Bruschetta

W sercu gajów oliwnych Toskanii i Umbrii bruschetta zaczęła się jako skromna przystawka, zrodzona z konieczności i podniesiona do rangi wysokiej jakości składników. Grube kromki wiejskiego chleba — najlepiej resztki pane casareccio — są układane na blasze do pieczenia i lekko smarowane oliwą z oliwek extra vergine. W piekarniku nagrzanym do 220 °C wychodzą w ciągu 5 do 7 minut z brązową skórką, która chrupie pod nożem. Podczas gdy chleb się topi, dojrzałe pomidory śliwkowe są krojone w kostki przypominające klejnoty i posypywane drobno posiekaną bazylią i szczyptą soli morskiej. Odrobina posiekanego czosnku łączy się z odrobiną oliwy z oliwek premium i kilkoma kroplami octu balsamicznego, a całość łączy się w sos, który błyszczy w miedzianej misce. Po wyjęciu każdy ciepły kromka jest nacierana obranym ząbkiem czosnku; lekki nacisk uwalnia jego ostre oleje, nie przytłaczając ziarna chleba. Mieszanka pomidorowa jest hojnie wykładana na wierzch tostowych krążków. Świeżo zmielony czarny pieprz tańczy po powierzchni. Przy stole pierwszy kęs dostarcza satysfakcjonującego chrupnięcia skórki ustępującej miękkiemu okruszkowi. Współgranie kwaśnych pomidorów, aromatycznej bazylii i złotej oliwy przywołuje południowe targi we Florencji, gdzie sprzedawcy nawołują z drewnianych straganów pełnych ogrzanych słońcem produktów. Chociaż klasyczna wersja jest kompletna w swojej prostocie, istnieje wiele wariantów. Malutkie perełki mozzarelli mogą gnieździć się wśród pomidorów, paski pieczonej czerwonej papryki nadają wędzoną słodycz, a cienkie plasterki prosciutto di Parma nadają pikantną głębię. Każdy riff pozostaje wierny centralnej prawdzie bruschetty: tostowany chleb, czosnek i najlepsza oliwa z oliwek tworzą płótno dla najświeższych zbiorów.