Chengdu

Chengdu znajduje się w sercu Kotliny Syczuańskiej, gdzie rzeka Jin wije się przez żyzną równinę, od dawna znaną jako „Kraina Obfitości”. Jej wysokość, między 450 a 720 metrów, zapewnia łagodny klimat łagodzony przez Góry Qin na północy, które chronią miasto przed silnymi zimowymi wiatrami. Chociaż wilgotność latem wzrasta, dzienne maksima rzadko przekraczają 33 °C, a opady koncentrują się w lipcu i sierpniu. Mniej niż szesnaście procent możliwego nasłonecznienia dociera do Chengdu w grudniu, wzrastając do nieco ponad trzydziestu procent w sierpniu, dając około 1006 godzin jasnego światła słonecznego każdego roku. Te warunki, wraz z systemem nawadniającym Dujiangyan — zbudowanym w III wieku p.n.e. bez tamy — podtrzymywały pola ryżowe, ogrody herbaciane i gaje bambusowe na równinie przez dwa tysiąclecia.

Miejsce, które stało się Chengdu, po raz pierwszy gościło królestwo Shu w IV wieku p.n.e. Pozostałości kultury Sanxingdui, odkryte w 2001 r., ujawniają wyrafinowane społeczeństwo epoki brązu, którego złoty motyw Słonecznego Ptaka pojawia się obecnie na chińskim godle dziedzictwa kulturowego. Osada zachowała swoją nazwę przez kolejne dynastie, fragmentację imperialną i przejście do republiki. W epoce Trzech Królestw Liu Bei uczynił Chengdu siedzibą swojego państwa Shu Han; później pełniło ono funkcję stolicy reżimów regionalnych w średniowieczu. Uchodźcy ze wschodnich prowincji zwiększyli populację podczas II wojny światowej, a przez krótki okres po 1945 r. funkcjonowało jako tymczasowa stolica republiki. W czasach Republiki Ludowej połączenia kolejowe z Chongqing (1952), Kunming i Lhasą ściślej połączyły Chengdu z sieciami wschodnimi i południowo-zachodnimi, podczas gdy przemysł zbrojeniowy pojawił się w latach 60. XX wieku.

Dzisiejsza populacja miejska przekracza dwadzieścia milionów, co czyni Chengdu czwartym pod względem liczby ludności miastem w Chinach i jedyną gminą, która przekroczyła ten próg. Zajmuje trzydzieste piąte miejsce w Indeksie Globalnych Centrów Finansowych 2021, a ponad trzysta przedsiębiorstw z listy Fortune 500 utrzymuje oddziały w mieście. Firmy motoryzacyjne, maszynowe, farmaceutyczne i informatyczne dzielą przestrzeń z głównymi instytucjami badawczymi, takimi jak Uniwersytet Syczuański, Uniwersytet Nauki Elektronicznej i Technologii oraz Uniwersytet Południowo-Zachodniego Jiaotong. Na zachodnim krańcu równiny lotniska Tianfu i Shuangliu tworzą jeden z najbardziej ruchliwych na świecie węzłów komunikacyjnych, podczas gdy chińska sieć kolei dużych prędkości spotyka się tutaj na liniach rozciągających się w kierunku Xi'an, Kunming i dalej. Autostrady metropolitalne, dwanaście dzielnic miejskich, pięć miast powiatowych i trzy powiaty obejmują prawie 12 400 kilometrów kwadratowych, rozciągając się na około 192 kilometry ze wschodu na zachód.

Ochrona przyrody i bioróżnorodność znajdują oparcie w lasach pasm Qionglai i Longmen, gdzie wysokości przekraczają pięć tysięcy metrów i gdzie wielkie pandy wędrują po bambusowych zaroślach. Chengdu Research Base of Giant Panda Breeding współpracuje z pobliskimi Sichuan Sanctuaries — domem dla ponad osiemdziesięciu procent dzikich pand na świecie — w celu wspierania hodowli, przywracania dzikości i ochrony siedlisk na obszarze 9245 kilometrów kwadratowych. Góra Qingcheng, wznosząca się na tysiąc sześćset metrów, chroni świątynie taoistyczne, których słabo oświetlone sale przypominają wczesnych praktykujących. System Dujiangyan pozostaje w pełni sprawny, rozprowadzając wodę kanałami, które nadal kierują sezonowymi przepływami bez nowoczesnych pomp.

Życie kulturalne w Chengdu odzwierciedla zarówno starożytność, jak i adaptację. Świątynia Wuhou oddaje cześć Zhuge Liangowi i Liu Bei za pomocą kamiennych inskrypcji i rzeźb, podczas gdy kryta strzechą chata Du Fu przypomina lata wygnania poety z dynastii Tang nad strumieniem Huanhua. Muzeum Reliktów Jinsha, miejsce intensywnych wykopalisk od XXI wieku, eksponuje artefakty z jadeitu, złota i brązu obejmujące tysiące lat. Nowe galerie Muzeum Sanxingdui, otwarte w 2022 roku, prezentują ponad dwa tysiące relikwii w rozległym nowoczesnym kompleksie. Ośrodki buddyjskie i taoistyczne — Świątynia Daci, Wenshu i Pałac Qingyang — stoją pośród miejskiej siatki, zachowując teksty i relikwie związane z Xuanzangiem i Lao Tzu.

Życie uliczne toczy się na przemian w leniwych herbaciarniach i ciasno upakowanych uliczkach sklepów i restauracji. Kultura herbaty sięga ponad tysiąca lat; klienci popijają herbatę jaśminową lub longjing, grając w mahjonga lub słuchając opery syczuańskiej. W Szanghaju jest więcej barów niż herbaciarni, a ponad trzydzieści tysięcy herbaciarni pełni funkcję centrów towarzyskich. Restauracje z gorącym garnkiem, serwujące lokalne chili i pieprz, przyciągają rodziny i współpracowników wokół parujących kotłów. Na przedmieściach restauracje w stylu domowym „Nong Jia Le” oferują domowe dania, noclegi i stoły do ​​mahjonga pod jednym dachem, zapraszając mieszkańców miast do spędzenia nocy za umiarkowane ceny.

W pobliżu znajduje się kilka starożytnych miast, które zachowały warstwy historii. Ulica Jinli, niegdyś handlowa arteria ery Han, obecnie mieści sklepy specjalistyczne pod dachami w stylu Qing; szerokie i wąskie alejki Kuanzhaixiangzi prezentują architekturę wernakularną; Huanglongxi i Anren oferują zachowane rezydencje, zbiory muzealne i promenady nadrzeczne. Luodai, największa osada Hakka, zachowuje nazwę z czasów Trzech Królestw w szyldach i ceramice.

Status metropolitalny Chengdu rozciąga się na wydarzenia globalne. Był gospodarzem Letnich Światowych Igrzysk Uniwersyteckich 2023 i będzie gospodarzem Światowych Igrzysk 2025. Miasto liczy dwadzieścia trzy misje dyplomatyczne — za Pekinem, Szanghajem i Kantonem — i jest siedzibą Dowództwa Teatru Zachodniego Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Jako centralne miasto kraju, Chengdu jest kotwicą zachodnich strategii rozwoju i wspiera wyniki naukowe, które plasują je wśród dwudziestu pięciu najlepszych ośrodków badawczych na świecie.

W każdej dzielnicy nowoczesne wieże wznoszą się obok świątyń i herbaciarni. Ruch uliczny szumi w tunelach i nad mostami zbudowanymi dla miasta, którego druga obwodnica obecnie obejmuje większą część jego powierzchni. Jednak kanały Dujiangyan nadal płyną, a góry pozostają widoczne w pogodne dni. Chengdu rozrosło się w złożoną metropolię, nie pozbywając się elementów, które definiowały jego przeszłość: obfitych terenów, zbiegających się rzek, skrzyżowań kulturowych i pand, które stały się symbolem zarówno lokalnej tożsamości, jak i ambicji ochrony środowiska. Jego ulice łączą pracę i wypoczynek, świątynię i herbaciarnię, laboratorium badawcze i rodzinną kuchnię. Ponad dwutysięczne Chengdu nadal kształtuje się wokół żywego dziedzictwa równiny i aspiracji miasta, które nadal czci swoją nazwę.