Palau

Palau, oficjalnie znane jako Republika Palau, to urzekający wyspiarski kraj położony w podregionie Mikronezji w Oceanii, położonym na zachodnim Oceanie Spokojnym. Składająca się z około 340 wysp, ta zaczarowana republika tworzy oszałamiający archipelag rozciągający się na zachodnim łańcuchu Wysp Karolińskich z obszarami Sfederowanych Stanów Mikronezji. Choć małe, Palau jest krajem pełnym naturalnego piękna, historii i kultury.

Z powierzchnią 466 kilometrów kwadratowych (180 mil kwadratowych) Palau jest czwartym najmniejszym krajem na świecie. Choć niewielkie pod względem powierzchni, wyspy mają zróżnicowaną scenerię, od nieskazitelnych plaż po bogate tropikalne lasy i żywe rafy koralowe. Mając tę ​​samą nazwę, Koror jest najbardziej zaludnioną wyspą i miejscem położenia największego miasta w kraju. W stanie Melekeok stolica, Ngerulmud, znajduje się na największej wyspie, Babeldaob. Strategiczne położenie Palau sprawia, że ​​znajduje się ono blisko licznych międzynarodowych granic morskich; dzieli je ze Sfederowanymi Stanami Mikronezji na wschodzie, Indonezją na południu i Filipinami na północnym zachodzie.

Tak bogata i różnorodna jak topografia Palau, jest jego historia. Pierwotnie skolonizowane przez imigrantów z nadmorskiej Azji Południowo-Wschodniej około 3000 lat temu, wyspy Palau, charakterystyczna kulturowa mozaika, wywodzi się z tej wczesnej społeczności. Dzięki pracy czeskiego misjonarza Paula Kleina, który opisał wyspy, opierając się na opowieściach rozbitków z Palau, którzy dotarli do filipińskiego brzegu na Samar, pojawiły się one po raz pierwszy na europejskiej mapie.

Palau dołączyło do Hiszpańskich Indii Wschodnich w 1885 r., inicjując tym samym wpływy europejskie. Jednak na mocy traktatu niemiecko-hiszpańskiego Niemcy kupiły wyspy od Hiszpanii po jej stracie w wojnie hiszpańsko-amerykańskiej w 1898 r. Przez cały ten czas były one przekazywane pod panowanie Nowej Gwinei Niemieckiej. Na mocy Mandatu Mórz Południowych Ligi Narodów wyspy przeszły pod panowanie japońskie po I wojnie światowej.

W związku z intensywnymi starciami między siłami amerykańskimi i japońskimi w ramach kampanii na wyspach Mariana i Palau, II wojna światowa przyniosła Palau poważne konflikty. Palau dołączyło do zarządzanego przez Stany Zjednoczone Terytorium Powierniczego Wysp Pacyfiku w 1947 r. podczas II wojny światowej. Palau w referendum w 1978 r. nie przyłączyło się do Sfederowanych Stanów Mikronezji, uzyskując w ten sposób pełną suwerenność w 1994 r. na mocy Paktu o Wolnym Stowarzyszeniu ze Stanami Zjednoczonymi w wyraźnym przesunięciu w kierunku samostanowienia.

Palau funkcjonuje obecnie jako republika prezydencka w wolnym stowarzyszeniu ze Stanami Zjednoczonymi. To powiązanie gwarantuje, że Stany Zjednoczone zapewniają obronę, pieniądze i dostęp do usług socjalnych, tworząc w ten sposób stabilne środowisko polityczne. Dwuizbowy Kongres Narodowy Palau ma ustanowioną władzę ustawodawczą i dlatego jest dość ważny w kształtowaniu polityki kraju.

Ekonomicznie Palau opiera się głównie na rybołówstwie, rolnictwie na własne potrzeby i turystyce. Zapierające dech w piersiach piękno natury wysp — w tym światowej klasy miejsca do nurkowania — przyciąga turystów z całego świata. Odzwierciedlając wartość globalnych sojuszy w utrzymaniu gospodarki Palau, znaczna część jego produktu narodowego brutto (PNB) pochodzi z pomocy zagranicznej. Oficjalną walutą jest dolar amerykański, co wzmacnia powiązania z gospodarką amerykańską.

W kulturze Palau jest mnóstwo elementów mikronezyjskich, melanezyjskich, azjatyckich i zachodnich. Etniczni Palauanie — którzy mają mieszane pochodzenie mikronezyjskie, melanezyjskie i austronezyjskie — stanowią większość populacji. Scena językowa kraju również odzwierciedla tę różnorodność kultur. Oficjalnie angielski i palauański, część rodziny języków austronezyjskich, uznawane za języki regionalne obejmują również japoński, sonsorolese i tobian, co podkreśla kosmopolityczny charakter narodu.