Samoa

Oficjalnie Niepodległe Państwo Samoa, Samoa jest fascynującym polinezyjskim krajem wyspiarskim o bogatej historii, kulturze i pięknie przyrody. Odzwierciedlając swoją orientację geograficzną na Oceanie Spokojnym, do 1997 roku było znane jako Samoa Zachodnie. Oprócz dwóch mniejszych zamieszkanych wysp, Manono i Apolima, ten kraj wyspiarski składa się z dwóch głównych wysp: Savai'i i Upolu; kilku niezamieszkanych wysp, w szczególności wysp Aleipata — Nu'utele, Nu'ulua, Fanuatapu i Namua. Strategicznie położone na Pacyfiku, Samoa znajduje się 64 km na zachód od Samoa Amerykańskiego i w pobliżu innych wysp Pacyfiku, w tym Tonga, Fidżi, Wallis i Futuna, pełniąc funkcję centrum historycznego i kulturowego punktu skrzyżowania.

Centrum Samoa stanowi Apia, stolica, gdzie współczesny rząd miesza się ze starożytną kulturą. Około 3500 lat temu lud Lapita — znany ze swoich umiejętności żeglarskich — jako pierwszy znalazł i zajął Wyspy Samoańskie. Ich położenie podwalin pod język samoański i tożsamość kulturową — które przetrwały czas i wpływy zewnętrzne — pomaga nam ich zrozumieć.

Z 11 podziałami administracyjnymi, z których każdy ma własną kulturową i konstytucyjną podstawę, Samoa funkcjonuje jako zjednoczona demokracja parlamentarna. Droga Samoa do niepodległości, jako suwerennego państwa członkowskiego Wspólnoty Narodów, jest dowodem jego wytrwałości i autonomii. Od 1899 do 1915 r. było kolonią niemiecką; następnie znajdowało się pod wspólną kontrolą brytyjską i nowozelandzką, aż do uzyskania niepodległości 1 stycznia 1962 r. Systemy rządowe i społeczne Samoa odzwierciedlają to dziedzictwo kolonialnych wpływów, jednak zachowało swój własny charakter kulturowy.

Znany jako Faʻa Sāmoa, tradycyjny samoański styl życia nadal ma duży wpływ na sferę społeczną i polityczną. Zaprojektowany przez ponad 3000 lat, jego kulturowe ramy podkreślają rodzinę, szacunek i społeczność. Faʻa Sāmoa zachowała swoje zwyczaje, instytucje społeczne i język pomimo dziesięcioleci europejskiego wpływu. Kluczowymi elementami tożsamości samoańskiej są zwyczaje kulturowe, w tym „ceremonia ava, ponury rytuał nadawania tytułów matai” i wytwarzanie misternie tkanych „ie toga”.

Bogata w bogów, opowieści o stworzeniu i legendarne postacie, takie jak Tagaloa i Nafanua — bogini wojny — mitologia samoańska, wraz z chrześcijaństwem, które Samoańczycy przyjęli i przywieźli ze sobą przez misjonarzy, współistnieje. Chociaż stare wierzenia i praktyki wciąż kwitną, szczególnie w odniesieniu do Faʻa Sāmoa, obecnie około 98% Samoańczyków identyfikuje się jako chrześcijanie.

Społeczeństwo samoańskie znane jest ze wspólnotowego życia; tradycyjne otwarte domy, czyli fale, najlepiej oddają ten styl życia. Te budynki, bez ścian, tworzą odosobnienie i ochronę środowiska, wykorzystując liście palmy kokosowej. Potężne tańce sasa i fa'ataupati przedstawiają żywy wyraz kulturowy ludu samoańskiego, podczas gdy delikatne ruchy samoańskiego tańca siva — który opowiada historię — prezentują ich uroczystości i spotkania społeczności, które krążą wokół tych tańców wraz z rytmem zwiniętych mat lub drewnianych bębnów.

Innym dowodem bogatego dziedzictwa kulturowego wyspy jest kunszt budowlany Tufuga fai fale, tradycyjnych samoańskich budowniczych. Budowniczowie ci pomagają również tworzyć większą strukturę samoańskich form sztuki kulturowej.