Krostule behoren tot de familie van Europese gebakjes die op engelenvleugels lijken: dunne reepjes rijk deeg, gedraaid, gefrituurd en bedekt met een zachte laag poedersuiker. In Kroatië hebben ze een uitgesproken kustkarakter en zijn ze nauw verbonden met Istrië en Dalmatië, waar de geur van hete olie en citroendeeg uit de keukens opstijgt tijdens carnaval, Kerstmis en familiebijeenkomsten.
In deze regio's komen krostule voor onder iets andere namen en in verschillende vormen – linten, gedraaide vormen, losse knopen – maar het idee blijft hetzelfde: een lichte, knapperige hap die perfect samengaat met koffie, zoete wijn of een brandy in de late ochtend, wanneer er gasten komen. Veel bronnen herleiden het gebak tot invloeden van de kust en de algemene mediterrane gewoonte om verrijkt deeg te frituren, waarbij lokale koks het recept door de generaties heen hebben aangepast. Recepten verschillen in kleine details: sommige gebruiken zachte boter, andere neutrale olie of zelfs reuzel; sommige gebruiken melk, andere een scheutje witte wijn of sap, en bijna alle recepten bevatten citroenschil en een vleugje lokale sterke drank, vaak rakija.
Deze versie volgt een kustgerichte aanpak die een knapperige textuur combineert met een zachte, rijke smaak. Het deeg bevat een mix van hele eieren en extra eidooiers voor kleur en malsheid, een aanpak die aansluit bij veel traditionele recepten voor krostule en andere gebakjes in de vorm van engelenvleugels. Gesmolten boter geeft een lichte, zuivelachtige smaak zonder zwaar aan te voelen. Een klein beetje melk maakt het deeg zachter, terwijl een mix van rakija en citroenschil het onmiskenbare Adriatische karakter geeft; de alcohol zorgt ervoor dat de reepjes knapperig blijven en bevordert de vorming van kleine bubbels aan het oppervlak tijdens het frituren, wat bijdraagt aan de delicate textuur. Sterke drank zoals rakija, maraschino of rum komt regelmatig voor in Kroatische en regionale recepten voor beignets en soortgelijk gebak.
Krostule vinden hun oorsprong in een specifieke periode van het jaar. Rond fašnik – de carnavalsperiode vóór de vasten – vullen kustplaatsen zich met optochten, maskers en een lange traditie van gefrituurde zoetigheden, van krostule tot fritule en donuts. Families bewaren hun favoriete recept vaak met de hand opgeschreven, met kleine aanpassingen in vloeistof, vet of vorm. Sommige koks rollen het deeg vrij dik uit, voor een iets taaiere binnenkant; anderen, waaronder deze versie, geven de voorkeur aan een zeer dunne laag voor maximale knapperigheid en een textuur die meer lijkt op de Poolse of Italiaanse engelenvleugels, die op hetzelfde basisidee gebaseerd zijn.
Deze methode is specifiek ontworpen voor betrouwbaarheid in de thuiskeuken. Het deeg wordt in één kom gemaakt, even laten rusten om de gluten te laten ontspannen en vervolgens gemakkelijk uit te rollen. Een klein beetje bakpoeder zorgt voor een lichte knapperigheid en voorkomt dat de gebakjes hard aanvoelen na afkoeling. De repen worden met een deegwiel uitgesneden, in het midden ingesneden en tot de bekende strikvorm gedraaid voordat ze kort in hete olie worden gebakken. Eenmaal uitgelekt en bestrooid met suiker, blijven ze in een afgedekte doos meerdere dagen knapperig, wat ze ideaal maakt voor feestdagen of bijeenkomsten waarbij de kok van tevoren wil werken.
Hoewel krostule op feestelijke tafels in heel Kroatië te vinden zijn, blijven ze bescheiden van opzet: eenvoudige ingrediënten uit de voorraadkast, zorgvuldig uitrollen en aandacht voor de juiste frituurtemperatuur. Deze versie respecteert die traditie en geeft duidelijke instructies voor de bereidingstijd, de gewenste dikte en visuele aanwijzingen, zodat ook thuiskoks de dunne, glanzende knapperigheid kunnen bereiken die dit kustgebakje zo heerlijk maakt.