknięty okrągły pakiet z chrupiącymi powierzchniami zewnętrznymi i bardziej miękkim wnętrzem.
Pełnotłusty biały ser nadaje nadzieniu słony, lekko kwaskowy charakter. Ser należy pokruszyć, a nie blendować, i powinien być na tyle zwarty, by nie uwalniał kałuży serwatki. Dodatkowe 5 g soli trafia do mieszanki oleju z wodą, więc bardzo słony ser może sprawić, że gotowy placek będzie wyraźnie bardziej słony niż sugeruje wyliczenie wartości odżywczych. Przepis zakłada ser o pełnym smaku, ale nie przesadnie mocno peklowany w solance.
W 180 °C burek potrzebuje około 40–45 minut. Najważniejsze oznaki gotowości to głęboko złocisty wierzch, chrupiący rant i środek, który przy poruszeniu formą wydaje się gorący i zwarty, a nie mokry. Blade filo zwykle oznacza, że dolne warstwy nie zdążyły jeszcze wyschnąć i się zrumienić. Następnie placek odpoczywa 10 minut, czyli wystarczająco długo, by para się ustabilizowała bez utraty chrupkości skórki.
Burek sa sirom często jada się na ciepło na śniadanie, nierzadko z jogurtem. Jest też na tyle sycący, by podać go jako przekąskę lub prosty posiłek. Wydajność ośmiu porcji zakłada kliny wycięte z jednego okrągłego placka o średnicy 28 cm; jogurt i wszelkie inne dodatki nie są uwzględnione w obliczeniu wartości odżywczych.
Rozgrzej piekarnik do 180 °C. Lekko natłuść okrągłą formę 28 cm niewielką ilością z odmierzonych 150 ml oleju słonecznikowego.
Roztrzep 250 ml wody, pozostały olej słonecznikowy i 5 g drobnej soli przez około 2 minuty. Mieszanka ponownie się rozwarstwi, więc przed każdym użyciem krótko ją roztrzep.
Przeznacz około 8 minut na składanie. Wyłóż formę 2–3 płatami filo tak, by ich brzegi zwisały poza rant. Pozostałe płaty luźno zgniataj i układaj w formie, skrapiając każdą warstwę mieszanką oleju i wody oraz rozsypując 500 g pokruszonego sera co drugą warstwę. Nieużywane filo trzymaj pod przykryciem.
Złóż zwisające płaty na wierzch i zwilż powierzchnię pozostałym płynem. Piecz w 180 °C przez 40–45 minut, aż placek będzie głęboko złocisty, chrupiący przy rancie i gorący w całym środku.
Pozostaw burek na 10 minut, następnie pokrój go na 8 klinów. Nadzienie powinno pozostać w wyraźnych kieszonkach sera, a nie wypływać z przekroju.
Podawaj burek ciepły, ale nie bezpośrednio z piekarnika. Krótki odpoczynek ułatwia wyjmowanie klinów, gdy skórka nadal ma wyraźną chrupkość. Naturalny jogurt jest częstym dodatkiem, ale nie wchodzi w skład przepisu ani podanych wartości odżywczych.
Placek można złożyć do 1 godziny wcześniej i przechowywać pod przykryciem w temperaturze nie wyższej niż 4 °C. Piecz go bezpośrednio po wyjęciu z lodówki. Jeśli potrzebuje kilku dodatkowych minut do pełnego zrumienienia, kieruj się kolorem i chrupkością, zamiast podnosić temperaturę piekarnika powyżej 180 °C.
Resztki schłodź w ciągu 2 godzin i przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 4 °C przez 3–4 dni. Klin odgrzewaj w umiarkowanie nagrzanym piekarniku, aż środek osiągnie 74 °C. Piekarnik lepiej przywraca chrupkość skórki niż mikrofalówka, choć wewnętrzne warstwy i tak pozostaną bardziej miękkie niż tuż po upieczeniu.
Wartości są przybliżone. Białe sery solankowe znacznie różnią się wilgotnością, zawartością tłuszczu i sodu, dlatego oszacowanie opiera się na modelu pełnotłustego sera wraz z odmierzoną ilością filo, oleju słonecznikowego i 5 g dodanej soli.
Burek sa sirom zawiera mleko oraz pszenicę/gluten. Ser przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 4 °C do chwili złożenia placka. Nie pozwalaj, by gotowy, nieupieczony burek stał w temperaturze pokojowej, gdy piekarnik się nagrzewa albo kończy się pieczenie innego dania.
Upieczone resztki schłodź w ciągu 2 godzin i przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 4 °C przez 3–4 dni. Odgrzewaj do 74 °C w środku. Używaj czystych przyborów do krojenia i podawania, szczególnie jeśli ta sama powierzchnia robocza była używana do innych surowych produktów.
Rezultat: Okrągły, głęboko zrumieniony burek serowy z chrupiącym zewnętrznym filo, delikatnymi fałdami wewnątrz i wyraźnymi kieszonkami słonego białego sera.
Klucz: Lekkie, powtarzane zwilżanie i luźne zgniatanie tworzą warstwy; ściskanie ciasta lub zalewanie go płynem sprawia, że środek staje się ciężki.