Matloue / Khobz Tajine

Matloue – ook wel Khobz Tajine genoemd – is een zoet, luchtig platbrood dat geliefd is in de Algerijnse keuken. Het wordt gevormd tot dikke rondes en langzaam gebakken in een kleien tajinepan op een zacht vuurtje. Dit brood ontwikkelt een luchtige, wafelachtige kruim die het onderscheidt van steviger brood. Het wordt gemaakt van fijn durumgriesmeel (vaak gemengd met een beetje tarwebloem), gist en een vleugje suiker of melkpoeder, wat het deeg een zachte bite en een vleugje zoetheid geeft. De buitenkant bakt diepgoud, terwijl de binnenkant zacht en veerkrachtig blijft.

Dit gerezen brood heeft een zachte textuur die doet denken aan een Engelse muffin vers uit de oven. Elke grote matloue wordt in punten gesneden om te serveren, waardoor een poreuze binnenkant met kleine gaatjes zichtbaar wordt. De zachte warmte van de traditionele tajinepan zorgt ervoor dat het deeg gelijkmatig rijst – soms wordt er een deksel op gelegd om de stoom vast te houden voor een luchtigere kruim. Veel koks bestrijken de bovenkant tijdens het bakken met olijfolie of gesmolten boter, waardoor er glanzende gekarameliseerde vlekken en een rijke smaak ontstaan. Sommige recepten strooien er zelfs sesam- of karwijzaad overheen voor een aromatische afwerking.

Omdat matloue slechts lichtzoet is, combineert het uitstekend met krachtige, hartige smaken. Het wordt vaak geserveerd bij stevige soepen of stoofschotels (harira, lamstajines of bonenstoofschotels) die het brood kan opscheppen. Bij het ontbijt kunnen dikke plakken worden besmeerd met olijfolie en kaas, of gedoopt in honing en muntthee. Kinderen rollen het soms op met jam of zachte kaas als snelle snack. De smeuïge, cakeachtige kruimel maakt het ook handig als sandwichwrap: dunne reepjes kunnen pittig vlees of groenten omhullen, net als een zachte tortilla.

De geschiedenis van matloue is terug te vinden in familiekeukens en stadsbakkerijen. De naam zelf verraadt al het karakter ervan: matloue betekent "gerezen" of "opgeblazen", wat beschrijft hoe het deeg opzwelt. Men denkt dat het zijn oorsprong vindt in stedelijke centra zoals Constantine en Sidi Bel Abbès, plaatsen die beroemd zijn om hun broodtradities. In sommige huishoudens laat men het deeg een nacht rijzen of maakt men het met een zuurdesemstarter voor extra pit. Door melkpoeder en boter aan het deeg toe te voegen – een aanpassing uit het midden van de 20e eeuw – wordt het brood zachter en malser. Elke bakkersfamilie heeft zijn eigen versie, maar ze eren allemaal dezelfde essentiële smaak en textuur.

Matloue blijft een geliefd basisgerecht op de Algerijnse tafel. Het vereist geduld – het deeg heeft tijd nodig om te rijzen en langzaam te garen – maar de beloning is een geurig, luchtig brood dat velen voedt. De lucht in de keuken vult zich met de zoete, nootachtige geur van gebakken griesmeel. Of het nu geserveerd wordt bij een feestelijke couscous of gegeten wordt tijdens een eenvoudig familiediner, matloue draagt ​​de warmte van thuis. Proeven van dit brood betekent proeven van generaties familierecepten en traditie.