Vakanties aan de kust behoren tot de populairste reiservaringen ter wereld. Alleen al Amerikanen bezoeken jaarlijks meer dan 3,4 miljard stranden, en wereldwijd loopt dat aantal op tot in de miljarden. De strandtoerismemarkt heeft momenteel een waarde van ongeveer 250-280 miljard dollar en zal naar verwachting in 2032 bijna 365 miljard dollar bereiken. In zo'n uitgestrekt landschap kan het vinden van een werkelijk schitterende kustlijn een hele opgave zijn.
Veel toplijsten herhalen simpelweg bekende namen. Deze gids kiest een andere aanpak. Het presenteert een zorgvuldig samengestelde ranglijst van tien stranden die hun reputatie echt verdienen – plekken die zich onderscheiden door kristalhelder water, unieke landschappen en zorgvuldige natuurbescherming, en niet door oppervlakkige marketing. Elk strand is gekozen vanwege de combinatie van natuurlijke schoonheid en reiswaarde. De beschrijvingen benadrukken wat elk strand uniek maakt, van imposante geologische formaties tot roze zand. Bij elk strand vind je praktische tips over hoe je er komt, het beste seizoen om te gaan en insideradvies voor bezoekers. Verwacht ook specifieke informatie: zichtbaarheid van het water in meters, samenstelling van het zand, beschermde status en lokale bezoekersinformatie. Aan het einde van de gids heb je meer dan alleen een lijst met namen – je hebt een duidelijk beeld van wat elk strand te bieden heeft en hoe je er op een verantwoorde manier naartoe kunt gaan.
Onze beoordeling legt de nadruk op meetbare kwaliteit. Voor elk strand staan criteria zoals waterhelderheid, zandstructuur en milieuaanduidingen centraal. In veel gevallen genieten deze stranden formele bescherming. Cala Goloritzé op Sardinië is bijvoorbeeld een Italiaans nationaal monument (1995) dat de toegang beperkt tot 250 bezoekers per dag. Verschillende stranden hebben een Blauwe Vlag-certificering of liggen in mariene parken, wat strenge waterkwaliteitstests en habitatbescherming garandeert. (Spanje is koploper met 749 Blauwe Vlaggen, Italië met 571 en Griekenland met 657.)
Na een autorit van twee uur vanuit Olbia kom je uit op een parkeerplaats aan de rand van het ongerepte Baunei-gebied. Vanaf daar slingert een 2,2 km lang pad naar beneden door de geurige mediterrane begroeiing. De beloning beneden is overweldigend. Cala Goloritzé onthult een perfecte hoefijzervormige baai met een licht kiezelstrand en aquamarijnkleurig water, gedomineerd door een 143 meter hoge kalkstenen piek (Monte Caroddi) die als een natuurlijke kathedraal opdoemt. Na zware regenval in 1962 vormde een aardverschuiving dit strand en de piek; tegenwoordig is het een beschermd nationaal monument (sinds 1995). De heldere zee is onvergetelijk – je kunt de zeebodem tot 15 meter diep zien – en de door bronnen gevoede waterpoelen blijven verfrissend koud, een verrassing als je de mediterrane warmte verwacht. Bezoekers zien vaak wilde geiten naar beneden lopen om te drinken uit deze frisse bronnen, zich niet bewust van de drukte.
Cala Goloritzé werd door het panel van World's 50 Best Beaches uitgeroepen tot het beste strand ter wereld voor 2025, dankzij de combinatie van ongerepte schoonheid en strikte natuurbescherming. De keerzijde is de inspanning: een stevige wandeling van ruim drie kilometer of zwemmen vanaf een aangemeerde boot (alle vaartuigen moeten minstens 300 meter uit de kust blijven). Er zijn geen voertuigen of wegen die de baai bereiken. Er zijn geen strandwachten of voorzieningen op het strand, dus bezoekers moeten goed voorbereid komen. Ondanks de populariteit blijft de sfeer er rustig; de autoriteiten beperken de toegang strikt tot 250 personen per dag, met een bescheiden toegangsprijs van € 7 voor het wandelpad, waarmee het onderhoud wordt gefinancierd. De meeste wandelaars vertrekken halverwege de middag, omdat de steile terugweg in de hitte zwaar is en de hoge rotswanden het strand rond 16.00 uur in de schaduw leggen.
– Locatie: Golf van Orosei, Sardinië (NO-Middellandse Zee).
– Toegang: Een wandelpad van 2,2 km (1,4 mijl) vanaf Su Porteddu (aan het begin van het pad is parkeergelegenheid en een klein loket waar je een kleine vergoeding kunt betalen). Er is geen weg rechtstreeks naar het strand; boten moeten 300 meter uit de kust voor anker gaan.
– Vergunning: €7 per persoon, online te boeken tot 72 uur van tevoren (inclusief parkeren). Daglimiet: 250 personen.
– Strand: Wit kiezelzand onder een 143 meter hoge kalkstenen piek. Geen schaduw of bebouwing.
– Water: Ongelooflijk helder turkoois water (zichtbaarheid circa 15 meter). Bronwater zorgt ervoor dat sommige poelen koud blijven. Ideaal om te snorkelen.
– Faciliteiten: Er zijn geen winkels op het strand – neem water, snacks en zonnebrandcrème mee. (Er zijn geen winkels langs het pad.)
De standaardroute begint bij de kiosk van heartofsardinia.com vlakbij Su Porteddu. Wandel naar beneden door een geurige macchia van jeneverbes en cistusroos; de laatste kilometer is steil maar goed gemarkeerd. Het is verstandig om vroeg te beginnen om de drukte en hitte van de middag te vermijden. Goede wandelschoenen zijn essentieel. Eenmaal op het strand aangekomen, loop je naar het noordelijke uiteinde waar een natuurlijke boog een rotsbad omlijst – veel zwemmers waden door het ondiepe gedeelte van de boog om te snorkelen in een verborgen grot. De zuidelijke rotspunt (Monte Caroddi) is verboden terrein voor klimmers, maar de schaduw en de omvang ervan zijn het best te bewonderen vanaf het uiteinde van de baai. Waterschoenen kunnen handig zijn op de kiezels, en met een snorkelmasker kun je kleine barracuda's en vissen zien die tussen de onderwaterrotsen zwemmen. Wees bij terugkomst voorbereid op de inspannende klim omhoog; geniet van een pauze bij het uitkijkpunt Punta Salinas (200 meter boven het strand) voor een panorama over de baai beneden.
In het late voorjaar (mei-juni) en het vroege najaar is het warm en minder druk. Midden in de zomer kan het begin van het wandelpad al om 9 uur 's ochtends vol zijn, dus kom bij zonsopgang. De middaghitte in juli-augustus is intens, hoewel de volwassen dennenbomen bovenaan de berg tegen het einde van de middag schaduw bieden aan het strand. Het water blijft het hele jaar door warm genoeg om te zwemmen, maar in de winter regent het vaak en is de toegang dan gesloten (het pad kan overstromen). Als je alleen in juli/augustus kunt gaan, ga dan zo vroeg of zo laat mogelijk. Buiten het seizoen (oktober) is het er rustig, maar controleer van tevoren of de locatie open is.
Elafonissi is een zeldzaam juweel in de Middellandse Zee: een brede, ondiepe lagune met rozeachtig zand. Gelegen aan de afgelegen zuidwestpunt van Kreta (regio Chania), wordt de kustlijn doorsneden door een zandbank die bij eb beloopbaar is. Kinderen kunnen ver het zacht glooiende turquoise water in lopen, dat snel opwarmt en zelden dieper is dan hun middel. De roze tint van het zand komt van talloze kleine rode koralen en schelpen die aanspoelen, waardoor grote stukken zand een zachtroze kleur krijgen in de zon. Aan de oostkant loopt het zand over in een vlak, bebost eilandje – je kunt eroverheen wandelen om een klein kapelletje en meer afgelegen baaien te bereiken als het tij het toelaat.
Een groot deel van het omliggende gebied is beschermd door het Natura 2000-programma van de EU, waardoor zeldzame jeneverbesstruiken (vaak "ceder" genoemd) in de duinen behouden blijven en bebouwing wordt beperkt. Hoewel het strand voorzieningen heeft zoals parasols, ligbedden en snackbars (in de zomer), voelt de algehele sfeer ontspannen en gezinsvriendelijk aan. Bezoekers beschrijven het water vaak als warm en kalm, ideaal voor peuters om in te spelen of om rustig naar het zandeiland te zwemmen. Op drukke zomerdagen kan Elafonissi vol zitten, maar door de omvang is er nog steeds genoeg rustigs te vinden. Mensen komen meestal rond 10 uur 's ochtends aan en blijven tot zonsondergang, dus de ochtend en late namiddag zijn het meest geschikt om het roze zand bij zacht licht te fotograferen.
– Locatie: Zuidwestkust van Kreta, Griekenland (regio Chania).
– Toegang: Met de auto of bus via een zijweg (ca. 90 km van Chania). Kleine parkeerkosten (≈€2). Vlonderpaden en hellingen leiden naar het strand.
– Strand: Uitgestrekte lagune met zandbanken en ondiep water; het zand heeft de meest roze tint vlak bij de waterlijn.
– Omgeving: Onderdeel van een beschermd Natura 2000-gebied (duinen en cederbos). Geen hotels aan het strand.
– Faciliteiten: Verhuur van parasols en ligstoelen; douches en kleedkamers; een paar tavernes en snackbars in de zomer.
– Speciaal: Bij eb kun je door het water waden of zwemmen naar een klein eilandje (volledig zandig). Het strand is vlak, waardoor het gemakkelijk toegankelijk is voor kinderen.
Het water bij Elafonissi is kalm en warm, zelfs in de lente. De zeebodem bestaat voornamelijk uit zand, met hier en daar wat zeegras in de verte. Door de ondiepte kan het hele lagunewater opwarmen tot lichaamstemperatuur, waardoor je er comfortabel kunt drijven. De horizon is laag en de lucht wijd, omlijst door een achtergrond van lage duinen en dennenbossen in het binnenland. Let op de kleine krabbetjes aan de rand van de duinen. Houd er rekening mee dat er in september en oktober minder dagtoeristen zijn en de nachten iets koeler zijn, hoewel het water nog steeds aangenaam blijft.
Toeristen merken vaak op dat de roze kleur het meest intens is in het zonlicht van de late namiddag. De noordwestelijke wind kan in de zomer soms kleine golfjes veroorzaken; op die dagen is de beschutte kant van de lagune werkelijk rustig. In juli en augustus patrouilleren er strandwachten in het hoofdgedeelte. Houd kinderen goed in de gaten; de ondiepe zandbank kan heel veilig aanvoelen, maar de stroming is sterker in de buurt van het diepere kanaal.
Vanuit de stad Chania of het vliegveld rijdt u westwaarts richting Kissamos en volgt u de borden naar Elafonissi. Wees in de zomer extra voorzichtig op de smalle bergweg, aangezien er dan veel bussen en auto's rijden. Er rijdt in de zomermaanden een lokale bus van Kissamos naar Elafonissi. Bij de parkeerplaats betaalt u een kleine vergoeding en volgt u de houten vlonders over de duinen naar het strand. Een houten hellingbaan maakt de oversteek mogelijk met een rolstoel of kinderwagen. Het is een korte wandeling, maar het zand is zacht.
Mei, juni en september bieden warm weer met veel minder mensen dan juli en augustus. Het strand opent rond 8 uur 's ochtends en de zonsopgang is een magisch moment waarop alleen zeevogels en een paar vroege hardlopers te zien zijn. Tegen de middag kan de lagune druk worden. Als u in de zomer komt, probeer dan te arriveren zodra de parkeerplaatsen opengaan. Let ook op: Elafonissi is op het westen gericht, waardoor de late namiddag een prachtig moment is om de zonsondergangkleuren op het zand te bewonderen. In de wintermaanden is het gebied grotendeels verlaten en sluiten sommige voorzieningen, hoewel het strand op heldere dagen nog steeds te bezoeken is.
Eagle Beach maakt de uitdrukking "Caribische droom" helemaal waar. Het eindeloze panorama van wit zand en zacht blauwgroen water maakt het tot een van de meest gefotografeerde stranden van Amerika. Het eiland Aruba ligt ver ten zuiden van de orkaangordel, waardoor het weer er het hele jaar door betrouwbaar zonnig is (gemiddelde temperaturen rond de 28 °C). De passaatwinden zorgen voor een aangenaam briesje. Het zand is hier suikerfijn en helderwit, en blijft koel aanvoelen, zelfs in de brandende zon. In tegenstelling tot veel tropische stranden, zorgen de zachte helling en het koraalrif voor de kust ervoor dat de golven bij Eagle Beach minimaal zijn. Zelfs kleine kinderen kunnen tientallen meters het water in lopen zonder de bodem te raken.
Het strand strekt zich uit over meerdere kilometers en wordt aan de westkant bezaaid met resort hotels en restaurants, maar de openbare toegang is overal uitstekend. Een opvallend kenmerk zijn de "fofoti"-bomen (de goddelijke divi-divi-bomen van Aruba) die alleen aan de loefzijde groeien en dramatisch hellen door de passaatwinden. 's Avonds vormen deze bomen een perfect decor voor een zonsondergang, een droom voor fotografen. Eagle Beach is ook een belangrijke broedplaats voor karetschildpadden; van februari tot en met september patrouilleren lokale natuurbeschermingsgroepen om de schildpaddennesten op het zand te beschermen. U kunt borden of vrijwilligers zien die beschermde schildpaddengebieden markeren.
– Locatie: Oranjestad, Aruba (Southern Caribbean).
– Strand: Breed strand met zeer fijn wit zand. Opvallend ondiep; het water blijft tot 30-50 meter uit de kust kniehoog.
– Bomen: De beroemde divi-divi (fofoti) en kokospalmen staan verspreid over het strand.
– Water: Heldere, kalme turquoise zee (rif vlak voor de kust). Het hele jaar door warm.
– Voorzieningen: Veel hotels en restaurants direct aan het strand. Gratis parkeergelegenheid en douches. Verhuur van strandstoelen en watersportmogelijkheden (kajaks, paddleboards).
– Speciaal: Buiten de Atlantische orkaangordel (de zuidelijke ligging van Aruba betekent een zeer laag stormrisico).
Eagle Beach combineert de gemakken van een resort met een natuurlijke uitstraling. Je vindt er volleybalvelden, parasols te huur en kleine barretjes met koude drankjes en snacks. Er zijn strandwachten aanwezig bij Amsterdam Manor (midden op het strand). Het zand is buitengewoon zacht – bijna als talkpoeder – en wordt geflankeerd door hoge duinen. Ondanks de bebouwing voelt het strand nooit krap aan, omdat het erg breed is. De fauna is subtiel: spookkrabben scharrelen bij zonsopgang langs je voeten en je kunt zomaar een fregatvogel of reiger spotten. Elke avond komen er wat schelpen of af en toe een rifwolfsmelk tevoorschijn, een herinnering dat dit een levend ecosysteem is.
Het weer is stabiel: er zijn korte buien in de middag, maar die trekken meestal snel weer weg. Het water blijft warm (rond de 27-30 °C), zelfs in de winter. Er zijn vrijwel geen kwallen of gevaarlijke zeedieren in de buurt van de kust. Voor gezinnen is het water rustig en zijn er strandwachten aanwezig, waardoor het veilig is voor kinderen. Stellen en fotografen zijn dol op de iconische divi-divi boom (vlakbij het Hilton resort) en de weidse hemel; de zonsondergang is zeker de moeite waard om vroeg voor te dineren.
Vliegen naar Oranjestad, de hoofdstad van Aruba, is de toegangspoort tot het eiland. Eagle Beach ligt op korte rijafstand (met de taxi of huurauto) van de luchthaven (ongeveer 10 minuten). De wegen op Aruba zijn goed aangegeven en Engelstalig. In het hoogseizoen kunnen de grote, gratis openbare parkeerterreinen vol zijn, maar er zijn alternatieven zoals privéparkeerterreinen en valetparking bij hotels. Je kunt ook naar delen van Eagle Beach lopen vanuit het centrum van Oranjestad, of fietsen vanaf het nabijgelegen Palm Beach.
Er is geen entreegeld. Omdat het hele strand openbaar is, kunt u gerust een plekje zoeken op een onbezette zandbank. Voorzieningen zoals toiletten en winkeltjes zijn er niet overal, dus het is verstandig om uw eigen spullen mee te nemen als u niet in een hotel verblijft.
Het droge seizoen op Aruba loopt grofweg van december tot en met april, wat samenvalt met de winter op het noordelijk halfrond en het hoogseizoen voor toerisme. Dit zorgt voor de helderste lucht en het kalmste water. De zomermaanden (mei-augustus) zijn warmer en iets vochtiger, maar buien zijn zeldzaam. Houd er rekening mee dat zeeschildpadden van februari tot halverwege het jaar nestelen op Eagle Beach; dit vormt geen belemmering voor het zwemmen, maar soms worden kleine gedeeltes afgesloten ter bescherming. De late namiddag is steevast het aangenaamst op dit strand, met een verkoelend briesje en een spectaculaire zonsondergang. In tegenstelling tot veel tropische bestemmingen is Aruba dankzij de constante zonneschijn het hele jaar door een aangename bestemming.
Siesta Beach op Siesta Key (vlakbij Sarasota, Florida) staat bekend als hét strand van Amerika. De reden voor de faam is het zand: wetenschappers hebben ontdekt dat 99% van het zand op Siesta bestaat uit puur kwartskristal, afkomstig uit de Appalachen en door rivieren en stromingen naar het zuiden gevoerd. Het resultaat is een onwaarschijnlijk wit, poederachtig zand dat glinstert in de zon en aanvoelt als meel. Opmerkelijk is dat kwarts niet zo heet wordt als gewoon zand, waardoor de stranden van Siesta koel genoeg blijven om er zelfs op een warme dag van 38°C op blote voeten te lopen.
De brede, vlakke kustlijn is een van de drukste openbare stranden aan de Golfkust, maar dat brengt juist voordelen met zich mee: meerdere parkeerterreinen, een grote kiosk, picknickplaatsen, douches en toiletten. Tijdens de drukste maanden zijn er reddingsposten. Omdat het strand op het westen gericht is, biedt het perfecte uitzicht op zonsondergangen boven het kalme water. Elke zondagavond verzamelt zich een drumcirkel aan de noordkant (Point of Rocks) – locals en toeristen doen spontaan mee met de dans, wat het strand een feestelijke sfeer geeft.
– Locatie: Siesta Key (Barrière-eiland nabij Sarasota, Florida).
– Zand: 99% zuiver wit kwarts (afkomstig van Appalachen-kwartsiet). Voelt ongewoon koel aan de voeten.
– Voorzieningen: Gratis parkeergelegenheid; strandwachten; openbare toiletten en douches; volleybal- en jeu de boulesbanen; een speeltuin; verhuur van strandstoelen.
– Water: Warme Golf van Mexico, kalme golven, geschikt voor kinderen.
– Speciaal: Wordt regelmatig verkozen tot "beste strand van Amerika". Populaire drumcirkel op zondag bij zonsondergang.
De ervaring op Siesta Beach is grootschalig maar toch ontspannen. Op zomerse dagen vind je er een mix van toeristen en inwoners van Florida verspreid over het brede strand. Strandgangers bouwen graag enorme zandkastelen in de zachte kwartsgrond en gezinnen blijven tot in de avond hangen. Het water is helder en smaragdgroen vlak bij de kust, met slechts kleine rimpelingen als branding. Voor extra verkoeling is het goed om te weten dat het grootste deel van het noordelijke deel kalm is; het gebied achter Point of Rocks is bij bepaalde getijdenwisselingen een ondiepe zoutwaterlagune.
De faciliteiten zijn goed onderhouden. Je kunt een parasol en stoel huren of je eigen spullen meenemen. Er zijn talloze overdekte picknickplaatsen waar je even aan de zon kunt ontsnappen. Verspreid over het strand staan beachvolleybalnetten. Omdat het zand zo zacht is, is het aan te raden een stoel of mat mee te nemen; zelfs als je alleen op een kleedje zit, zit je al helemaal onder het zand. Strandmatten met een lage rugleuning zijn populair, zodat je er niet in wegzakt. Op warme dagen voelt het zand zelfs verkoelend aan (wat ongebruikelijk is voor een strand).
Siesta Beach is openbaar toegankelijk via Ocean Boulevard op Siesta Key. Vanuit Sarasota steekt u de dam over naar het eiland, volgt u Route 72 (Stickney Point Road) westwaarts en slaat u af naar Ocean Boulevard bij Crescent Beach. Langs de weg naast het park bevinden zich meerdere parkeerterreinen (parkeren is gratis). Als de parkeerplaatsen in de zomer vol zijn, rijdt u een blok verder naar het noorden naar de parkeerplaats van Siesta Beach via Caribe Avenue. Er is geen entreegeld of vergunning nodig. Er zijn strandwachten en parkwachters aanwezig om bezoekers te helpen, waardoor het een zeer gezinsvriendelijk strand is.
Siesta Beach is prachtig van de lente tot de herfst. In het late voorjaar (april-mei) is het water warm en is het er minder druk dan in de zomer. Het hoogseizoen loopt ongeveer van december tot en met april (wanneer veel wintergasten naar Florida trekken) en ook van juli tot en met augustus (schoolvakantie). Als drukte een probleem is, kunt u het beste doordeweeks buiten de piekperiodes gaan. Het strand is het hele jaar open; van december tot en met februari is het koeler (15-25 °C), maar nog steeds aangenaam op zonnige dagen – al kan het water dan wel koud aanvoelen om in te zwemmen. Dankzij de kwartssamenstelling kunt u zelfs op de warmste dagen comfortabel op het zand blijven.
Aan de andere kant van de gebaande toeristische paden van Thailand ligt Koh Kood (ook bekend als Ko Kut), het op vier na grootste eiland van Thailand. Bang Bao Beach aan de oostkust voelt als een scène uit een Robinson Crusoe-film. Hier omzoomd door kokospalmen en tropische jungle ligt een ongerept zandstrand, ver weg van de belangrijkste veerhavens. Er zijn maar weinig bouwprojecten die Bang Bao hebben bereikt; de meeste bezoekers lopen of fietsen over een ruige zandweg door het regenwoud om er te komen. Het resultaat is een rustig, ongerept paradijs.
Het water is zo helder dat het smaragdgroen lijkt, met een geleidelijke afgrond en rifformaties op korte zwemafstand. Snorkelaars komen direct voor de kust een overvloed aan kleurrijke vissen en koraaltuinen tegen. 's Avonds (vooral bij nieuwe maan) kan de ondiepe baai oplichten door bioluminescent plankton wanneer het wordt verstoord – een zeldzaam en magisch schouwspel. In tegenstelling tot Phuket of Ko Samui kent Bang Bao geen bruisend nachtleven; er liggen slechts een handvol rustieke eco-resorts en strandhutten verspreid over het zand.
– Locatie: Oostkust van het eiland Koh Kood (provincie Trat, Thailand).
– Toegang: Er zijn geen wegen voor voertuigen; het is bereikbaar per longtailboot of via een junglepad vanuit het dorp. (De Bang Bao-pier heeft een eenvoudige aanlegsteiger.)
– Omgeving: Dicht tropisch regenwoud grenst aan het strand. Geen wolkenkrabbers, geen verkeerslawaai.
– Water: Heel helder en ondiep; snorkelen bij het koraalrif direct vanaf de kust.
– Faciliteiten: Een paar kleine resorts en strandtentjes; een sfeer zonder aansluiting op het elektriciteitsnet (stroomvoorziening is soms beperkt tot de avonduren).
– Speciaal: Bioluminescent plankton is 's nachts vaak te vinden in de zomer; schildpadden nestelen voor de kust.
Bang Bao Beach voelt ongerept en vredig aan. 's Ochtends zie je de zon opkomen boven een kalme zee, waar je alleen vogelgezang hoort. Kijk goed uit naar zeeslangen en schildpadden. Het zand is crèmekleurig en iets grover dan het fijnste zand ter wereld, maar voelt nog steeds prettig aan. Er is geen openbare infrastructuur – hoewel één resort (Baan Klong Chao) een betaalde openbare parkeerplaats en eenvoudige eetkraampjes heeft. Bezoekers zwemmen vaak naar rifgedeelten die wemelen van de rifvissen. Aan de randen van de baai kunnen lage rotsen bij eb getijdenpoelen vormen, vol met heremietkrabben en kleine rifdieren.
Omdat er zo weinig toeristen zijn, verkopen lokale verkopers tijdens de piekuren verse kokosnoten of kleine snacks vanuit bamboestalletjes. Maar verwacht geen ligstoelen of strandmassages. Het is verstandig om essentiële spullen mee te nemen (water, rifvriendelijke zonnebrandcrème, snacks). 's Nachts is de hemel spectaculair donker; grijp de kans om sterren te kijken vanaf het strand of (als je durft) even te zwemmen in de fosforescentie. Er komen regenbuien voor (vooral van mei tot oktober), maar die maken de jungle meestal kletsnat en trekken snel weer weg, waardoor de lucht en de vegetatie heerlijk schoon achterblijven.
Koh Kood is minder ontwikkeld dan de omliggende eilanden. De gebruikelijke route is om een veerboot of speedboot te nemen vanuit Trat op het vasteland naar de belangrijkste pier van Koh Kood (Ao Salad-gebied). Vanaf daar kan een taxiboot passagiers afzetten bij de Bang Bao-pier (ongeveer 400 THB per boot), mits deze vaart. Als alternatief lopen sommige bezoekers of huren ze een scooter over een zeer stoffige jungleweg vanaf de enige verharde weg van het eiland (dit is alleen aan te raden bij droog weer). Er zijn geen openbare bussen of shuttles, dus de meeste reizigers regelen een transfer via hun resort of een taxi vanaf de belangrijkste pier. Eenmaal op het eiland bieden longtailboten van de resorts een taxidienst naar andere stranden, maar dit kan duur zijn als je alleen reist.
Het ideale seizoen is de droge winter (november-februari), wanneer er weinig regen valt en de lucht helder blijft. In maart-april stijgen de temperaturen en van mei tot oktober begint de zuidwestelijke moesson (de zwaarste regenval in de nazomer). Sommige strandresorts sluiten tijdens de moesson. Zelfs in de regenachtige maanden is reizen mogelijk, maar wees flexibel als boten door het weer worden geannuleerd. Ongeacht het seizoen is Bang Bao nooit zo druk als Phuket; de meeste ochtenden, zelfs op drukke dagen, blijven rustig.
Grace Bay Beach in Providenciales (Provo) dingen vaak mee naar de titel "beste strand van het Caribisch gebied". De twaalf kilometer lange strook zand en zee lijkt bijna kunstmatig aangelegd – een rechte strook poederwit zand, omspoeld door opmerkelijk kalm turquoise water. Het geheim is een enorm barrièrerif voor de kust (het op twee na grootste ter wereld). Dit levende rif strekt zich bijna over de hele lengte van Grace Bay uit, blokkeert de golven en creëert een uitgestrekte, rustige lagune. Zelfs op winderige dagen is het water in deze lagune vlak en spiegelglad, perfect om te waden of te suppen. Het zand is hier uitzonderlijk fijn en zacht (geïmporteerd zeekwarts, vergelijkbaar met Aruba) en het wordt nooit te heet doordat de wind en het water het constant koelen.
De luxehotels van Providenciales liggen langs een groot deel van Grace Bay, van het Ritz-Carlton aan het ene uiteinde tot kleinere boetiekhotels. Veel resorts hebben privéstranden, maar openbare strandparken (zoals Bight Park of Da Conch Shack) bieden nog steeds gratis toegang tot brede zandstranden. Comfort aan het strand ontmoet ongerepte natuur: watertaxi's voor snorkelen bij het rif vertrekken vlakbij en in het heldere ondiepe water is vaak zeeleven te zien (karetschildpadden, roggen, tropische vissen). Er wordt overal Engels gesproken en Amerikaanse dollars worden geaccepteerd, waardoor reizen voor Amerikaanse bezoekers gemakkelijk is.
– Locatie: Noordkust van Providenciales, Turks- en Caicoseilanden (Brits overzees gebied).
– Strand: Een ononderbroken strook van 19 kilometer met zacht, wit zand. Een geleidelijke helling naar de heldere, ondiepe oceaan.
– Rif: Beschermd door het Turks- en Caicosbarrièrerif (een nationaal zeepark), dat de baai beschut.
– Voorzieningen: Talrijke strandresorts, restaurants en winkels. In de openbare parken zijn stoelen, douches en picknickplaatsen beschikbaar.
– Weer: Tropisch klimaat met het hele jaar door warmte (24-30 °C). Het droge seizoen (december-april) is het drukst. De eilanden liggen buiten de orkaanzone, maar zijn in het verleden wel getroffen door een paar zware stormen (zoals Irma in 2017).
– Speciaal: Een strand dat steevast hoog scoort; kalm, helder water, ideaal om te zwemmen en snorkelen; regelmatig worden er roggen en jonge haaien gezien achter het rif.
Bij Grace Bay is het kalme, heldere water de grootste trekpleister. Weinig Caribische stranden kunnen tippen aan de zwemvriendelijke omstandigheden. Hoewel er in de zomer een regenseizoen is, zijn de buien meestal kort. De stranden zijn zeer geschikt voor gezinnen: de waterdiepte neemt geleidelijk toe en veel gedeeltes zijn zo kalm dat je er in een zwembad kunt zwemmen. Direct voor de kust bieden koraalformaties een veilige haven voor een rijk onderwaterleven. Gasten kunnen er schelpen, murenen, roggen en karetschildpadden zien als ze langs de randen van het rif snorkelen. Ook op het land is de infrastructuur uitstekend: er zijn strandwachten aanwezig op de belangrijkste stranden en er zijn overal in Grace Bay strandstoelen en parasols te huur.
Omdat het zand koel blijft onder de voeten (zelfs laat in de middag), maken stellen vaak gebruik van de omgeving voor romantische diners op het strand of wandelingen bij zonsondergang. Het landschap achter het strand bestaat meer uit struikgewas en mangrove dan uit jungle, waardoor het uitzicht op de wijde hemel behouden blijft. Omdat het een resortgebied is, is er duidelijk sprake van commerciële activiteit (souvenirwinkels, ijssalons). Toch heerst er over het algemeen een ontspannen sfeer in plaats van een feeststemming.
Providenciales wordt bediend door Providenciales International Airport, met directe vluchten vanuit onder andere Miami, Charlotte, Toronto en Londen. Na de landing is Grace Bay op 20 minuten rijden ten oosten van Providenciales. Autoverhuur, taxi's en shuttles zijn gemakkelijk beschikbaar. De wegwijzers zijn goed en er wordt rechts gereden, dus het is gemakkelijk om naar elk hotel of strandpark te navigeren. Er wordt geen entreegeld gevraagd voor het strand zelf. (Kleinere parken hebben mogelijk donatiebakken of kleine barretjes voor bezoekers.) De Amerikaanse dollar is de gangbare valuta en de lokale cultuur is een vriendelijke mix van Caribische en Amerikaanse invloeden.
Het hoogseizoen loopt van december tot en met april, wanneer het weer fantastisch is en veel Noord-Amerikanen de winter ontvluchten. September en oktober zijn de rustigste maanden (hoewel de regenval en de hitte in de nazomer toenemen). Als u de drukte wilt vermijden, overweeg dan mei, juni of eind november; houd er rekening mee dat sommige hotels in deze rustigere maanden lagere prijzen hanteren. Grace Bay geniet het hele jaar door van een warme zon, maar in de zomer (juni-augustus) zijn er 's middags buien en een iets hogere luchtvochtigheid. Omdat dit een vlak strand is dat ruwweg naar het noorden gericht is, verlicht de zonsopgang het water meestal prachtig en gaat de zon achter u onder aan de zuidkant (boven een rij hotels).
Praia da Falésia, een van de meest spectaculaire stranden van Europa, doet zijn naam ("Klifstrand") eer aan. Van Vilamoura (west) tot voorbij Olhos d'Água (oost) strekt zich een 6 kilometer lange strook goudkleurig zand uit onder torenhoge oker- en rode zandstenen kliffen. Deze kliffen – tot wel 45 meter hoog – gloeien fel in de laagstaande ochtend- of late middagzon, waardoor Falésia een vurige kleurenpracht heeft die nergens anders op het continent te vinden is. De Atlantische Oceaan is hier over het algemeen kalm; een reeks laaggelegen riffen en eilanden voor de kust breken de golven voordat ze de kust bereiken, waardoor het water in zachte golven binnenkomt.
Falésia wordt omgeven door dennenbomen en duinen in plaats van stedelijke bebouwing. Je vindt er geen wolkenkrabbers op de kliftoppen (bebouwing is wettelijk beperkt). In plaats daarvan zijn er wandelpaden langs de klifranden en af en toe een lift of houten trap die je naar het strand brengt. In de zomer staan er kleurrijke parasols langs de kust, maar zelfs in drukke weekenden voelt het strand door zijn lengte nooit overvol aan. Het water is koeler dan in het Caribisch gebied of de Middellandse Zee (19-24 °C, afhankelijk van het seizoen), maar nog steeds verfrissend om in te zwemmen.
– Locatie: Kust van de Algarve in de buurt van Albufeira en Vilamoura, Portugal.
– Kliffen: Zes kilometer aan steile rood-gouden kliffen, met wandelpaden en uitkijkpunten.
– Strand: Een brede strook goudkleurig zand (geen kwarts, maar fijn schelpenzand). Het water is koel Atlantisch (geschikt om in te zwemmen).
– Toegang: Op verschillende punten (bijvoorbeeld naast Marina de Vilamoura en bij Olhos de Água) zijn er wandelpaden en verharde toegangswegen (via liften en hellingen).
– Voorzieningen: Strandbars en douches; diverse Blauwe Vlag-onderscheidingen voor netheid en voorzieningen. Dicht bij golfbanen.
– Speciaal: Dramatisch licht en kleur op de kliffen bij zonsopgang. Nudistenvriendelijke gedeeltes op afgelegen plekken.
Falésia combineert schilderachtige pracht met gemak. De kliffen bieden een adembenemend uitzicht op de zonsopgang en u kunt de omgeving comfortabel te voet verkennen via houten trappen. Het zand onder uw voeten is warm en goudkleurig. Op zonnige dagen zorgen de schaduwen van de kliffen voor aangename schaduwplekken, zelfs midden op de dag. Gezinnen waarderen de bewaakte gedeeltes in de zomer en de kalme golven op de meeste dagen. Na stormen kan het water ruw zijn, dus zwem in de buurt van strandwachten en volg de vlaggen.
Dit is geen wild, naaktstrand: het is populair bij Portugese en Europese toeristen, met voorzieningen in de buurt (cafés, winkels). Toch kunt u, als u een stukje ten oosten van de Oura-toren zoekt, een gevoel van privacy ervaren. Vogelaars kunnen er torenvalken en slechtvalken zien nestelen op de kliffen. Dolfijnen worden regelmatig voor de kust gespot. Na een duik vormen de duinen en dennenbossen achter het strand een prachtig decor voor een wandeling of een picknick.
Autorijden is de gemakkelijkste manier om er te komen. Vanaf de luchthaven van Faro (ongeveer 35 km verderop) neemt u de A22 richting het westen tot de afslag Albufeira. Volg vervolgens de borden naar Falésia Beach of Oura. In de Algarve wordt veel Engels gesproken en de wegen zijn goed aangegeven. Er rijden bussen naar Olhos de Água en Vilamoura, met haltes vlakbij trappen. Parkeren is mogelijk bij verschillende strandopgangen, vaak tegen een kleine vergoeding in het hoogseizoen. Er zijn geen kosten verbonden aan de toegang tot het strand. Liften aan de kant van Vilamoura bieden gemakkelijke toegang voor mensen met een mobiliteitsbeperking.
Het klimaat van de Algarve is mediterraan, maar gematigd door de Atlantische Oceaan. De zomers (juni-augustus) zijn heet (30°C+), wat veel toeristen trekt. Eind mei-juni en september zijn ideaal: warm weer, zeetemperaturen rond de 20°C en veel minder mensen. De winters (december-februari) zijn mild (12-18°C), maar te koud voor de meeste zwemmers; de dramatische kustlijn leent zich echter nog steeds uitstekend voor wandelingen in de zon. De beruchte regen van de Algarve valt vooral in het vroege voorjaar en de late herfst; zelfs dan zijn de buien meestal kort. De vroege ochtend is een bijzonder magisch moment op Falésia, wanneer het gouden licht de kliffen streelt en het strand vrijwel leeg is.
Entalula is een van de best bewaarde geheimen van El Nido. Gelegen in Bacuit Bay, aan de noordwestelijke punt van Palawan, ligt deze verborgen halvemaanvormige baai beschut tussen twee torenhoge kalkstenen karstwanden. Het witte zand kronkelt zich vanuit de met jungle begroeide kliffen uit naar de kalme turquoise lagune. Door de omringende kliffen voelt Entalula erg privé aan – bij hoogtij versmalt de landtong die de twee uiteinden verbindt, waardoor het lijkt alsof het een kleine baai op zich is.
Entalula is alleen per boot te bereiken als onderdeel van de populaire eilandhoppertochten vanuit El Nido. Boten zetten bezoekers meestal midden op de dag af, wanneer de lagune het meest fotogeniek is. Onder water is de baai een paradijs voor snorkelaars: kleurrijke koraalriffen omzomen de oostkant en kleine rifhaaien (ongevaarlijk voor mensen) patrouilleren soms in de diepere geul daarachter. Het water bij Entalula is uitzonderlijk helder, waardoor het zicht in de ondiepe gedeelten vaak meer dan 10 meter bedraagt. Met slechts een paar houten markeringen en de dagelijkse toestroom van passagiers per schip, is het strand onbebouwd en ongerept gebleven.
– Locatie: Bacuit Bay, El Nido (noordelijk eiland Palawan, Filippijnen).
– Toegang: Alleen per boot. Inbegrepen in lokale rondvaartroutes (meestal Tour A genoemd). Geen toegang via privéwegen.
– Strand: Ongeveer 100 meter aan poederwit zand. Omgeven door steile kalkstenen kliffen.
– Activiteiten: Uitstekende mogelijkheden om te snorkelen en te zwemmen; ideaal om in alle rust te zonnebaden.
– Faciliteiten: Niets op het strand. Op boten worden meestal drankjes/lunch aangeboden. Neem rifvriendelijke zonnebrandcrème en voldoende water mee.
– Speciaal: Toegang is gereguleerd met een vergunning per tour (meestal inbegrepen in een kleine vergoeding). Nabijgelegen attracties die tijdens dezelfde tour bezocht kunnen worden, zijn onder andere Big Lagoon en Hidden Beach.
Bootbestuurders blijven 's ochtends meestal op zee en laten later het anker vallen, waardoor gasten een uur de tijd hebben om de omgeving te verkennen. Het water aan de strandzijde is ondiep en kalm; je kunt er gemakkelijk wadend door het water lopen. Aan de andere kant van de zandbank ligt een smal kanaal waar het water abrupt dieper wordt, perfect om te snorkelen. Koraalriffen bezaaien de bodem met anemoonvissen en engelvisjes. De lagune is omgeven door dichte groene begroeiing en gigantische rotsblokken op het strand vormen natuurlijke hangmatten om in te luieren. Door het gebrek aan infrastructuur is het er stil – alleen het kabbelen van de golven en de verre motoren van boten doorbreken de stilte. De hele baai is beschermd als onderdeel van een zeepark, dus vissen of ankeren op koraal is verboden.
Wees voorzichtig met de zon; de equatoriale zon is hier sterk en er is 's middags weinig schaduw. Als je in de zomer (april-juli) komt, overweeg dan om je bezoek te plannen voor de ochtend of late namiddag, wanneer de zeebries opsteekt en het licht zachter is op de kliffen. Neem snacks en water mee, want er zijn geen winkels in de buurt. De meeste rondleidingen beperken het bezoek tot ongeveer een uur, dus plan je foto's snel.
Vanuit Puerto Princesa of Manila kunt u vliegen naar de kleine luchthaven Lio in El Nido (transfers vanuit Cebu zijn ook mogelijk). Reis vervolgens naar het stadje El Nido op de noordpunt van het eiland (eventueel met een tricycle of klein busje). Entalula Beach is alleen per boot bereikbaar en is meestal opgenomen in "Tour A", die om 9.00 uur vanuit de haven van El Nido vertrekt. U kunt een plaats reserveren op een gedeelde motorboot of een privéboot huren als u met 4-6 personen bent (een privéboot biedt meer flexibiliteit qua tijd). Alle boten betalen een kleine milieutoeslag aan de kade (ongeveer PHP 200). In de praktijk is het gemakkelijk om naar Entalula te komen: vraag het gewoon aan uw touroperator of de bootverhuurders in de stad, en zij zullen het in het dagprogramma opnemen.
Het droge seizoen in El Nido loopt grofweg van november tot en met mei. De beste maanden zijn februari tot en met april, wanneer het water het helderst is en de lucht vrijwel gegarandeerd wolkenloos. Van juni tot en met oktober komt de zuidwestelijke moesson: regenbuien en een ruwe zee kunnen boottochten annuleren. De periode waarin je El Nido het beste kunt bezoeken is kort: eind april kan het extreem heet zijn en eind mei komen vaak de eerste stormen. Om die reden kiezen veel reizigers voor maart of begin april. Plan je bezoek indien mogelijk rond hoogtij; bij laagtij kunnen de koraalriffen voor het strand gedeeltelijk bloot komen te liggen.
Surfers en rustzoekers kennen de noordelijke stranden van Phuket maar al te goed, maar weinigen verwachten een rustige tropische baai zoals Banana Beach te vinden te midden van de drukte van het eiland. Verscholen tussen Surin en Patong aan de westkust ligt Banana Beach (soms ook wel Banana Rock Beach genoemd), dat alleen bereikbaar is via een wandelpad of met een longtailboot. Het halve kilometer lange zandstrand kronkelt zachtjes langs een ondiepe baai, met lage kalkstenen heuvels erachter. Groene jungle reikt bijna tot aan de rand van het strand, waardoor het strand een besloten en intieme sfeer heeft.
Het water bij Banana Beach is opmerkelijk helder en kalm. Een koraalrif vlak voor de kust is gemakkelijk te voet of met een korte zwemtocht vanaf de kant te bereiken. Dit zorgt voor een van de beste snorkelplekken van Phuket, direct vanaf de kust, zonder boot: snorkelaars vinden er gezond hard koraal en vele tropische vissoorten in het ondiepe gedeelte net voorbij de branding. Het strand is klein genoeg dat het, zelfs als het druk is, nooit uitgestrekt aanvoelt. Op veel ochtenden heb je het bijna helemaal voor jezelf.
– Locatie: Noord-Phuket (westkust), Thailand – tussen de stranden van Surin en Bang Tao.
– Toegang: Een wandeling van 10-15 minuten door de jungle vanaf Surin Beach (gedeeltelijk via houten trappen), of met een longtailboot (100-200 THB) vanaf nabijgelegen stranden.
– Strand: Gebogen, zandige baai van ongeveer 600 meter lang. Fijn zand met af en toe koraalpuin.
– Water: Koraalrif op enkele tientallen meters uit de kust. Over het algemeen kalm (beschutte baai).
– Faciliteiten: Een openluchtrestaurant/bar vlakbij de ingang; toiletten aanwezig. Geen parasols of verhuur door de lokale bevolking (sommige resorts zetten in het weekend wel stoelen neer).
– Speciaal: Beperkt aantal bezoekers; af en toe privéfeestjes (van jonge locals) in het weekend. Het meest geschikt voor rustige dagen, vroeg in de ochtend of laat in de avond.
De ondiepe lagune van Banana Beach maakt het gemakkelijk om direct vanaf het strand te zwemmen en te snorkelen. Het zicht is meestal erg goed (meer dan 10 meter) en zelfs kleine vissen en zeeanemonen zijn aan de waterkant te zien. Bij eb komt er aan één kant een zandbank tevoorschijn, waardoor je een klein stukje kunt zwemmen naar kleine rotsformaties. Het water blijft warm (rond de 27°C). Omdat het beschut ligt, zijn de golven zelfs tijdens het regenseizoen van Phuket gering. Het uitzicht is perfect voor een tropische ansichtkaart: groene jungle en felgekleurde bloemen sieren de duinen achter je en vormen een prachtig contrast met het azuurblauwe water.
Een waarschuwing: op drukke zondagen en feestdagen kan het er luidruchtig zijn door de lokale bevolking en de soms voorkomende dj-feesten. Om dat te vermijden, kunt u het beste doordeweeks komen of 's ochtends vroeg gaan. Doordeweekse middagen en vroege avonden zijn rustig en ideaal voor foto's. Wilde makaken rennen soms rond op de parkeerplaats bovenaan – berg uw waardevolle spullen dus goed op. Verder is de sfeer sereen en authentiek Phuket.
Vanuit Patong of Phuket Town rijdt u noordwaarts over snelweg 4026 richting Surin Beach. Let op de borden of de parkeerplaats bij het begin van het wandelpad (betaald parkeren) aan de noordkant van Surin. Het pad is goed begaanbaar: een smal zandpad met een korte trap die door het bos naar het strand leidt. Als alternatief kunt u met een longtailboot vanaf Surin Beach naar het strand worden gebracht (ongeveer 100-150 THB per boot, per overtocht). Voor beide vervoersmethoden is er geen officiële toegangsprijs.
Banana Beach heeft een klein restaurantje naast de trap (meestal open van 8.00 tot 18.00 uur). Je kunt er snacks, drankjes en andere lekkernijen kopen. Verder is het verstandig om water en zonnebrandcrème mee te nemen. Het pad is niet erg steil, maar kan glad zijn als het nat is, dus draag stevige slippers of sandalen.
Het beste seizoen is de droge periode, grofweg van november tot en met april. De winter (december-februari) is warm en zonnig in Phuket, met vrijwel geen regen. In maart en april zijn de temperaturen hoog (33°C+) en is de zee kalm. De moesson in Phuket duurt grofweg van mei tot oktober. Gedurende deze periode is Banana Beach vaak nog bereikbaar op weekdagen, hoewel middagbuien gebruikelijk zijn. Zelfs in de regenachtige maanden blijft de zee relatief rustig. Het water is het helderst aan het einde van het droge seizoen (februari-maart). De ochtenden op weekdagen zijn het rustigst bij Banana Beach. Tegen het einde van de middag zijn veel wandelaars vertrokken en valt het licht prachtig op het water en de kliffen.
Anse Source d'Argent op het eiland La Digue is het beeld dat de meeste mensen voor zich zien als ze aan het paradijs denken. Enorme, door de eeuwen heen geërodeerde granieten rotsblokken, gladgeslepen door wind en water, liggen verspreid over het zand; veel ervan zijn zo hoog als een olifant. Het fijne zand is hier roze getint door de erosie van koraal en schelpen, en het water is zo ondiep en beschut dat het op rustige dagen een aaneengesloten laag spiegelend aquamarijn lijkt. Zwemmers spetteren vaak metersdiep in het water, terwijl ze steentjes over het water gooien alsof het steentjes over het water stuiteren zijn. Torenhoge palmbomen maken het plaatje compleet – het is niet voor niets een van de meest gefotografeerde stranden ter wereld.
In tegenstelling tot alle andere stranden op onze lijst, maakt Anse Source d'Argent deel uit van een klein natuurreservaat (landgoed L'Union, een eeuwenoude plantage die is omgetoverd tot park). Bezoekers betalen een bescheiden toegangsprijs (momenteel ongeveer 10 dollar) om het reservaat te bezoeken, maar dit draagt bij aan de financiering van natuurbehoud. Het lichtgekleurde zand blijft droog en koel, en de bomen zorgen voor gevlekte schaduw. De bereikbaarheid is goed: La Digue heeft geen verharde wegen, behalve paardenkarren en fietsen. De meeste bezoekers huren een fiets of maken een korte rit met een ossenkar vanaf de veerbootterminal en volgen dan de eenvoudige weg naar L'Union.
– Locatie: La Digue-eiland, Seychellen (Indische Oceaan).
– Functies: Roze getint zand; enorme, ronde granieten rotsblokken; een dun rif voor de kust dat een beschutte lagune vormt.
– Toegang: Betaal de toegang bij landgoed L'Union. Vanaf het dorp La Passe kunt u fietsen of lopen (auto's toegestaan).
– Strand: Ondiep, kalm water; beroemde schelpenverzameling op het U-vormige strand.
– Activiteiten: Iconische fotomomenten; snorkelen rondom rotsblokken; zoetwaterbronnen.
– Speciaal: Vaak verkozen tot "meest gefotografeerde strand"; reusachtige Aldabra-schildpadden in een nabijgelegen natuurpark.
De foto van kinderen die tunnels graven tussen twee rotsblokken onder een bleke hemel is precies genomen bij Anse Source d'Argent. Hier vormt het graniet natuurlijke bogen en kloven met de zee er vlak achter, ideaal om te verkennen. Let op de kleurrijke rifvissen bij de ingang. De eerste bewoners van het eiland oogstten kopra op dit zand, en op de achtergrond staat een 200 jaar oud plantagehuis (dat te bezoeken is). Houd rekening met drukte rond het midden van de ochtend; vroege vogels hebben vaak nog stukken strand voor zichzelf. Haaien worden niet gezien in de lagune (het is er te ondiep), maar er zwemmen wel diverse kleine vissen en roggen vrij rond in water tot aan je middel.
Facilities are minimal: two parking lots, one snack shack (serving lemonade, fried banana chips), and simple bathrooms. Unlike tour groups’ notes, there is no risk of crocodiles – just curious giant tortoises ambling around the estate (don’t chase them!). Clothing is required (this isn’t a nude beach). In the late afternoon, as crowds thin, the left half of the beach (facing east) can glow golden under the setting sun.
Vlieg naar Mahé, het hoofdeiland, en neem vervolgens een veerboot van 1,5 uur naar Praslin (dagelijks, circa 45 USD retour) en vandaar een veerboot van 15 minuten naar La Digue (nog eens circa 20 USD retour). Als alternatief zijn er chartervluchten tussen Mahé, Praslin en La Digue. Op La Digue zelf zijn fietsen het belangrijkste vervoermiddel (10 minuten fietsen vanaf het dorp La Passe). De fietsverhuur wijst je de weg naar landgoed L'Union, waar dit strand zich bevindt. De ingang is goed aangegeven en voor een kleine vergoeding krijg je een kaart en toegang tot de plantages en natuurpaden achter het strand.
Het klimaat van Anse Source d'Argent is tropisch maar mild. Er is geen strikt droog seizoen op La Digue; het regent het het hele jaar door af en toe licht. Van eind april tot begin oktober is het echter meestal zonniger en minder stormachtig. De beste maanden om te fotograferen zijn mei tot en met juli, wanneer het water het kalmst is en de schaduwen van de rotsblokken het langst vallen. Van december tot en met februari kunnen er korte buien voorkomen, maar ook spectaculaire stormen (die soms zorgen voor dramatische luchten, perfect voor foto's). De wind is over het algemeen zwak, waardoor het water van de lagune de meeste dagen volkomen stil is. Gezien de populariteit van de lagune, is het aan te raden om bij zonsopgang te komen als u een onbelemmerd uitzicht wilt.
Er is geen eenduidig antwoord: het hangt ervan af aan wie je het vraagt. In de expertpoll van 2025 stond Cala Goloritzè op Sardinië bovenaan de lijst vanwege de ongeëvenaarde kliffen en de staat van instandhouding. Daarentegen gaven de TripAdvisor Travelers' Choice-stemmen van 2025 de nummer één positie wereldwijd aan het strand van Elafonissi in Griekenland. Beide beweringen zijn terecht: de ene weerspiegelt de consensus van experts over het ongerepte natuurlijke karakter, de andere weerspiegelt het enthousiasme van massareizigers voor het roze zand en de gezinsvriendelijke ondiepe gedeeltes. Praktisch elk strand biedt een andere "nummer 1"-ervaring - het ene afgelegen en wild, het andere toegankelijk en kleurrijk. Kortom, "beste" kan net zo goed variëren met persoonlijke voorkeuren als met de resultaten van de poll.
Griekenland voert vaak de internationale ranglijsten voor stranden aan dankzij de concentratie van azuurblauwe lagunes en dramatische eilanden. Het land deelt vaak de ranglijst met Australië voor de meeste vermeldingen in topstranden: zo had Griekenland in de recente Travelers' Choice-resultaten drie stranden in de wereldwijde top 25 (Elafonissi, Fteri en Porto Katsiki), en Australië komt daar doorgaans ook mee overeen. Beide landen profiteren van lange kustlijnen en beschermde zeeparken. Andere landen met meerdere beroemde stranden zijn de VS (Florida, Hawaï), de Dominicaanse Republiek en archipelstaten zoals de Filipijnen of Indonesië. Uiteindelijk is schoonheid subjectief, maar Griekenland en Australië worden herhaaldelijk genoemd als landen met het grootste aantal stranden van wereldklasse.
Het zand van Siesta Beach staat bekend om zijn bijna volledig kristallijne kwarts – ongeveer 99% zuiver – wat zeer ongebruikelijk is voor een kust. In de loop van eeuwen zijn de veldspaat en mica in de zandkorrels weggespoeld, waardoor er minuscule kwartskristallen overbleven. Dit maakt het zand poederzacht en stralend wit. Zelfs op een warme zomerdag blijft het lichtgekleurde, reflecterende zand koel onder de voeten – een noviteit voor strandgangers die op blote voeten lopen. Bovendien zijn kwartskorrels bestand tegen erosie, waardoor de breedte van Siesta Beach behouden blijft: bezoekers lopen nog steeds 90 meter over het harde, natte zand om het water te bereiken, net als een eeuw geleden. Het resultaat is een strand dat aanvoelt als vers meel (volgens de inwoners van Sarasota gekscherend) en niet brandt op blote voeten, een eigenschap die Siesta meerdere prijzen voor "het beste zand ter wereld" heeft opgeleverd.
Verschillende stranden op onze lijst zijn zeer kindvriendelijk, maar bij een paar is voorzichtigheid geboden. Elafonissi is ideaal voor kinderen vanwege de kalme, ondiepe baden. Siesta Beach is veilig met strandwachten en een rustige branding. Grace Bay en Eagle Beach hebben ook mild water en strandwachten in de resortgebieden. Cala Goloritzè daarentegen vereist een lange wandeling – niet aanbevolen voor zeer jonge kinderen – en de afgronden van Cala liggen direct voorbij de kiezelstranden. Praia da Falésia is breed en bewaakt, maar ouders moeten er rekening mee houden dat het water geleidelijk dieper wordt (maar de stroming zwak is). Over het algemeen hebben veel topstranden gedeeltes gereserveerd voor veiliger zwemmen met het gezin. Nieuwe ouders moeten hun kinderen altijd in de gaten houden (let op blootstelling aan de zon en kwallen in sommige tropische gebieden). Kies bij het plannen van uw vakantie stranden die door recensenten als "gezinsvriendelijk" worden aangemerkt (zo tagt Tripadvisor regelmatig vermeldingen met familie-icoontjes) en controleer op voorzieningen zoals schaduw en toiletten.
Een bezoek aan een topstrand kan praktisch gratis of juist erg duur zijn, afhankelijk van je keuzes. In de meeste gevallen is de toegang tot het strand zelf gratis (alle bovengenoemde stranden, behalve een paar waar entreegeld wordt gevraagd). De grootste kostenposten zijn reizen en accommodatie. Cala Goloritzè vereist bijvoorbeeld slechts een kleine parkeer-/toegangsprijs, maar Sardinië bereiken vanuit het buitenland kan lange vluchten met zich meebrengen. Daarentegen dragen de toegangsprijzen voor plaatsen zoals Anse Source d'Argent (ongeveer $15 per persoon voor toegang tot het park) of de Ban Gioc-lagune (Jemen) bij aan natuurbehoud. Accommodaties variëren: een luxe villa in Grace Bay kan $500 per nacht kosten, terwijl een bungalow op Koh Kood minder dan $50 kan kosten. Ook dineren en extra's verschillen per regio (Zuidoost-Azië is over het algemeen goedkoper dan Europa of het Caribisch gebied). Als richtlijn kan een reiziger met een gemiddeld budget ongeveer $1.500-$3.000 per persoon uitgeven voor een weeklange reis, inclusief intercontinentale vluchten, middenklasse hotels en lokale maaltijden. Vergelijk altijd de seizoenen: in het laagseizoen zijn vliegtickets en hotels vaak aanzienlijk goedkoper (hoewel het weer dan minder ideaal kan zijn). Houd er rekening mee dat sommige excursies (zoals boottochten naar Entalula of snorkeltochten bij Grace Bay) extra kosten met zich meebrengen. Stem je plannen uiteindelijk af op je budget: je kunt genieten van stranden van wereldklasse met een klein budget of juist met een flinke som geld.
De mooiste stranden ter wereld variëren enorm: van verborgen baaien op afgelegen eilanden tot bruisende witte zandstranden bij de stadslichten. Elk van de tien stranden hierboven heeft zijn plek verdiend door een combinatie van schilderachtige schoonheid, de kwaliteit van het water en het zand, en (vaak) zorgvuldig beheer. Maar geen enkele ranglijst kan aan ieders wensen voldoen, dus denk goed na over je eigen voorkeuren: verlang je naar rust en stilte (Cala Goloritzè, Entalula), een gezinsvriendelijke omgeving (Siesta, Elafonissi) of een levendige eilandcultuur (Aruba, Thailand)? Wat je ook kiest, plan je bezoek zorgvuldig – let op de weersomstandigheden, natuurbeschermingsvoorschriften en reiskosten – om er het maximale uit te halen.
Of je nu een zeilvis spot bij Grace Bay, je verwondert over de roze stranden van Kreta, of gewoon over koele kwartsstenen loopt op een strand in Florida, onthoud dat een geweldig strand net zozeer om de ervaring draait als om de plek zelf. Neem naast zonnebrandcrème ook respect voor de natuur mee, omarm de lokale gebruiken en je zorgt ervoor dat deze stukjes paradijs voor iedereen mooi blijven. Uiteindelijk is het 'beste' strand net zo persoonlijk als een favoriete zonsondergang; met de inzichten en tips in deze gids kunnen lezers nu vol vertrouwen op zoek gaan naar de perfecte kustbestemming.
