Melomakarona (μελομακάρονα) zijn de iconische Griekse kerstkoekjes die smelten in je mond en glinsteren van de honing. Deze zachte, eivormige koekjes worden traditioneel gemaakt voor de feestdagen. Hun naam komt van het Griekse woord voor 'honing' (schip) en het oude rouwbrood (Makaria) die hen inspireerde. Het verhaal gaat dat het oorspronkelijke deeg een eenvoudig offerbrood was, gedrenkt in honing; in de loop der tijd verrijkten de Grieken het met citrusvruchten, olijfolie en kruiden, waardoor het een feestelijk dessert werd. Tegenwoordig symboliseren melomakarona warmte en geluk tijdens de kerstperiode.
Als je in een melomakarono bijt, merk je eerst de buitenkant op: licht krokant, goudbruin en mals. Na het bakken wordt elk koekje kort ondergedompeld in een warme siroop van honing en suiker, waardoor het een plakkerige, honingzoete glazuurlaag krijgt die in de kruimel trekt. Het resultaat is een heerlijk contrast van texturen – een zachte, aromatische binnenkant en een zoete, stroperige coating bezaaid met gemalen walnoten. De koekjes worden vaak op smaak gebracht met sinaasappel (zowel de schil als het sap), kaneel, kruidnagel en een scheutje cognac of brandewijn voor extra diepgang. Het resultaat is een zachte kaneel-sinaasappelgeur die doet denken aan Griekse kruidenmarkten en feestelijke tafels.
Melomakarona maken bestaat uit twee fasen: eerst het koekjesdeeg en vervolgens de honingsiroop. Het deeg is uniek omdat er geen boter of eieren in zitten; in plaats daarvan wordt een mengsel van olijfolie (of soms een milde plantaardige olie) en vaak een beetje griesmeel gebruikt voor een smeuïg, cake-achtig koekje. Dit betekent ook dat het recept van nature veganistisch is. Nadat de droge ingrediënten (bloem, griesmeel, suiker, bakpoeder, kaneel, enz.) zijn gemengd met de natte ingrediënten (sap, olie, water en een rijsmiddel met baking soda), wordt het deeg gekneed tot het zacht is. Het wordt in kleine ovale vormen verdeeld en op matig vuur gebakken tot het gestold is.
Slechts enkele minuten nadat ze uit de oven komen, worden de warme koekjes in siroop gedompeld. De siroop, gemaakt door water, suiker, honing en specerijen zachtjes te laten koken, wordt iets afgekoeld zodat de koekjes de siroop absorberen zonder in te zakken. Een snelle onderdompeling of een kwastje doordrenkt de koekjes voldoende voor een glanzend laagje. Melomakarona worden, terwijl ze nog nat zijn, direct bestrooid met fijngehakte walnoten en een snufje kaneel. Als ze afkoelen, worden ze steviger, maar blijven ze van binnen vochtig en mals.
Op een Griekse feesttafel zijn melomakarona alomtegenwoordig: schalen vol met melomakarona verschijnen naast andere zoetigheden zoals kourabiedes (amandel shortbreads) en diplesHun siroop houdt ze wekenlang vers, waardoor families ze van tevoren kunnen bakken. Gasten knabbelen er vaak aan met koffie of glühwein. Deze koekjes dragen ook een zegen in zich – een stukje melomakarono aan vrienden geven is een wens voor zoetigheid in het nieuwe jaar. Probeer dit recept om je keuken te vullen met de klassieke geur van Griekse Kerstmis: sinaasappel en honing, specerijen en noten, allemaal verweven in een eenvoudig deeg dat uitgroeit tot een feestelijk dessert.