Angolska Cabidela

Cabidela à Angolana to bogaty i aromatyczny gulasz z kurczaka, charakterystyczny dla Angoli. W tym daniu kurczak (lub czasem kaczka) jest duszony z aromatami, a płyn z gotowania jest zagęszczany i aromatyzowany świeżą krwią ptaka i odrobiną octu. Nazwa „cabidela” pochodzi z kuchni portugalskiej, ale w wersji angolańskiej zazwyczaj używa się kurczaka. Efektem końcowym jest ciemnobrązowy sos o pikantnym smaku z nutą dziczyzny pochodzącą z krwi. Ten sycący gulasz zazwyczaj podaje się z puszystym białym ryżem, który wchłania błyszczący sos. Cabidela jest często przygotowywana na uroczyste okazje i jest uważana przez wielu Angolczyków za danie pocieszenia.

Przyrządzanie cabideli odzwierciedla tradycję oszczędności i smaku: nic się nie marnuje. Proces rozpoczyna się od starannego zebrania krwi kurczaka podczas rozbioru. Natychmiast ubij ciepłą krew z białym octem winnym (około 1 łyżki stołowej octu na ¼ szklanki krwi), aby zapobiec jej krzepnięciu. Oczyszczonego i pokrojonego kurczaka gotuje się delikatnie w garnku z pokrojoną cebulą, posiekanym czosnkiem, posiekanymi pomidorami i liściem laurowym. Podczas gotowania mięso staje się miękkie, a przyprawy mieszają się. Pod koniec dodaje się mieszaninę krwi i octu. Dokładnie miesza i gotuje jeszcze kilka minut – wystarczająco długo, aby sos zgęstniał, ale nie zwarł się.

Powstaje łagodna, a zarazem złożona potrawa: ocet rozjaśnia smak, a krew kurczaka dodaje jedwabistej konsystencji i bogatego w żelazo aromatu. Tradycyjna cabidela ma lekko metaliczny posmak, zrównoważony słodyczą pomidora. Angolczycy często podają ją z dodatkiem gorzkiej zieleniny lub ćwiartki cytryny, aby przełamać jej bogactwo. Ze względu na swój nietypowy składnik, cabidela może początkowo wydawać się egzotyczna, jednak ceniona jest za swoją głębię i ciepło. Poniższy przepis szczegółowo opisuje każdy krok, zapewniając bezpieczne użycie krwi i uzyskanie idealnie gęstego i aromatycznego gulaszu.