Bela vešalica — grillowany schab wieprzowy w całym kawałku mięśnia
Bela vešalica jest jedną z prostszych pozycji w serbskim menu roštilj, co w praktyce jeszcze bardziej obnaża błędy wykonania. Nie ma tu mieszanki z mięsa mielonego, panierki ani ciężkiego sosu, które mogłyby złagodzić niedociągnięcia. W tej wersji używa się nienaruszonego schabu wieprzowego bez kości, pokrojonego w długie steki do grilla o grubości około 1,5–2 cm, lekko posmarowane olejem i doprawione wyłącznie solą oraz czarnym pieprzem. Rezultat zależy od równomiernie rozgrzanego rusztu, podobnej grubości kawałków i zmierzonej temperatury w środku.
Nazwa bywa używana w restauracjach i książkach kucharskich z pewnymi różnicami. Istnieją wersje nadziewane, zawijane i bogatsze, ale są to w istocie odmienne potrawy. Ten przepis pozostaje przy modelu prostej białej vešalicy: chude mięso wieprzowe w całym kawałku, bez nadzienia i bez obróbki charakterystycznej dla mięsa mielonego. Rozróżnienie ma znaczenie zarówno dla tekstury, jak i dla bezpieczeństwa żywności. Docelowa temperatura dla nienaruszonego kawałka wieprzowiny nie jest taka sama jak punkt końcowy dla mieszanki z mielonej wieprzowiny.
Schab ma niewiele tłuszczu śródmięśniowego w porównaniu z karkówką czy łopatką, dlatego nadmierne grzanie szybko nadaje mu suchą, kredową strukturę. Jednocześnie kolor powierzchni jest słabym wskaźnikiem bezpieczeństwa. Bardzo gorący grill może szybko dać efektowne zrumienienie, zanim środek będzie gotowy, a bezpiecznie ugotowana wieprzowina może nadal zachować nieco różowego koloru. Z tego powodu najpierw kontroluje się grubość, a termometr do żywności wprowadza się z boku albo w najgrubszą część, bez polegania wyłącznie na kolorze lub twardości mięsa.
Doprawianie jest celowo oszczędne. Cienka warstwa oleju słonecznikowego poprawia kontakt powierzchni z gorącym rusztem i pomaga rozprowadzić sól oraz pieprz; nie jest to marynata wymagająca długiego odpoczynku w temperaturze pokojowej. Mięso można oczyścić wcześniej pod chłodzeniem, a doprawić krótko przed grillowaniem. Usprawnia to pracę i pozwala uniknąć niepotrzebnego przetrzymywania surowej wieprzowiny w cieple tylko po to, by „przeszła smakiem”.
Gdy środek osiągnie co najmniej 62,8 °C, wieprzowinę zdejmuje się z aktywnego źródła ciepła i pozostawia na pełne trzy minuty przed krojeniem lub jedzeniem. Ten odpoczynek jest częścią minimalnego wymogu temperaturowego dla wieprzowiny w całym kawałku, a nie opcjonalnym zabiegiem estetycznym. Po odpoczynku włókna się rozluźniają, a krojenie w poprzek włókien daje czystszy i delikatniejszy kęs. Jeśli zewnętrzna część rumieni się zbyt szybko, zanim środek osiągnie właściwą temperaturę, przenieś kawałki do chłodniejszej strefy grilla zamiast przypalać je jeszcze mocniej.