Ultraviolet In Shanghai is geen gewoon restaurant. Het wordt algemeen beschouwd als 's werelds eerste Multi-sensorische eetervaring, waar een tafel met tien zitplaatsen een podium wordt voor hightech spektakel. Bedacht door de Franse chef-kok Paul Pairet (werkt met partner JC Chiang's Vol Group), Ultraviolet opende in mei 2012 op een geheime industriële locatie. Hier beginnen diners aan een 20-gangen "avant-garde" -menu, elk gerecht wordt geserveerd onder zijn eigen op maat gemaakte omgeving van lichten, geluiden, geuren en beelden. In feite speelt de maaltijd zich af als theater: de lege witte kamer transformeert in bossen, oceanen of stadsgezichten om elke hap aan te vullen. Tijdens zijn dertienjarige run verdiende Ultraviolet drie Michelin-sterren en talloze onderscheidingen voor het herdefiniëren van lekker eten. Deze gids verkent de visie van chef-kok Pairet, de geavanceerde technologie van het restaurant, de gastreis, menu's en gerechten, en praktische details - weven uit de eerste hand met deskundig inzicht in de meest opmerkelijke tafel van Shanghai.
Het opmerkelijke concept van Ultraviolet - dineren als een volledig meeslepende ervaring – Heeft veranderd hoe mensen over eten denken. Het laat zien hoe de keuken alle vijf de zintuigen en de verbeelding kan aanspreken, niet alleen smaken, en herinneringen creëren die zo blijvend zijn als de smaken. Zoals een criticus opmerkte: "Elke maaltijd is minutieus gechoreografeerd, omdat bezienswaardigheden, geuren en geluiden coördineren om een omgeving te creëren die aan elk gerecht is gewijd." Het resultaat is een maaltijd die aanvoelt als een reis door een zintuiglijk verhaal. Ultraviolet sloot zijn deuren begin 2025 na 13 jaar (de laatste dienst was 29 maart 2025), maar de erfenis blijft bestaan.
De achtergrond van Paul Paret was een voorbode van de experimentele aard van ultraviolet. Geboren in Perpignan, Frankrijk in 1964, combineerde hij vroege wetenschappelijke studies met een formele culinaire opleiding aan een hotelschool in Toulouse. Als student was hij gefascineerd door chemische reacties bij het koken, wat hem inspireerde om op onconventionele manieren aan eten te denken. Na een Stint Helming Café-mozaïek in Parijs in 1998, bracht Pairet meer dan tien jaar door met koken in heel Azië. Hij werkte in Istanbul, Hong Kong, Sydney en Jakarta, waar westerse en oosterse smaken samengingen om zijn stijl vorm te geven. In 2005 vestigde hij zich in Shanghai en opende hij in 2009 de moderne Bistro Mr & Mrs Bund met lovende kritieken. Te midden van dit succes droeg Pairet een verre idee: een hightech eetcapsule naar zijn eigen ontwerp.
Het idee van Ultraviolet Voor het eerst vorm kreeg in 1996. Pairet zag een restaurant voor zich dat de vorm van à la carte dineren brak - een theater met vast menu voor tien gasten, met totale controle over timing en presentatie. Hij heeft jarenlang het concept verfijnd. Op het Omnivore Food Festival 2010 in Frankrijk stelde hij publiekelijk "een restaurant van één tafel" voor met behulp van multisensorische technologie. Ontwikkeling duurde bijna 15 jaar - vereiste ondersteuning van investeerders en geavanceerde engineering - maar het kernidee wankelde nooit.
De juiste medewerker was de ondernemer in Shanghai JC Chiang, voorzitter van de Vol-groep. Chiang, bekend van luxe hotels en eetprojecten, stemde ermee in de visie van Pairet te financieren. Samen hebben ze een specialistisch team samengesteld: ontwerpers, IT-ingenieurs, geurexperts en geluidskunstenaars. Dit was echt het 'project van mijn leven' van Pairet. Zoals Paret zelf zei nadat Ultraviolet was geopend, was hij vóór 2012 "in de buurt van het openen van dit kleine tafelproject" gekomen, maar met alle elementen die eindelijk op hun plaats waren, werd alles "tot het uiterste geduwd".
Historische noot: Het concept van Ultraviolet werd geboren in 1996, maar kwam pas tot leven in 2012 na jaren van ontwikkeling. In oktober 2014 werd het het eerste restaurant van het vasteland van China toegelaten tot de prestigieuze Les Grandes Tables du Monde.
In 2012 stond Pairet klaar om zijn droom waar te maken: een enkele tafel met 10 zitplaatsen waar hij een uitgebreid degustatiemenu kon serveren, precies op de piekfrisheid. Bevrijd van conventionele beperkingen van een drukke keuken, kon hij elk gerecht tot in de puntjes choreograferen. Deze mix van wetenschap (timing, technologie) en kunst werd de signatuur van Ultraviolet.
Centraal in ultraviolet staat de theorie van Pairet "Psycho-smaak." In tegenstelling tot gewone restaurants, behandelt Ultraviolet smaak als een psychologische ervaring evenzeer als een fysieke ervaring. In de woorden van Paret is psycho-smaak alles over the taste except the taste itself – it is expectation, memory and emotion. The idea is that a diner’s brain comes pre-loaded with associations for every flavor. Seeing a ripe tomato, for instance, immediately conjures an expectation of sweetness; smelling incense can signal a sacred experience. These subconscious primings can alter the perception of the food.
Ultraviolet maakt opzettelijk gebruik van deze mind-palate link. Voordat de eerste hap wordt geserveerd, hebben gasten al veel van de maaltijd in hun hoofd geproefd. Het restaurant "primet" constant hun verwachtingen: de inrichting, verlichting, muziek en zelfs geuren vormen een scène. Als er een "oceaan"-cursus komt, kan de kamer naar zoute zeebries en echo's echoën met beukende golven; Als de volgende cursus rokerig en houtachtig is, roepen mistmachines en aardse geuren een bos op. Paul Pairet legt uit: "Ik wilde mijn eigen best doen; ik moest een manier vinden om te spreken. Ik had in gedachten iets kleins, heel persoonlijks te maken ... een heropleving van de 17e-eeuwse Table d'Hôte" - in wezen de context gebruiken om emoties te wekken.
Voedingswetenschappers erkennen dat de hersenen alle zintuigen integreren om smaak te creëren. Dit veld van neurogastronomie laat zien dat het geheugen en de stemming de smaak sterk beïnvloeden. De benadering van Ultraviolet bouwt voort op die principes: elk gerecht draagt een "scenario" dat een smaakvollere, rijkere of verrassendere smaak kan maken dan het geïsoleerd zou zijn. Zoals Pairet het zegt: "Imagined Smaak is over het algemeen beter dan de realiteit" wanneer de context perfect is. Ultraviolet's "Ostie"-starter - een bevroren appel-wasabi-sorbet in de vorm van een wafel - arriveert bijvoorbeeld onder het geluid van kerkklokken en drijvende wierookgeur, waardoor de beet aanvoelt als een ceremonieel ontwaken. Deze sensorische signalen verhogen de perceptie van de smaak van elke cursus.
Lokaal perspectief: "Paul Pairet probeert percepties te veranderen, net zo goed voor de geest als de smaakpapillen," observeert een Shanghai-voedselcriticus. Met andere woorden, bij ultraviolet is de hersenen het laatste ingrediënt op het bord.
De eetkamer van Ultraviolet is opzettelijk sober - kale witte muren, een lange tafel, minimaal meubilair. Het ontbreken van decor is geen toeval: het biedt een leeg doek Voor projectie en geluid. In deze ruimte "verbergt het lege decor van de kamer meerdere LED-schermen, klaar om de ruimte te vullen met surrealistische, psychedelische beelden". Achter de schermen maakt een verbazingwekkende reeks technologie de illusies mogelijk.
In totaal omvat de installatie Tientallen kilometers bekabeling, tientallen luidsprekers en projectoren, en aangepaste geurverspreiders. Een rapport noteert bijvoorbeeld 13.850 meter kabels en draden, 454 meter AC-pijpwerk, 56 luidsprekers en 7 high-definition projectoren. Een andere beschrijving bevat 56 Sennheiser-luidsprekers, 7 projectoren en zelfs 10 videoschermen die een volledige 360° HD-weergave creëren. Er zijn droge geurprojectoren (van een Franse parfumerie), meerkanaals surround-geluidssystemen en podium- en UV-verlichtingsinstallaties. Zelfs de keuken is uitgerust met geavanceerde uitrusting: één account belicht een op maat gemaakt zwaar Molteni-fornuis en duizenden op maat gemaakte borden en glaswerk dat voor het restaurant is besteld. Kortom, de hele ruimte functioneert als een hightech theaterpodium.
Een speciale "controlekamer" draait alles live. Meerdere videomonitoren tonen elke lopende cursus, terwijl ingenieurs in realtime veranderingen in de cue veranderen. Volgens een functie konden gasten in de keuken een muur van schermen en een raam naar de eetkamer zien - meer op een filmset dan een restaurant. Elke keer dat een server naar buiten komt met een cursus, wisselt het technische team van soundtracks, verlichtingskleuren en visuals om bij elkaar te passen. Voor een zeevruchtencursus kunnen de luidsprekers pulseren met oceaangeluiden, terwijl projectoren beukende golven vertonen en een blauw verlichte tij over de muren spoelt. Wanneer een rustiek bosgerecht arriveert, vullen mistsprays en de geur van vochtig mos de lucht, met met bomen omzoomde beelden die de kamer omhullen.
Insider-tip: De finale van Ultraviolet is een feest van zintuiglijke gastvrijheid. Na het dessert worden alle gasten uitgenodigd in de keuken voor koffie en een laatste verrassing. Je ontmoet chef-kok Pairet en het team - en maakt zelfs je eigen stikstofgekoelde snoepjes onder hun begeleiding. Het is een onvergetelijke coda voor de avond.
Ondanks de tovenarij benadrukt Ultraviolet dat de voedselkwaliteit van het grootste belang blijft. De technologie is er om ondersteuning de keuken, niet afleiden van het. Zoals een Michelin-recensent opmerkte: "De focus van ultraviolet bleef op het eten, waarbij de sfeer van de kamer voortdurend werd aangepast om smaak te benadrukken of uit te dagen, in plaats van af te leiden". In de praktijk dient de hightech opstelling één doel: elke hap zo levendig mogelijk maken in de geest.
Voor gasten is de ultraviolette avond zelf net zo georkestreerd als de cursussen. Meestal een week van tevoren, e-mailt het restaurant diners met vergaderinstructies. Zoals veel rapporten het erover eens zijn, verzamelt u bij 18:30 uur Op de andere locatie in Shanghai, de Franse bistro, Mr & Mrs Bund. Daar, aan een pluche hoektafel met champagne, informeert een gastheer je over het komende avontuur.
Om precies 19.00 uur arriveert een witte shuttle (vaak omschreven als een minibus of touringcar). De getinte ramen zorgen ervoor dat er niets wordt gezien terwijl het door stadsstraten weeft. Ruiters vestigen zich voor een korte rit naar een onbekende bestemming. De spanning neemt toe: vreemden worden diner metgezellen terwijl muziek speelt en een gevoel van mysterie groeit. Bij aankomst - een vage steegje in een industrieel district - stopt het busje bij een onopvallend laadperron. Gasten stappen uit in een ongemarkeerd magazijn.
Binnenin staan een lange houten tafel en tien stoelen in een kale, slecht verlichte kamer. Een grote metalen deur sluit met een klik achter je; Je bent nu op het podium van Pairet. De eerste minuut of twee voelt de omgeving als een eenvoudige werkplaats - geen decoraties, geen ramen, alleen witte muren. Dan, dramatisch, verschijnen namen geprojecteerd op de tafel van boven. Een DJ schalt een paar maten van een oosterse melodie, wat de start van het avontuur aangeeft. Op dat moment maken zenuwen – zoals Pairet het bedoelde – plaats voor nieuwsgierigheid.
Vanaf hier ontvouwt de avond zich als een optreden in drie bedrijven. Alle diners kijken in dezelfde richting; Iedereen eet samen als een enkele groep. Een dirigentachtige manager (vaak een "tourgids" genoemd) in een uniform met een thema, zal elke cursus dienen, waarin het concept kort wordt uitgelegd. Na elke cursus verandert de kamer "scene" voor de volgende act. De reeks van één maaltijd omvatte bijvoorbeeld het zien van de tafel veranderen in een sterrenstelsel, gevolgd door marcheren in een noedelwinkel in Tokio, en vervolgens een psychedelische 60-tijdreisscène. Gedurende vier uur zouden gasten zich kunnen voorstellen dat ze in de ruimte zweven voor het ene gerecht en picknicken in de Alpen voor het andere. De overgangen - licht dimmen, beelden draaien, geluiden opbouwen - werken 'als een charme', in de woorden van een diner, om de hersenen te overtuigen dat je naar een nieuwe plek bent verhuisd.
Insider-tip: Tijdens de maaltijd moet u op zoek gaan naar kleine verrassingen. In één gang kunnen bijvoorbeeld tien gloeiende sneeuwballen die door boven je hoofd worden gezweept, of een levende violist verschijnen tijdens het dessert. Deze geplande theatrale accenten - zoals acteurs die in kostuum verschijnen - voegen lagen toe aan de ervaring, dus probeer alert te blijven op alle zintuiglijke details.
Halverwege komt er een cruciaal moment. De menureeks "splitst" kort: Pairet geeft gasten de keuze voor één gerecht. Op dat moment presenteren de gidsen twee geplateerde opties naast elkaar - elk onder een andere geprojecteerde achtergrond - en elke gast wordt gevraagd er een te kiezen. Het is het enige punt in de nacht met een beslissing; Anders delen alle gasten dezelfde gerechten in dezelfde volgorde. Deze pauze verhoogt het drama voor het laatste stuk.
Ten slotte daalt de maaltijd van climax tot conclusie. Kleinere dessertachtige cursussen en cocktails eindigen de avond. De "finale" gaat vaak gepaard met een speelse koffiepauze: er komen lichten aan en chef-kok Pairet verschijnt, waarbij iedereen wordt verwelkomd op een kleine bar. Hij vermengt zich met diners terwijl ze koffie en zelfgemaakte petit-fours drinken - een zeldzame kans om te communiceren met het meesterbrein. Voordat hij vertrekt, ontvangt elke gast een souvenirmenu met elke cursus, thema en soundtrack van de avond.
Eten bij Ultraviolet is een gemeenschappelijke reis, geen à la carte uitje. Elke vreemde aan tafel wordt een metgezel op dit gedeelde avontuur. Zoals een recensent opmerkte: "Alle gasten zitten bij elkaar, en het diner ontvouwt zich als een zintuiglijk toneelstuk gechoreografeerd door chef-kok Paul Pairet". De kameraadschap – elke onthulling toejuichen, reacties vergelijken – maakt deel uit van de magie. Tegen het einde van de avond hebben tien mensen die elkaar in een busje ontmoetten een intens persoonlijke, bijna filmische ervaring gedeeld.
Voedsel is de basis van de show van Ultraviolet. Elk jaar lanceert de keuken een geheel nieuw 20-gangen degustatiemenu (codenaam UVA, UVB, UVC, UVD, enz.), dat enkele jaren in gebruik blijft. Deze menu's, vaak vier jaar in ontwikkeling, bevatten wild creatieve gerechten in combinatie met de sensorische theatrics. Cursussen komen in een bewuste volgorde aan: ze beginnen als kleine amuse-bouches, bouwen in rijkdom en drama op tot een crescendo en worden dan afgebouwd met lichte digestiefs en snoepjes. Pairet noemt dit een "opwaartse helling" naar een enkel keuzemoment, gevolgd door een "downhill" processie om te eindigen.
Elk gerecht zelf is inventief. Een iconische starter is bijvoorbeeld “Ostie” – Een quenelle van appelperensap en wasabi-sorbet, ingevroren in een wafelvorm. Het arriveert onder flikkerende kaarsen en swingende kerkklokgeluiden, geparfumeerd met wierook, waardoor diners het gevoel hebben dat ze een middernachtelijke kapel zijn binnengegaan. Een andere is “Foie Gras kan niet stoppen”, diende als een knapperige "sigaret" van foie gras mousse. De presentatie roept een oude Marlboro-advertentie op (Diner Smokers verlicht het zelfs als een sigaar), terwijl een Morricone Western-thema speelt.
De pronkstukken demonstreren vaak de speelse "What You See versus What You Taste"-trucs van Pairet. de beroemde “Tomaat, Mozza en weer” is eigenlijk een paar kommen die er identiek uitzien (rode tomaat- en mozzarella-sferen), maar de ene is hartig en de andere zoet - het ruilen van je vooroordelen. Deze cursus, beschreven door critici, dwingt diners om aannames in twijfel te trekken: twee gerechten lijken hetzelfde, maar zijn dat niet. Zo ook “Ei Gruyère Raviolo” Ziet eruit als een eenvoudige pastagerecht, maar verbergt rijke truffels en asperges in een delicate schaal.
Het menu verandert ongeveer om de paar jaar. het origineel uva Menu (2012) Stel de toon in; UV- (2013) en UVC (2016) breidde de technische fantasieën uit, en de nieuwste UVD (2022) duurde vier jaar om te evolueren. Overal schitteren de Franse culinaire wortels van Pairet. Hij gebruikt luxe ingrediënten - foie gras, truffels, levende kaviaar, wagyu-rundvlees - maar altijd met een twist. Eén zeevruchtencursus heeft bijvoorbeeld diners die hun eigen oesters pellen die bevroren zoutwaterparels bevatten; Elke hap roept de zee op door echte oceaanspray en met zout getinte ijs.
De kenmerkende cursussen van Pairet komen vaak met hun eigen scène: Het "Truffle Burnt Soup Bread", bijvoorbeeld, wordt geserveerd met mistmachines en vochtige beelden, zodat diners als truffeljacht in het bos voelen.
Drankcombinaties zijn net zo uitgebreid als het eten. Sommelier-gecureerde wijnvluchten (en aangepaste cocktails of thee) arriveren bij elke cursus. Omdat alle tien diners hetzelfde menu volgen, kunnen de combinaties erg ingewikkeld zijn - variërend van een frisse champagne met amuse-bouches tot ijswijnen met dessert. De kosten van het vaste menu omvatten altijd deze dranken. Volgens een insider is elk drankje dat bij Ultraviolet wordt gegoten "verbluffend", inclusief huisgemaakte frisdranken, botanische spritzers en zeldzame vintages van over de hele wereld.
Signature Finale Desserts omvatten speelse knipoogjes naar de kindertijd en nostalgie. In één scène, diners snack op regenboogkleurig Zelfgemaakte gummyberen Terwijl de servers (die zwarte handschoenen en UV-uniformen dragen) rond de tafel dansen en zelfs een driewieler door de kamer rijden. Wanneer het tijd is om te vertrekken, zijn applaus en confetti niet ongewoon. Zoals een recensent het uitdrukte: "Als gasten gesmolten gummyberen eten, doen de chef-kok van de Michelin-ster en zijn servers rond de tafel" - een theatrale uitzending naar een meeslepende maaltijd.
Kortom, de culinaire kunst van ultraviolet combineert letterlijke high-end koken met mise-en-scène. Elke hap maakt deel uit van een groter zintuiglijk verhaal. Belangrijk is dat Pairet erop staat dat Het eten zelf is nooit gimmicky – Elk gerecht is geaard in smaak. Hij zei ooit: "De opvatting van de gerechten is vaak speels en geestig, hun presentatie theatraal in het extreme" - maar de ingrediënten en smaak moeten op zichzelf staan. Aan deze tafel dienen geweldige gerechten en geavanceerde technologie één enkel doel: om elkaar te verheffen.
De reputatie van Ultraviolet werd gecementeerd door een cascade van onderscheidingen. Drie jaar na de opening verdiende het zijn eerste twee Michelin-sterren in de inaugurele gids van Shanghai. In 2017 werd het gepromoveerd tot Drie sterren, het hoogste cijfer van de gids. Het behield daarna elk jaar deze topscore. Het team van chef-kok Pairet verheugde zich over de 8e opeenvolgende overwinning van drie sterren eind 2024 - hoewel ze tegen die tijd stilletjes hadden aangekondigd dat het restaurant de operaties snel zou pauzeren.
Op het wereldtoneel beklom ultraviolet de eetranglijst: het piekte op nummer 24 in de 50 beste restaurants ter wereld in 2015 en stond datzelfde jaar op nummer 3 in de 50 beste van Azië. De critici van Azië prezen ook Ultraviolet: het maakte in 2018 de lijst van 'werelds grootste plaatsen ter wereld' en verdiende de gouden standaard van Condé Nast Traveller. In oktober 2014 werd het benoemd tot lid van Les Grandes Tables du Monde - het allereerste Chinese restaurant in die exclusieve Franse organisatie. Chef Pairet zelf verzamelde eer, waaronder Asia's 50 Best Lifetime Achievement (2016) en Restaurantier van het Jaar van Les Grandes Tables (2018).
Naast prijzen golfde de invloed van Ultraviolet door de industrie. Het lanceerde effectief een nieuw genre van dineren. Zoals een rapport opmerkte, "The Telegraph noemde het 'The World's Most Innovative Restaurant'”. Chef-koks over de hele wereld merkten de fusie van entertainment en keuken op. Zo bezocht de Spaanse chef-kok Paco Roncero in 2013 Ultraviolet en twee jaar later geopend subliemheid In Ibiza - een meeslepend showdiningproject dat het concept van Ultraviolet nauw weerspiegelt. (Sublimotion biedt plaats aan 12 personen en rekent ongeveer € 1.500 per hoofd.) Andere high-end restaurants, zoals Chicago's Alinea of Barcelona's Enigma, experimenteerden met omgevingseffecten of verhalen, maar geen enkele kwam overeen met het totale niveau van totale onderdompeling bij ultraviolet bij de Tijd.
Historische noot: Ultraviolet opende in 2012 als een van de meest avant-garderestaurants van Shanghai. In 2015 had het 3 Michelin-sterren en wereldwijde bekendheid verdiend, en in 2017 deelde het Shanghai's top Michelin-rang met slechts één ander restaurant.
De impact reikt verder dan de eetwereld: ultraviolet verwachtte de huidige 'ervaringseconomie' van vandaag, waar luxe consumenten steeds meer betalen voor herinneringen en verhalen, niet alleen voor goederen. Paret zelf heeft gezegd dat bij Ultraviolet "we de hele context van het gerecht voorbereiden en beheersen", zodat de sfeer de visie van de chef weerspiegelt. Op deze manier werd ultraviolet een casestudy voor het combineren van gastvrijheid met performancekunst. In culinaire leerboeken en conferentiegesprekken wordt ultraviolet vaak aangehaald als een voorbeeld van multisensorisch ontwerp in restaurants - het bewijs dat lekker eten theatraal kan zijn.
Reserveringen: Boekingen zijn essentieel en maanden van tevoren geopend. Zoals een insider opmerkt, zijn diners meestal ongeveer drie maanden vooruit volgeboekt. De website van het restaurant heeft een online kalender - wanneer datums vrijkomen (vaak Midnight Shanghai Time), zijn 50% stortingen per persoon vereist. In de praktijk kan een diner in 2023 een datum selecteren en bevestigen met een overschrijving of creditcard. Indien volledig geboekt, zijn e-mailwaarschuwingen en conciërgeservices handig om het opnieuw te proberen. Omdat de zitplaatsen beperkt zijn tot tien, verdwijnen spots snel tijdens de lossingstijden.
Praktische informatie: De eetkamer van Ultraviolet biedt plaats aan slechts 10 gasten per nacht. Koppels of groepen reserveren de tafel van tevoren en bevestigen met een aanzienlijke aanbetaling. Vanaf 2024 kostte een volledig 20-gangendiner met drankarrangement ongeveer ¥6.800 (~ US $ 1.000) per persoon, all-inclusive. Belastingen en service zijn ingebouwd. Het diner begint rond 19.30 uur en duurt ongeveer vier uur; Reserveringen lopen van dinsdag tot en met zaterdagavond.
Kosten: Verwacht ultra-premium prijzen. In de beginjaren (2012-2015) was het vaste menu, inclusief drankjes, ongeveer RMB 2.500-3.000 per persoon. In de loop van de tijd stegen de prijzen (bijvoorbeeld tot ~ 6.800 in 2024). Hoewel steil, bevat elke maaltijd al het eten en drinken - van aangepaste cocktails tot exotische wijnarrangementen. Een recensent merkte op dat de prijs “Inclusief alle drankcombinaties, evenals de servicekosten voor de nacht!”. Gezien de kleinschalige en aangepaste productie schatte Pairet de break-even prijs rond de 5.000-6.000 per gast. Veel vroegere diners zijn het erover eens dat het extravaganza de premie waard is (inderdaad, men schreef: "Ik had zelf een soortgelijk restaurant onderzocht ... het was elke cent waard").
Tijdstip: Op dineravonden verzamelen gasten zich meestal bij 18:30 uur bij de heer & mevrouw Bund. De lobby in hotelstijl in Bund No. 18 dient als verzamelplaats. Een valet-host verwelkomt u, controleert uw reservering en biedt een drankje voor het diner aan. De shuttle vertrekt onmiddellijk op 19:00 uur, komt ruwweg terug bij de Bund 23:00 uur. De maaltijd zelf gaat van ongeveer 19.30 uur tot 22.30 uur tot 11.00 uur. Als je een speciale datum boekt (verjaardag, jubileum), vermeld het dan - het personeel voegt vaak een verrassingsdessert of toast toe.
Kledingvoorschrift: Er is geen strikt uniform, maar casual-elegante kleding wordt aanbevolen. Eerdere gidsen suggereren slimme kleding (geen shorts of slippers) die passen bij de luxe sfeer. Het personeel verandert van kostuum tussen de gangen, dus er zijn minimale richtlijnen voor kleding van toepassing op diners. In de praktijk hebben gasten alles gedragen, van pakken tot mooie truien; De sleutel is om vier uur lang netjes en comfortabel te zijn aan tafel.
Dieetbeperkingen: De keuken is geschikt voor veel veelvoorkomende verzoeken, maar een voorafgaande kennisgeving is essentieel. Het standaard 20-gangenmenu bevat vlees, zeevruchten en alcohol in sauzen, dus een volledig vegetarische maaltijd vereist vervangende gerechten. De chef-koks zullen een groot deel van het menu aanpassen, maar het team van Pairet merkt op dat het ethos van ultraviolet niet in de eerste plaats vegetarisch is. Allergieproblemen kunnen meestal worden behandeld (bijvoorbeeld alternatieve noten of glutenvrije voorbereiding), maar omdat zoveel cursussen met elkaar verbonden zijn, moeten extreme diëten (strikt veganistisch, enz.) vooraf worden besproken. Het combineren van dranken kan op verzoek niet-alcoholisch zijn.
Kinderen: Ultraviolet is ontworpen voor volwassenen en volwassen tieners. De intense sfeer, losse, gedimde verlichting en meeslepende theater zijn over het algemeen geschikt voor gasten 12 jaar en ouder. (Tijdens de run moedigde het restaurant kinderen onder de 12 jaar niet aan, omdat de vaste reeks van vier uur een uitdaging kan zijn voor jonge kinderen.) Kinderen boven de 12 moeten hun eigen stoelen gereserveerd worden en ermee instemmen de maaltijd te volgen zoals volwassenen.
Fotografie & telefoons: Gasten zijn vrij om foto's te maken discreet – Maar flash of video wordt afgeraden. De algemene regel (en beleefde gewoonte) was om snel een paar foto's tussen de cursussen vast te leggen en je vervolgens op de show te concentreren. De eetkamer wordt in bijna het donker gehouden, dus elk licht (flits of telefoonscherm) is erg storend. In feite is er Geen mobiel signaal Binnen de dik geïsoleerde eetruimte. De meeste gasten slaan hun telefoons op of gebruiken ze alleen tijdens pauzes. Verwacht de stekker uit het stopcontact te halen: het menu leest als het programma van een toneelstuk, niet als een social-media-evenement.
Praktische informatie: Zorg ervoor dat u uw paspoort en bevestigingsmail meeneemt. Het adres is geheim - eenmaal op de shuttle, ontspan en geniet ervan "verloren" te zijn in Shanghai. Zet als beleefdheid je telefoonbelsignaal uit en houd de camera's gedempt. De sfeer in het restaurant is halverwege het stille podium, dus het licht-uit, geluidsluikbeleid wordt strikt gehandhaafd. Creditcards worden geaccepteerd bij het boeken; Er is geen geld nodig op de avond zelf.
Parkeren & Toegang: Er is er geen voor gasten - rechtstreeks naar de deur rijden is niet mogelijk. Zoals opgemerkt, arriveren alle gasten per shuttle. Als u zich zorgen maakt over mobiliteit, informeer het personeel bij het boeken; Zij regelen hulp. De trapvrije magazijn-eetkamer is één niveau lager dan de straat, bereikbaar met een lift in goederenstijl (geen treden eenmaal binnen).
Afsluiting: In november 2024 kondigde het team van Ultraviolet aan dat het restaurant in 2025 "voor onbepaalde tijd in de wacht zou staan" vanwege de omringende bouw en een verschuiving in het bedrijfsmodel. Het nieuws kwam nadat Paret de Michelin-sterren van Shanghai in 2025 had geaccepteerd en in een verklaring zei dat het "het juiste moment" was om de openbare dienst af te sluiten. de exacte laatste datum was ingesteld als 29 maart 2025. Na die datum was het online boekingssysteem van de site gesloten.
As of spring 2025, the final curtain was essentially drawn. The official site and social media announced the closure. Chef Pairet said that the restaurant’s future might shift to industry events or private functions, but no public reopening date was set. In other words, Ultraviolet’s run was concluded “as of [March] 2025”. Many loyal fans and travel writers lamented the end of an era, and the restaurant’s long history is now complete.
Planningsnotitie: Ultraviolet serveerde zijn laatste openbare diner op 29 maart 2025. Daarna stopte het reserveren. Degenen die nog steeds hopen om de avant-garde visie van Pairet te ervaren, kunnen zijn andere locaties in Shanghai (de heer & mevrouw Bund en Polux) bezoeken of kijken naar toekomstige pop-ups of workshops door het team.
Nalatenschap: Zelfs gesloten voor diners, heeft ultraviolet een onuitwisbare stempel gedrukt op de gastronomie. Het transformeerde de skyline van wat een restaurant zou kunnen zijn - een vermenging van keuken met productie van bioscoopkwaliteit. Veel postmortems in de culinaire media wijzen erop dat het "restaurant van Pairet is veranderd in een studio" een nieuwe categorie entertainment dineren. Het succes van Ultraviolet inspireerde anderen om multisensorische benaderingen te proberen. Naast sublimotion hebben chef-koks zoals Heston Blumenthal, Grant Achatz en anderen theatrale elementen gemaakt (rokende kegels, interactieve gerechten), maar geen enkele had een behoorlijke schaal van ultraviolet.
In Shanghai en daarbuiten blijft de naam Ultraviolet een steno voor het toppunt van meeslepend dineren. Het is gestudeerd in horecacursussen als een casestudy in experiëntieel ontwerp. In interviews weerspiegelt Pairet dat het project de industrie een les heeft geleerd: "Dit is een moment waarop de tijd stopt..." voor het diner. Uiteindelijk staat Ultraviolet als een bewijs van gedurfde innovatie - het bewijs dat een restaurant zowel een laboratorium als een speeltuin voor de zintuigen kan zijn.
Ultraviolet blijft uniek, maar er zijn een paar leeftijdsgenoten. De meest directe broer of zus is subliemheid op Ibiza (geopend in 2014 door Paco Roncero). Sublimotion biedt plaats aan 12 personen en rekent ongeveer € 1.500 per persoon. Het show-dinerformaat weerspiegelt nauw de technologie van Ultraviolet - in feite bezocht Roncero het Shanghai-restaurant van Pairet voordat hij zijn eigen restaurant ontwierp. Die maker merkt op dat hij "niet van plan was om paret te kopiëren", maar externe waarnemers zien sublimotie als een opzettelijk eerbetoon. Veel thema's bij Sublimotion (dansende chef-koks, dynamische sets, multisensorische effecten) lijken op de benadering van UV.
Andere luxe restaurants bieden zintuiglijke flair, maar met een andere focus. Chicago's Alinea (Grant Achatz) maakt gebruik van moleculaire technieken en occasionele muziekaanwijzingen, maar mist volledige omschakelingen. van Barcelona El Celler de Can Roca Kan muziek combineren met gerechten, maar projecteert geen films of geuren. dans le noir (Verschillende steden) simuleert duisternis om de smaak te vergroten, wat een kleinschalig idee is. Geen enkele komt overeen met de combinatie van ultraviolet van tien stoelen, één tafel en een tiental gesynchroniseerde omgevingseffecten.
In vergelijkende zin zette ultraviolet de maatstaf:
Restaurant | Locatie | Geopend | stoelen | ca. Prijs |
Ultraviolet | Shanghai, China | 2012 | 10 | ~ 6.000–8.000/persoon (incl. drankjes) |
subliemheid | Ibiza, Spanje | 2014 | 12 | ~€1.500/persoon (drankjes incl.) |
Alinea | Chicago, VS | 2005 | 15 | ~$295/persoon (proeverij menu) |
El Celler de Can Roca | Girona, Spanje | 1986 | 14 | ~€275/persoon |
dans le noir | Meerdere | 1998 | variëren | ~ $ 60 / persoon (blind dineren) |
Ultraviolet onderscheidt zich door zijn Integratie van het hele milieu. Het was echt een pionier op het gebied van 'figurator avant-garde' dineren - een term die paret gebruikt - door elk element in het restaurant onderdeel van de maaltijd te maken.
Ultraviolet van Paul Paret was een mijlpaal in de culinaire geschiedenis. Door een 20-gangenmaaltijd te verenigen met productie op bioscoopniveau, bewees het dat “Twintig cursussen, tien zitplaatsen, vijf zintuigen” kan een onvergetelijke ervaring worden. Pairet toonde aan dat de context van dineren - het zicht, het geluid en de emotie rond het voedsel - net zo essentieel kan zijn voor smaak als de ingrediënten zelf. Zijn zin is waar: "Voeding gaat uiteindelijk over emotie, en emotie gaat verder dan smaak." Bij het maken van ultraviolet serveerde Pairet niet alleen het diner; Hij serveerde verwondering en nostalgie en verbeelding.
Ook al is het hoofdstuk gesloten, de invloed van Ultraviolet leeft voort. Het inspireerde chef-koks om grotere, vervagende lijnen tussen restaurant en theater te denken. Het toonde diners een nieuwe manier om te eten met hun ogen en oren, evenals met hun tong. Naarmate we verder gaan, heeft het idee van multi-zintuiglijk dineren een vaste plaats in de 'ervaringseconomie'. Voor reizigers en voedselliefhebbers blijft Ultraviolet een toetssteen - een herinnering dat de volgende grens van dineren misschien gewoon in de ruimtes tussen zin en geest ligt.
