Marshalleilanden

De Marshalleilanden, in het Marshallees Ṃajeḷ genoemd, officieel bekend als de Republiek der Marshalleilanden (Aolepān Aorōkin Ṃajeḷ), is een soevereine eilandstaat in de regio Micronesië in de noordwestelijke Stille Oceaan. Gelegen ten westen van de internationale datumgrens en ten noorden van de evenaar, vormen de Marshalleilanden een unieke natie met een rijke geschiedenis en unieke geografische kenmerken. De natie bestaat uit 29 koraalatollen en vijf eilanden, onderverdeeld in twee eilandengroepen: Ratak in het oosten en Ralik in het westen. 97,87% van het grondgebied van de natie bestaat uit water, wat het de soevereine staat maakt met de hoogste water/landverhouding.

De Marshalleilanden grenzen aan meerdere territoria en naties: Wake Island in het noorden, Kiribati in het zuidoosten, Nauru in het zuiden en de Federale Staten van Micronesië in het westen. Majuro, de hoofdstad en grootste stad, huisvest ongeveer vijftig procent van de bevolking van het land en fungeert als het politieke en economische centrum.

De geschiedenis van de Marshalleilanden is fundamenteel verankerd in de Austronesische migratie die al in het 2e millennium v.Chr. de eilanden bereikte. De eerste immigranten introduceerden gewassen uit Zuidoost-Azië zoals kokosnoten, enorme moeras-taro en broodvrucht, evenals gedomesticeerd pluimvee, waardoor de eilanden permanent bewoonbaar werden. Verschillende Spaanse expedities bereikten de eilanden halverwege de 16e eeuw; Spaanse galjoenen volgden echter over het algemeen een Pacifische route verder naar het noorden, waardoor ze de Marshalleilanden omzeilden.

De eilanden werden vernoemd ter ere van de Britse kapitein John Marshall, die in 1788 een verkenning van het gebied uitvoerde. In de jaren 1850 arriveerden Amerikaanse protestantse missionarissen en westerse commerciële belangen, wat het begin betekende van aanzienlijke buitenlandse invloed. In de jaren 1870 en 1880 domineerden Duitse koprahandelaren de economie, wat resulteerde in de annexatie van de Marshalleilanden door het Duitse Keizerrijk als protectoraat in 1885. Tijdens de Eerste Wereldoorlog viel het Japanse Keizerrijk de eilanden binnen, die vervolgens na de oorlog deel uitmaakten van het Japanse Mandaatgebied in de Zuidzee. Na de Tweede Wereldoorlog namen de Verenigde Staten het gezag over en bestuurden de eilanden als onderdeel van het Trustgebied van de Pacifische Eilanden. Van 1946 tot 1958 voerden de Verenigde Staten 67 kernproeven uit op de atol Bikini en de atol Enewetak, wat een diepgaande impact op de eilanden had.

Het streven naar zelfbestuur begon met de oprichting van het Congres van Micronesië in 1965, bedoeld om de autonomie van de eilanden in de Stille Oceaan te vergroten. In mei 1979 erkenden de Verenigde Staten de grondwet van de Marshalleilanden en hun president, Amata Kabua, waarmee de natie onafhankelijkheid kreeg. Volledige soevereiniteit werd bereikt door het Compact of Free Association met de Verenigde Staten, dat defensie, financiële steun en toegang tot Amerikaanse instellingen zoals de Federal Communications Commission en de United States Postal Service bood. De Marshalleilanden zijn sinds 1983 lid van de Pacifische Gemeenschap en werden in 1991 lid van de Verenigde Naties.

De economie van de Marshalleilanden is voornamelijk gericht op dienstverlening, aangevuld met visserij en landbouw, waarbij de aanzienlijke financiële steun van de Verenigde Staten een aanzienlijk deel van het bbp vormt. De financiële steun van het Compact of Free Association, dat oorspronkelijk in 2023 zou aflopen, is met nog eens 20 jaar verlengd. Het land gebruikt de Amerikaanse dollar als valuta en kondigde in 2018 de intentie aan om een ​​nieuwe cryptovaluta als legaal betaalmiddel te implementeren.

De bevolking van de Marshalleilanden bestaat voornamelijk uit mensen van Marshallese afkomst, naast kleine immigrantengemeenschappen uit de Verenigde Staten, China, de Filipijnen en andere eilanden in de Stille Oceaan. Marshallees en Engels zijn de officiële talen en belichamen het culturele erfgoed en de historische banden van het land. Religie is onlosmakelijk verbonden met de cultuur; bijna de hele bevolking hangt een bepaald geloofssysteem aan. De overheersende banden zijn die met de United Church of Christ – Congregational in the Marshall Islands of de Assemblies of God.