Daleko od brzegu, w archipelagu Recherche w Australii Zachodniej, żywe, różowe wody jeziora Hillier przykuwają wzrok. Otoczone białymi nadmorskimi wydmami i drzewami o korze papierowej, małe jezioro lśni odcieniem gumy balonowej pośród głębokiego błękitu Oceanu Południowego. Z daleka efekt jest surrealistyczny – turyści lecący z Esperance donoszą o lagunie w kolorze „gumy balonowej” obok turkusowej zatoki. Co zadziwiające, kolor utrzymuje się nawet po nabraniu wody do słoika. W rzeczywistości, uderzający odcień jeziora pochodzi od mikroskopijnego życia. Algi i bakterie lubiące sól, żyjące w jego hipersalonie, wydzielają czerwone pigmenty, które nadają jezioru kolor różowy, flamingowy.
Jezioro Hillier ma niewielkie rozmiary – około 600 metrów długości i 250 metrów szerokości (około 15 hektarów) – ale jego sława jest ogromna. Leży na Wyspie Środkowej (70 mil morskich na południowy wschód od Esperance), chronionej w ramach Rezerwatu Przyrody Archipelagu Recherche. Jego brzegi stanowią część dzikich lasów eukaliptusowych. Jedynymi formami życia, jakie tam można zaobserwować, są mikroorganizmy ekstremofilne, ale ich aktywność barwi wodę na różowo przez cały rok. Naukowcy badają ten żywy kolor od dziesięcioleci, ale jego przyczyna została potwierdzona dopiero niedawno. Nawet teraz historia się nie kończy: rekordowe opady deszczu w 2022 roku zmyły słynny odcień jeziora, zmieniając je na jakiś czas w niebieskoszare. Poniżej, ten przewodnik omawia fakty, historię, naukę i porady turystyczne dotyczące jeziora Hillier, od wpisu w dzienniku Flindersa z 1802 roku po najnowsze osiągnięcia w zakresie ochrony przyrody.
Jezioro Hillier leży na wyspie Middle Island, największej z wysp archipelagu Recherche u południowego wybrzeża Australii Zachodniej. Archipelag znajduje się około 70 mil morskich (130 km) na południowy wschód od miasta portowego Esperance. Północny kraniec wyspy Middle Island jest oddzielony od Parku Narodowego Cape Arid 11-kilometrowym pasem wybrzeża, ale drogą morską można się tam dostać tylko łodzią lub samolotem. Jezioro zajmuje naturalne obniżenie w pobliżu północnego brzegu wyspy. Cienki brzeg porośnięty piaskiem i roślinnością (połączony z lasem eukaliptusowym i korą papierową) oddziela jezioro od otwartego oceanu. Zimą i wiosną nawiewana przez wiatr sól osadza się wokół brzegów, tworząc kredowe skorupy; obszar ten jest chronionym rezerwatem przyrody i zmapowanym obszarem podmokłym o znaczeniu subregionalnym.
Jezioro Hillier jest małe jak na standardy jezior – około 600 m długości I 250 m szerokości (o powierzchni około 15 hektarów). Ma kształt zbliżony do owalu, czasem porównywany do odcisku stopy lub fasoli, a jego maksymalna głębokość wynosi zaledwie kilka metrów. Ekstremalne zasolenie wody (porównywalne z Morzem Martwym) nadaje powierzchni gęstą, niemal galaretowatą konsystencję. Linia brzegowa jest płaska, pokryta kryształkami soli i fioletoworóżowymi matami mikrobiologicznymi w płytkich miejscach. Na mapach lotniczych jezioro wyróżnia się nie tylko kolorem, ale także krawędzią z surowobiałych skorup solnych, kontrastujących z otaczającymi je zielonymi lasami i lazurowymi zatokami. Na jego obrzeżach niekiedy przesiadują ptaki, takie jak mewy i rybitwy, żywiąc się nielicznymi krewetkami solankowymi i drobnymi skorupiakami, które je zamieszkują.
| Funkcja | Szczegół |
|---|---|
| Lokalizacja | Wyspa Środkowa, Archipelag Recherche, Australia Zachodnia |
| Współrzędne | ~34°05′S, 123°12′E |
| Rozmiar | ≈600 × 250 m (≈15 hektarów powierzchni) |
| Zasolenie | ~10× zasolenie oceanów (jedno z najwyższych na świecie) |
| Kolor | Naturalnie różowy przez cały rok (kolor utrzymuje się nawet w próbkach) |
| Okolica | Biała, solna linia brzegowa; lasy z korą papierową i eukaliptusami |
| Dostęp | Loty widokowe samolotem z Esperance (często dostępne); tylko łódź czarterowa (brak publicznego doku) |
| Status ochrony | Rezerwat przyrody Archipelagu Recherche (chroniony od 2012 r.) |
| Stan obecny (2026) | Odbudowa po powodzi w 2022 r.; różowe zabarwienie tymczasowo wyblakłe, z oczekiwanym stopniowym powrotem |
Uderzający różowy odcień jeziora Hillier od dawna budzi ciekawość naukowców. Kluczowym czynnikiem jest życie mikroskopijne. Najważniejszymi z nich są algi halofilne (lubiące sól) i bakterie, które rozwijają się w słonej wodzie. Wiodąca hipoteza dotyczy mikroalg Dunaliella salinaKomórki te produkują ogromne ilości pomarańczowo-czerwonego beta-karoten (barwnik karotenoidowy) podczas fotosyntezy w warunkach wysokiego zasolenia i nasłonecznienia. Barwnik chroni algi przed szkodliwym działaniem promieniowania UV. Kiedy Dunaliella populacje kwitną, zabarwiają całą wodę jeziora na różowo lub pomarańczowo. Do tego przyczyniają się również inne mikroby produkujące pigment: na przykład różowy halobakterie (archeony) w skorupach solnych uwalniają pigmenty bakterioruberyny i Salinibacter ruber dodaje czerwonawe tony. Razem te mikroby tworzą koktajl pigmentów.
Co ważne, Dunaliella I halobakterie Żyją tylko w bardzo słonej wodzie. Zasolenie jeziora Hillier jest około dziesięciokrotnie wyższe niż w wodzie morskiej, porównywalne z Morzem Martwym, co oznacza, że niewiele organizmów może przetrwać. Skład chemiczny wody selekcjonuje zatem właśnie te gatunki bogate w pigment. Kiedy naukowcy z Projekt Ekstremalnego Mikrobiomu pobrali próbki z jeziora Hillier i odkryli, Dunaliella salina i wielu halofilów (np. Halokwadrat, Salinibacter, Halobakteria) obecne. Odkrycia te potwierdziły związek między biologią a kolorem.
Jednakże, żaden pojedynczy czynnik nie wyjaśnia całej historii. Inne warunki pomagają: wysokie stężenie soli i obfite światło słoneczne pozwalają pigmentom rozproszyć się i zdominować wygląd wody. Niektóre bakterie odporne na promieniowanie UV, a nawet sezonowe dopływy słodkiej wody mogą wpływać na intensywność koloru. Nauka nie określiła jeszcze wszystkich szczegółów (na przykład dokładnej roli mniej znanych gatunków mikroorganizmów lub wpływu cykli sezonowych na zakwit). Krótko mówiąc: Dunaliella a jego karotenoidy są głównymi twórcami barw jeziora, jednak cała paleta barw jest wciąż przedmiotem badań.
Zielonkawo-czerwona mikroalga Dunaliella salina Dobrze rośnie w solance jeziora Hillier. Pod wpływem intensywnego światła słonecznego zalewa swoje komórki beta-karotenem (pomarańczowoczerwonym karotenoidem) jako filtrem przeciwsłonecznym. Kiedy Dunaliella Gromadzi się, woda w jeziorze nabiera pomarańczowo-różowego odcienia. Ten beta-karoten to ten sam pigment, który barwi marchewki i flamingi; pozwala algom przetrwać promieniowanie ultrafioletowe. W miesiącach letnich kwitnienie Dunaliella jest zazwyczaj najsilniejszy, co prowadzi do najgłębszych różowych tonów. Analiza laboratoryjna potwierdziła Dunaliella DNA w jeziorze Hillier, łączące te algi bezpośrednio z kolorem. Bez Dunaliella i karotenoidów, kolor jeziora byłby zielony lub przejrzysty, co zdarza się, gdy nadmierne opady deszczu nagle rozcieńczają zasolenie.
Oprócz Dunaliella, bakterie ekstremofilne również barwią jezioro. W szczególności bakterie słonolubne Halobakteria (archeon) i Salinibacter ruber Zasiedlają dno jeziora i skorupę solną. Te mikroby wytwarzają czerwonofioletowe pigmenty (bakterioruberynę i inne), które nadają im odcień magenty. W sekwencjonowaniu metagenomicznym z 2015 roku naukowcy wykryli Halokwadrat, Haloferax i inne halofile w wodzie. Każdy z nich może nadać wodzie różowy lub czerwonawy połysk. Organizmy te rozwijają się w warunkach hipersaliny na pustyni, a intensywne zabarwienie jeziora jest ich wspólnym znakiem rozpoznawczym. Rzadko bakterie są tak widoczne gołym okiem – jezioro Hillier oferuje jeden z najbardziej spektakularnych przykładów ekosystemu mikrobiologicznego, który barwi krajobraz.
Beta-karoten jest kluczowy dla odcienia jeziora Hillier. Dunaliella Absorbuje światło słoneczne, przekształca energię świetlną w ten czerwono-pomarańczowy pigment, zapewniając ochronę. W zasadzie algi „wypuszczają” do wody barwnik przypominający marchewkę. Gdy kąt padania promieni słonecznych i zasolenie są odpowiednie, skoncentrowany beta-karoten barwi całą powierzchnię. Ten pigment wyjaśnia również zmienność koloru: w pochmurne dni lub gdy sól jest rozcieńczona, różowy kolor blednie; gdy słońce ponownie wychodzi na powierzchnię i sól się ponownie koncentruje, jezioro ponownie czerwienieje. Co ciekawe, beta-karoten jest rozpuszczalny, więc rozprasza się równomiernie – nic dziwnego, że każda łyżka wody z jeziora wygląda na żywo zabarwioną. Podsumowując, różowy kolor jeziora to zjawisko biochemiczne: ekstremalny przykład palety barw natury, którą tworzą maleńkie, kochające sól organizmy.
Kolor jeziora Hillier może zmieniać się w zależności od warunków środowiskowych. Na początku 2022 roku nietypowo silna burza przyniosła ulewne deszcze na Middle Island. Spływ ten dostarczył do jeziora słodką wodę i zanieczyszczenia organiczne. Naukowcy zajmujący się ochroną środowiska poinformowali, że „składniki odżywcze z gnijącej roślinności” a rozcieńczenie poważnie zaburzyło równowagę soli. Pod koniec 2022 roku świadkowie zauważyli, że kultowy róż w kolorze gumy balonowej praktycznie zniknął: powierzchnia jeziora przybrała mętny, niebieskoszary kolor. Na razie Jezioro Hillier nie jest już tak intensywnie różowe jak kiedyśWładze turystyczne ostrzegają turystów, że „Jezioro Hillier nie ma już tak różowego koloru jak kiedyś”i że jego różowy odcień „nie można zagwarantować”.
Naukowcy monitorują od tego czasu proces regeneracji. Poziom soli stopniowo rośnie wraz z parowaniem nadmiaru wody. Badacz Tilo Massenbauer z Esperance przewiduje, że wraz ze wzrostem zasolenia jezioro z czasem powróci do różowego koloru. Zauważa, że gdy woda się zagęszcza, „Bakterie, które powodują czerwony nalot… zaczną kwitnąć” a różowy kolor pojawi się ponownie. Niektóre modele sugerują, że pierwotny kolor może powrócić w ciągu dekady, jeśli nie wystąpią dalsze zjawiska rozcieńczające. Tymczasem zmiany klimatyczne zwiększają niepewność: rosnąca intensywność burz może przynieść w przyszłości bardziej ekstremalne opady deszczu. Na początku 2026 roku jezioro znajdowało się w stanie przejściowym (jaśniejsze niż jego słynny róż), ale eksperci mają nadzieję, że to stan przejściowy.
Historia jeziora Hillier sięga czasów eksploracji. 15 stycznia 1802 roku porucznik Matthew Flinders sporządzał mapę południowego wybrzeża Australii na pokładzie okrętu HMS BadaczWspiął się na najwyższy punkt Middle Island (później nazwany Flinders Peak) i zobaczył „małe jezioro o różowym kolorze” na północnym wschodzie wyspy. Flinders zauważył, że jezioro było tak bogate w sól, „nasycony solą” że wystarczyło tylko wysuszyć, aby zamienić się w sól morską. Ten fragment jego dziennika stanowi pierwszy udokumentowany opis jeziora Hillier. Flinders powrócił w 1803 roku, aby wydobyć sól, a później nazwał jezioro na cześć marynarza Williama Hilliera, który zmarł z powodu choroby podczas podróży.
Pod koniec XIX wieku William Andrews i jego synowie próbowali komercyjnego wydobycia soli na Middle Island. Przez około rok (1889–1890) pracowali nad wydobyciem kryształów soli, ale przedsięwzięcie upadło. Współczesne relacje obwiniały tę praktykę o niską jakość soli – górnicy twierdzili, że sól z jeziora była „toksyczna” i nie nadawała się do spożycia. Po tym wydarzeniu Middle Island przez stulecie nie odnotowało żadnej aktywności człowieka, poza sporadycznymi wizytami naukowców, hodowców bydła i (niegdyś) niesławnego pirata z XIX wieku.
Ochrona rozpoczęła się pod koniec XX wieku. W 2002 roku jezioro zostało formalnie uznane za obszar podmokły o znaczeniu subregionalnym na mocy prawa stanu Australia Zachodnia. Dekadę później, w 2012 roku, wyspa Middle Island i otaczające ją wody zostały ogłoszone Rezerwatem Przyrody Archipelagu Recherche. Obecnie jezioro i wyspa są obszarami chronionymi; turyści mogą tam lądować tylko po uzyskaniu ścisłego zezwolenia. Status ten chroni delikatny ekosystem jeziora Hillier, choć nadal jest ono atrakcją turystyczną (dostępną zarówno przelotem, jak i podczas wycieczek po wyspie) ze względu na swoje unikalne dziedzictwo naturalne.
Choć zawartość soli w wodzie jeziora Hillier jest ekstremalna, nietoksyczny ani niebezpieczny Samo w sobie. Mikroby barwiące jezioro nie powodują żadnych znanych szkód dla ludzi. W rzeczywistości, jak zauważają autorzy książek podróżniczych, „teoretycznie jezioro jest bezpieczne do pływania”Jego wyporność ułatwiałaby unoszenie się na wodzie (podobnie jak w Morzu Martwym), a bogata w sól woda nie stanowi większego zagrożenia, chyba że zostanie połknięta. Jednak praktyczna odpowiedź brzmi: prawie nikt tam nie pływaWyspa Middle jest odległa i chroniona: przypadkowi turyści nie mogą po prostu dojść do jeziora. Są tam brak plaż i pochylni dla łodzi Na wyspie nie ma regularnego transportu. Dostęp do wyspy jest możliwy wyłącznie za pośrednictwem zorganizowanych wycieczek.
Aby postawić stopę na Middle Island (i brzegach jeziora Hillier), potrzebne jest specjalne zezwolenie. Departament Parków i Dzikiej Przyrody Australii Zachodniej wymaga zezwolenia na badania lub wycieczkę, aby wylądować na wyspie. Pływacy rekreacyjni nie mają łatwego dostępu. Organizatorzy turystyki kładą nacisk na oglądanie jeziora z góry: loty widokowe nie obejmują lądowania, a rejsy zazwyczaj podpływają łodzią, ale nie zapraszają gości do wody. Krótko mówiąc, odważny pływak mógł kąpiel w solance bez złego efektu, w rzeczywistości pływanie w jeziorze Hillier jest praktycznie niemożliwe dla przeciętnych turystówWszyscy odwiedzający proszeni są o uszanowanie statusu chronionego oraz korzystanie z dozwolonych lotów i rejsów z przewodnikiem.
Ponieważ do jeziora Hillier nie można dotrzeć drogą lądową, turyści muszą zarezerwować wycieczkę obejmującą Middle Island. lot widokowy Z Esperance to najpopularniejsza i najwygodniejsza opcja. Z powietrza pasażerowie podziwiają niezrównane widoki na różową taflę Hillier, błękit morza i pobliskie jeziora Rainbow/Różowe. Goldfields Air Services (obecnie Fly Esperance) oferuje codzienne loty przez cały rok: około sześciu lotów w obie strony dziennie z lotniska Esperance, każdy trwający około 2 godzin. Te loty samolotami zazwyczaj okrążają Middle Island przez Park Narodowy Cape Le Grand, przelatują nad Hillier i wracają przez Lucky Bay. Wszyscy pasażerowie mają miejsca przy oknie w małych samolotach, co zapewnia doskonałe możliwości robienia zdjęć. Inną opcją jest wycieczka helikopteremFirmy takie jak HeliSpirit oferują półdniowe czartery helikopterów (30–60 minut), które mogą zawisnąć w powietrzu lub na krótko wylądować, aby zrobić zdjęcia (jeśli pogoda na to pozwala). Helikoptery przewożą mniej osób, ale są droższe, często około 400–500 dolarów australijskich od osoby za krótki lot. W obu przypadkach loty oferują niezrównane widoki na kolorową plażę Hillier, białą plażę Lucky Bay i szczyty Cape Arid.
Innym sposobem na poznanie jeziora Hillier jest rejs statkiemEsperance Island Cruises oferuje całodniowy rejs z zatoki Duke of Orleans na kontynencie Australii Zachodniej. Ta około 8-godzinna wycieczka (koszt ≈380–400 USD za osobę) odbywa się szybkim katamaranem na Middle Island. robi Pasażerowie lądują na lądzie. Następnie goście mogą przejść do Hillier's Bank (około 1,5 km w głąb lądu) i podziwiać go z poziomu gruntu. Rejs zatrzymuje się również w zatoce Frenchman Bay, Lucky Bay i innych miejscach na wyspie (w tym w obozie-widmie XIX-wiecznego osadnika Black Jacka Andersona). Lunch jest zazwyczaj serwowany na pokładzie. Należy pamiętać, że po opadach deszczu w 2022 roku rejsy zostały tymczasowo zawieszone – organizatorzy planują wznowić rejsy, gdy tylko kolory na Hillier's Bank znów się wzmocnią.
Typ wycieczki | Operator | Czas trwania | Cena (szac.) | Dostęp do jeziora | Przegląd najważniejszych wydarzeń |
Lot widokowy (samolot) | Fly Esperance (Goldfields) | ~2 godziny (w obie strony) | ~$300 | Tylko widok z lotu ptaka | Jezioro Hillier, zatoka Lucky Bay (biały piasek), wieloryby* |
Lot widokowy (samolot) | Fly Esperance / inni | ~1,5–2 godziny | ~250–300 dolarów | Tylko antena | Park Narodowy Cape Le Grand, Jeziora Różowe i Tęczowe |
Wycieczka helikopterem | HeliSpirit / czartery lokalne | ~0,5–1 godziny | ~$400+ | Tylko antena | Mała grupa, luksusowe doświadczenie, widok na jezioro |
Rejs statkiem (katamaran) | Rejsy na wyspę Esperance | Cały dzień | ~380–400 dolarów | Lądowanie na brzegu | Spacer do Hillier, Frenchman Peak, lunch w cenie |
Jezioro Hillier nie jest jedyne w swoim różowym odcieniu, ale wyróżnia się wśród różowych jezior Australii. Kilka jezior w Australii Zachodniej ma podobną historię, a niektóre z nich są łatwiejsze do odwiedzenia:
Poniższa tabela porównuje najważniejsze cechy jeziora Hillier z podobnymi jeziorami:
Jezioro | Lokalizacja | Dostęp | Aktualny status koloru | Unikalna cecha |
Jezioro Hillier | Middle Island, WA | Tylko loty/rejsy | Wyblakły (odzyskujący) | Kolor pozostaje w pojemniku |
Różowe Jezioro (Spencer) | W pobliżu Esperance w stanie Waszyngton | Przydrożny (bezpłatny dostęp) | Niebiesko-szary (od ~2000) | Nazwany „Różowy”, ale teraz nie różowy |
Laguna Hutta | Port Gregory, WA | Jedź (380 km na północ od Perth) | Zmienna (od różowego do czerwonego) | Zmiana koloru w zależności od pory dnia |
Jezioro MacDonnell | Penong, SA | Droga outbackowa | Często intensywnie różowy | Rozgałęzienie grobli „Alei Arbuzowej” |
Podsumowując, Hillier jest wyjątkowy, ponieważ trwale różowy i intensywnie różowy pod każdym kątemJego siostrzane jeziora albo tracą kolor, albo stają się różowe tylko w ograniczonych warunkach. To sprawia, że jezioro Hillier jest jednym z najważniejszych różowych jezior Australii, pomimo swojego oddalenia.
Tylko mikroby Żyją bezpośrednio w solance jeziora Hillier. Żadna ryba ani duże zwierzęta nie tolerują zasolenia i ciepła. Jego ekosystem jest ekosystemem mikrobiologicznym: Dunaliella, bakterie halofilne i nieliczne bezkręgowce (słoniaki i ślimaki odporne na sól) stanowią podstawę sieci pokarmowej. W dobrych latach stada ptaków wędrownych (np. szczudłaków obrożnych, pelikanów i ptaków brzegowych) odwiedzają jezioro Hillier, aby żerować na tych drobnych bezkręgowcach, czyniąc je częścią większej sieci terenów podmokłych. W tym sensie jezioro Hillier przyczynia się do regionalnej ekologii: jego słone jeziora stanowią żerowiska dla ptaków koczowniczych.
Znajdujące się tu ekstremofile przyciągnęły uwagę astrobiologów. Ponieważ w stężonej solance Hilliera rozwijają się tylko ultraodporne organizmy, stanowi ona naturalne laboratorium granic życia. Naukowcy zauważają, że „różowe jeziora są żerowiskami dla ptaków koczowniczych i wędrownych” i zawierają bezkręgowce, takie jak krewetki solankowe i ślimaki słone, co sprawia, że „cenne ekosystemy” Pomimo ich surowości. Co więcej, środowiska te pomagają naukowcom modelować życie na innych planetach. Na przykład algi odporne na promieniowanie UV i bakterie tolerancyjne na sól sugerują, jak życie mogłoby istnieć na planetach podobnych do Marsa. Rzeczywiście, czerwonawy odcień jeziora Hillier przypomina obrazy Marsa, a ekstremalny mikrobiom ma podobieństwa do geotermalnych i słonych modeli pozaziemskich. Angus Lawrie z Curtin University nazywa te organizmy „jedne z najtwardszych na planecie”.
Krótko mówiąc, różowa chemia jeziora Hillier podtrzymuje mikroskopijną biosferę, która z kolei sprzyja krótkim wizytom ptaków. Jego wartość naukowa tkwi nie tylko w kolorze, ale także w tym, co on oznacza: wysoce wyspecjalizowaną niszę ekologiczną, funkcjonującą w ekstremalnych warunkach środowiskowych.
Dla fotografów i turystów jezioro Hillier to widok, który koniecznie trzeba zobaczyć – ale aby uchwycić idealne ujęcie, trzeba je zaplanować. Najlepsze warunki: Jezioro wygląda najżywiej w jasnym słońcu. W południe (10:00–14:00) najczystsze odcienie różu ujawniają się zazwyczaj w świetle dziennym, ponieważ słońce pada bezpośrednio na wodę. Jednak niskie słońce (złota godzina o wschodzie lub zachodzie słońca) może rzucać ciepłe światło i delikatniejsze cienie, co pogłębia nasycenie kolorów na zdjęciach. Zachmurzone niebo lub dym mogą przytłumić barwę, dlatego w miarę możliwości należy wybierać pogodny dzień.
Z powietrza, każdy kąt wzmacnia róż. Jak zauważono, wszyscy pasażerowie mają miejsca przy oknie podczas lotów widokowych Esperance – więc zabierz ze sobą aparat! Ustaw się bokiem do wyspy, aby mieć niczym niezakłócony widok na jezioro i zatokę Lucky Bay. Miej pod ręką filtr polaryzacyjny, jeśli go masz: może on zredukować odblaski od solnisk i poprawić kontrast kolorów. Z poziomu lądu (dla osób korzystających z rejsów statkiem) zwróć uwagę, że woda w jeziorze często wydaje się bladoróżowa z poziomu plaży, ponieważ widać tylko płytkie brzegi. Aby podkreślić kolor, uwzględnij w kadrze białe solnisko lub zielony las, aby uzyskać kontrast z różem.
Fotografia dronowa: Drony oferują kreatywne możliwości, ale należy sprawdzić przepisy. Middle Island to chroniony rezerwat przyrody, a loty dronów mogą zakłócać spokój dzikiej przyrody lub uniemożliwiać obserwowanie samolotów wycieczkowych. Rekreacyjne używanie dronów jest zazwyczaj nie jest dozwolone wokół jeziora Hillier. Jeśli masz specjalne zezwolenie lub jesteś na prywatnym czarterze, zawsze utrzymuj widoczność i trzymaj się z dala od tras lotów wycieczkowych.
Na koniec, uwzględnij znane punkty orientacyjne, aby zachować skalę. Na przykład śnieżnobiały piasek zatoki Lucky Bay został uznany na całym świecie za najbielszą plażę na świecie. Zdjęcie przedstawiające zatokę Lucky Bay i różowe wody jeziora Hillier razem (jak to często bywa na pokładach samolotów) tworzy uderzający kontrast kolorów, który urzeka widzów. Profesjonalni fotografowie często zalecają szerokokątne ujęcia z dużej wysokości i planowanie panoram lotniczych. W każdym razie, zarezerwuj czas na kilka przelotów lub z różnych pozycji – najlepsze zdjęcia często powstają dzięki cierpliwości i kilku przelotom.
P: Dlaczego jezioro Hillier jest różowe?
A: Jego różowy kolor pochodzi od mikroorganizmów lubiących sól. Rodzaj mikroalgi zwany Dunaliella salina W solance jeziora rozwijają się pigmentowane bakterie halofilne. Organizmy te wytwarzają czerwono-pomarańczowe pigmenty karotenoidowe (takie jak beta-karoten) pod wpływem światła słonecznego. Zbiorowy rozkwit tych mikrobów nadaje wodzie intensywny różowy kolor. Dokładna intensywność koloru zależy od zasolenia i poziomu nasłonecznienia, dlatego naukowcy nadal badają mikrobiom jeziora.
P: Czy jezioro Hillier będzie nadal różowe w 2026 roku?
A: Według stanu na 2026 rok, kolor jeziora Hillier wciąż odzyskuje barwę po niezwykle ulewnych deszczach z 2022 roku. To wydarzenie rozcieńczyło sole i na pewien czas zabarwiło jezioro na niebiesko-szaro. Eksperci twierdzą, że różowy odcień powinien powrócić, gdy parowanie ponownie zwiększy zasolenie. Władze lokalne ostrzegają, że turyści „nie można zagwarantować” Jaskraworóżowy widok. Przyszły kolor zależy od pogody i klimatu: jezioro wyblakło wcześniej po deszczu, a później odzyskało różowy kolor.
P: Czy można pływać w jeziorze Hillier?
O: Technicznie rzecz biorąc, tak – woda nie jest szkodliwa dla ludzi. Mikroorganizmy są nieszkodliwe, a wysoka zawartość soli sprawia, że unosimy się na wodzie. Jezioro Hillier nie jest jednak otwarte dla amatorów pływania. Middle Island to rezerwat przyrody o ograniczonym dostępie, do którego nie ma wstępu dla ogółu społeczeństwa. Kąpiel wymagałaby specjalnych zezwoleń (wydawanych wyłącznie w celach badawczych). W praktyce wszyscy odwiedzający podziwiają jezioro z lotu ptaka lub z łodzi wycieczkowej; nikt do niego nie wchodzi.
P: Jak odwiedzić jezioro Hillier?
A: Jezioro Hillier można zobaczyć tylko korzystając z licencjonowanych wycieczek. Loty widokowe Z Esperance cieszą się największą popularnością – przez cały rok odbywa się tam około 6 lotów dziennie. Zapewniają one widok z lotu ptaka bez konieczności lądowania. Rejsy statkiem (np. rejsy Esperance Island Cruises) wypływają z kontynentalnej części Australii Zachodniej i lądują na wyspie Middle Island. Rejs obejmuje spacer nad jezioro i postój na innych wyspach (cały dzień, ok. 380 USD). Nie ma regularnych połączeń drogowych ani promowych; prywatne łodzie są bardzo ograniczone i regulowane.
P: Czy potrzebuję zezwolenia, żeby udać się na Middle Island?
A: Każde lądowanie na wyspie Middle Island wymaga zezwolenia rządu Australii Zachodniej. Standardowe rejsy turystyczne obejmują zezwolenie w cenie. Turyści prywatni lub badacze muszą uzyskać zezwolenie od Departamentu Parków i Dzikiej Przyrody. Krótko mówiąc, nie próbuj samodzielnej podróży; legalnie zabiorą cię tam tylko zorganizowane wycieczki.
P: Kiedy najlepiej odwiedzić jezioro Hillier?
A: Kolor jeziora Hillier osiąga szczyt późnym latem (styczeń–luty), kiedy poziom zasolenia jest najwyższy. Wycieczki zimowe i wiosenne (maj–listopad) mogą obejmować obserwację wielorybów wzdłuż wybrzeża Esperance, ale należy zwrócić uwagę na zachmurzenie. Aby zobaczyć najbardziej intensywny róż, wybierz się tam, gdy niebo jest czyste po długiej porze suchej. Warto również skonsultować się z lokalnymi organizatorami wycieczek – po deszczach w 2022 roku monitorują oni warunki kolorystyczne i doradzą, czy podczas wycieczki woda będzie miała różowy odcień.
P: Czy w pobliżu są inne różowe jeziora?
O: Tak. W Australii Zachodniej jezioro Hutt (w pobliżu Port Gregory) ma kolor jasnoróżowy do czerwonego w większość pogodnych dni. Bliżej Esperance, Jezioro Różowe (Spencer) było kiedyś słynne, ale teraz jest bezbarwne. W Australii Południowej znajduje się Jezioro MacDonnell (w pobliżu Penong), które często ma z jednej strony kolor arbuzowo-różowy. Każde różowe jezioro ma swoje własne warunki; jezioro Hillier jest wyjątkowe pod względem zachowania koloru w pojemniku i stałego różowego koloru, gdy woda jest w pełni nawodniona.
Różowe jak guma balonowa wody jeziora Hillier czynią je jednym z najbardziej niezwykłych obiektów naturalnych na świecie. To małe jezioro ucieleśnia głębokie połączenie nauki i krajobrazu: jego kolor ukazuje potęgę mikroskopijnego życia, a kruchość podkreśla wrażliwość środowiska. Chociaż niedawne deszcze wyblakły jego różowy odcień, spodziewana jest jego odnowa, co potwierdza, że zjawisko to ma charakter cykliczny, a nie trwały. Dla turystów jezioro Hillier pozostaje obowiązkowym punktem zwiedzania (z zastrzeżeniem, że należy określić oczekiwania) – żywą lekcją tego, jak krajobrazy potrafią zaskakiwać i inspirować. Zarówno dla naukowców, jak i miłośników historii, jego odkrycie w 1802 roku przez Flindersa, pionierskie badania mikrobiomu i porównanie z pradawnymi wzorcami geograficznymi czynią z Hillier żywą salę wykładową. Ostatecznie jezioro Hillier jest symbolem ukrytych cudów Australii. Nawet jeśli „Kanadyjskie Jezioro Plamiste” lub „krwistoczerwone” jeziora Tanzanii pobudzają wyobraźnię, Hillier wyróżnia się, ponieważ jego wyjątkowe połączenie lokalizacji, trwałości kolorów i dostępności (choć ograniczonej) zachęca zarówno do zachwytu, jak i do starannego gospodarowania.
