Najlepiej zachowane starożytne miasta: ponadczasowe miasta otoczone murem
Zbudowane z wielką precyzją, by stanowić ostatnią linię obrony dla historycznych miast i ich mieszkańców, potężne kamienne mury są cichymi strażnikami z zamierzchłych czasów.
Chikuanga (znana również jako chleb z manioku lub kikwanza) to tradycyjny angolski przysmak, którego korzenie tkwią w wiejskiej tradycji. Ten sfermentowany bochenek z manioku, gotowany na parze w liściach bananowca, ma gęstą, ciągnącą się konsystencję i lekko kwaśny aromat. W północnej Angoli domy przygotowują go kilka dni wcześniej: świeżo zebrane bulwy manioku (manioku) obiera się i moczy w wodzie przez 2–3 dni, aby sfermentowały i zmiękły. Po opłukaniu bulwy są miażdżone i zagniatane w ciasto. Ciasto jest następnie ciasno zawijane – tradycyjnie w liście bananowca lub plantana – i gotowane przez wiele godzin. Gotowy bochenek ma ziemisty, lekko cierpki smak, który harmonizuje z treściwymi sosami do angolańskich gulaszy i grillowanych mięs. Pomimo swojej prostoty, chikuanga odzwierciedla połączenie afrykańskiej pomysłowości i portugalskich wpływów: sam maniok przybył wraz z koloniami, ale lokalne techniki fermentacji i gotowania sprawiają, że korzeń jest bezpieczny i smaczny.
Ponieważ maniok zawiera naturalne toksyny, długi proces moczenia jest niezbędny, aby chikuanga była bezpieczna i aromatyczna. Po ugotowaniu na parze bochenek jest gładki i blady, wyglądem przypominający chleb. Można go podawać na ciepło lub w temperaturze pokojowej; często rodziny angolskie kroją go do posiłków i używają do polewania moamba (gulaszu z kurczaka), calulu lub grillowanej ryby. Liście bananowca nie tylko utrzymują wilgotność bochenka, ale także nadają mu subtelny, roślinny aromat. W wielu społecznościach chikuanga jest daniem dnia codziennego, zarówno na obiadach, jak i podczas świąt. Dobrze zapakowany w temperaturze pokojowej zachowuje świeżość przez kilka dni, co czyni go praktycznym w miejscach bez lodówki. Chociaż niektórzy kucharze skracają ten proces, stosując mąkę z manioku lub foliowe torebki z liści bananowca, tradycjonaliści wciąż przysięgają na starą metodę ze względu na jej autentyczny smak i konsystencję.
Spis treści
6
porcje48
godziny120
protokół240
kalorieAby przygotować chikuangę, bulwy manioku obiera się i moczy w wodzie przez 2–3 dni, aby fermentowały. Rozmiękczony maniok rozgniata się na gładką pastę i miesza z wodą, po czym odsącza nadmiar wody. Pozostałą część ciasta krótko gotuje się, aż stwardnieje. Następnie formuje się z niego wałki lub bloki i szczelnie zawija w liście bananowca (lub folię aluminiową). Na koniec zawinięty maniok gotuje się na parze lub w wodzie przez około 2 godziny, aż będzie całkowicie ugotowany. Po lekkim ostudzeniu chikuangę rozpakowuje się i kroi. W rezultacie powstaje jędrny, ale delikatny placek z manioku o delikatnym smaku. Najlepiej podawać go z daniami z sosem, pozwalając chlebowi wchłonąć towarzyszące mu smaki.
Bulwy manioku: 4 średnie (w sumie ok. 2 kg) – obrane i posiekane. Ten skrobiowy korzeń jest jedynym głównym składnikiem. Możesz użyć świeżego manioku lub kupionej w sklepie surowej mąki maniokowej; jeśli używasz świeżego, namocz go do fermentacji.
Woda: Wystarczająca ilość do namoczenia i zagotowania (kilka litrów). Stosowany do fermentacji i gotowania.
Liście bananowca (lub liście babki lancetowatej): 4–6 dużych liści – oczyszczonych i pokrojonych na kawałki. Tradycyjne opakowanie; jeśli nie jest dostępne, należy użyć pergaminu lub folii aluminiowej.
Sól: 1 łyżeczka (opcjonalnie) – do smaku, dodawany po fermentacji dla smaku.
Olej: 1 łyżka (opcjonalnie) – dodanie odrobiny oleju do ciasta może poprawić jego konsystencję, choć nie jest to metoda tradycyjna.
Czas trwania kroków: Moczenie trwa 2–3 dni (bez nadzoru), gotowanie ~2 godziny, pozostałe etapy wymagają szybkiego przygotowania.
Namocz maniok (48–72 godziny). Zalej obrane kawałki manioku wodą w misce lub wiadrze, które nie reagują z wodą. Trzymaj je całkowicie zanurzone (użyj ciężarka) i zmieniaj wodę codziennie, jeśli to możliwe. Fermentacja powoduje zakwaszenie i zmiękczenie manioku.
Przygotuj ciasto (30 minut). Odcedź i opłucz sfermentowany maniok. Usuń włókniste rdzenie. Rozgnieć lub zmiksuj na gładkie puree. Przełóż do garnka, dodaj trochę świeżej wody i gotuj na małym ogniu, mieszając, aż utworzy się gęste ciasto, które będzie odchodzić od garnka (około 5–10 minut). Zdejmij z ognia.
Kształtuj i owiń (15 minut). Gorące ciasto krótko zagniataj na posypanej mąką (z dodatkiem mąki z manioku) powierzchni, aż będzie gładkie. Podziel na dwie lub trzy części i rozwałkuj na wałki lub bloki. Każdy wałek ciasno owiń kawałkiem liścia bananowca, dokładnie zaginając brzegi. W razie potrzeby zwiąż sznurkiem kuchennym, aby nadać mu kształt. Upewnij się, że liście całkowicie pokrywają ciasto, aby zapobiec wyciekaniu.
Chikuanga gotowana na parze (2 godziny). Umieść zawinięte bochenki w dużym garnku z wrzącą wodą (wystarczającą, aby je przykryć) lub ustaw parowar. Przykryj i gotuj na wolnym ogniu przez 2 godziny. Liście mogą zbrązowieć; to normalne. Chikuanga jest gotowa, gdy blok w środku jest twardy i nieprzezroczysty.
Rozpakuj i podaj (5 minut). Wyjmij chikuangę z garnka i pozostaw do ostygnięcia, aż będzie można ją unieść. Rozpakuj i pokrój w kliny lub plastry. Podawaj na ciepło lub w temperaturze pokojowej, z gulaszem lub grillowanym mięsem.
Odżywka | Ilość na porcję 150 g | % dziennej wartości* |
Kalorie | 240 kcal | — |
Tłuszcz całkowity | 0,3 g | <1% |
Tłuszcz nasycony | 0 gramów | 0% |
Sód | 14 mg | <1% |
Całkowita zawartość węglowodanów | 60 gramów | 20% |
Błonnik pokarmowy | 2 gramy | 8% |
Cukry | 2 gramy | — |
Białko | 2 gramy | 4% |
Zbudowane z wielką precyzją, by stanowić ostatnią linię obrony dla historycznych miast i ich mieszkańców, potężne kamienne mury są cichymi strażnikami z zamierzchłych czasów.
Podczas gdy wiele wspaniałych miast Europy pozostaje przyćmionych przez ich bardziej znane odpowiedniki, jest to skarbnica zaczarowanych miasteczek. Od artystycznego uroku…
Od czasów Aleksandra Wielkiego do czasów współczesnych miasto pozostało latarnią wiedzy, różnorodności i piękna. Jego ponadczasowy urok wynika z…
Francja jest znana ze swojego znaczącego dziedzictwa kulturowego, wyjątkowej kuchni i atrakcyjnych krajobrazów, co czyni ją najczęściej odwiedzanym krajem na świecie. Od oglądania starych…
Od widowiska samby w Rio po maskową elegancję Wenecji, odkryj 10 wyjątkowych festiwali, które prezentują ludzką kreatywność, różnorodność kulturową i uniwersalnego ducha świętowania. Odkryj…