Apice, Włochy (MIASTO DUCHÓW) – Wszyscy wyjechali i nie wrócili

Położone w regionie Kampania we Włoszech, Apice jest strasznym przypomnieniem kapryśnego charakteru losu i straszliwej siły klęsk żywiołowych. Kiedyś kwitnące miejsce turystyczne, to historyczne miasto teraz siedzi cicho, a szepty minionej epoki rozbrzmiewają na jego ulicach.

Założone w złotym wieku Cesarstwa Rzymskiego, Apice było klejnotem w koronie włoskich podróży, przyciągając turystów z całego świata, aby podziwiać bogatą historię i piękno architektury. Każda fasada zwietrzałych kamiennych budynków miasta i brukowanych uliczek opowiadała historię przeżytych żyć i spełnionych marzeń, będąc świadectwem stuleci ludzkiego zamieszkiwania.

Ale w listopadzie 1980 r. ziemia sama zbuntowała się przeciwko temu idealnemu życiu. Straszna siła słynnego trzęsienia ziemi w Irpinia na stałe zmieniła teren Apice i sposób życia jego mieszkańców. W ciągu kilku minut los miasta został trwale odmieniony, ponieważ trzęsienia ziemi pochłonęły życie 2500 osób, a niezliczona liczba innych została ranna i przesiedlona, ​​rozdzierając domy i serca.

Po tym katastrofalnym wydarzeniu mieszkańcy Apice masowo wyjechali, kierowani instynktem przetrwania i terrorem. Ćwierć miliona ludzi odkryło, że są bezdomni, gdy opadł kurz; ich życie zostało wyrwane z korzeniami przez gniew natury. Kiedyś tętniące życiem ulice Apice ucichły, a budynki zostały pozostawione do zawalenia się pod wpływem zaniedbania i porzucenia.

Czas zatrzymał się w Apice 38 lat temu. Puste uliczki i rozpadające się budynki miasta są poruszającym przypomnieniem kruchości działalności człowieka wbrew woli natury. Odzyskując ziemię, która kiedyś była pod kontrolą człowieka, roślinność przemyka przez pęknięcia w chodniku. Od czasu do czasu szept wiatru przez puste ramy okienne i skrzypienie zużytych drzwi kołyszących się na zardzewiałych zawiasach przerywają straszną ciszę, która otacza miasto.

Chociaż wysiłki na rzecz rewitalizacji Apice były powolne i obarczone trudnościami, proces renowacji i przesiedleń był po trzecie od dawna niewykorzystany, infrastruktura miasta wymaga znacznej modernizacji i napraw. Mimo to, pośród anarchii i degradacji, pojawiają się przebłyski nadziei. Wyblakłe freski na rozpadających się ścianach i misterne kamienne dzieła opuszczonych kościołów wciąż pokazują ślady dawnej świetności miasta.

Apice przypomina nam o ulotnej naturze ludzkiego sukcesu i trwającej sile natury, która wisi na krawędzi między odrodzeniem a zapomnieniem. Dla tych, którzy odważą się przespacerować po jego pustych ulicach, to miasto widmo zamrożone w czasie nigdy nie zawodzi w pobudzaniu wyobraźni, ponieważ zapewnia okno do świata, który kiedyś istniał i może już nigdy nie istnieć.

Opowieść Apice'a to trzeźwa refleksja nad nieprzewidywalnością życia i odpornością ducha ludzkiego. Tylko czas pokaże, czy Apice powstanie z popiołów swojej smutnej przeszłości, czy pozostanie nawiedzającym pomnikiem straszliwych sił, które ukształtowały jego przeznaczenie, podczas gdy wysiłki na rzecz ożywienia miasta trwają.