Kluski z bułki

W Semmelknödel jest coś w rodzaju cichej poezji — dania zrodzonego nie z ekstrawagancji, ale z oszczędności i troski. W kuchniach od Salzburga po Graz robienie tych knedli chlebowych polega mniej na przestrzeganiu przepisu, a bardziej na słuchaniu — tekstury czerstwego białego chleba moczonego w ciepłym mleku, miękkiego syczenia cebuli pocącej się w niesolonym maśle. Każdy składnik — drobno posiekana pietruszka, szczypta gałki muszkatołowej, miękkie połączenie jajka — łączy się jak stara ludowa piosenka przekazywana od babci do wnuczki. Uformowane ręcznie w knedliki wielkości piłek golfowych, wrzucane są do osolonej wody i zawsze nadchodzi moment, kiedy wypływają — wyporne, jakby pamiętały o swoim przeznaczeniu. Są czymś więcej niż dodatkiem; stanowią serce wielu górskich posiłków, przyczepione do krawędzi gulaszu z jelenia lub sosu grzybowego zrobionego z porannego pożywienia. Uświęcone tradycją i praktyczne, chowają pamięć w swoich fałdach. Możesz je przygotować wcześniej, pozwolić im spokojnie czekać w lodówce — lub zamrozić na dzień, kiedy trzeba szybko przywołać pocieszenie. Dodaj bekon, jeśli lubisz, aby uzyskać głębszy pomruk smaku. Semmelknödel są skromne, tak — ale nigdy zwyczajne.