Σε μεγάλο μέρος της Κροατίας και των ευρύτερων Βαλκανίων, η λέξη κέικ σχεδόν αντιπροσωπεύει το ίδιο το ψωμί. Αναφέρεται σε ένα στρογγυλό, επίπεδο καρβέλι που ανάγει το όνομά του στη λατινική λέξη πίτα – ψωμί ψημένο στην εστία. Οι πρώτες εκδοχές τοποθετούνταν κάτω από ένα βαρύ μεταλλικό ή πήλινο κουδούνι (ευαίσθητος στα κροατικά), θαμμένο σε καυτά κάρβουνα, τα οποία έδιναν μια απαλή, περιβάλλουσα ζέστη και ένα απαλό, αρωματικό ψίχουλο. Με την πάροδο του χρόνου, οι φούρνοι ανέλαβαν την εξουσία, ωστόσο το στρογγυλό σχήμα, τα απλά υλικά και ο ρόλος της pogača στο τραπέζι παρέμειναν αξιοσημείωτα σταθερός.
Στην κροατική κουζίνα, η πογκάτσα εμφανίζεται με πολλές μορφές. Στο νησί Βις, περίσσεια κέικ και κωμικό κέικ είναι διάσημα γεμιστά ψωμιά γεμιστά με κρεμμύδια και παστό ψάρι, με ή χωρίς ντομάτες – πιάτα που φέρουν ίχνη ελληνικής και μεσογειακής επιρροής και μερικές φορές συγκρίνονται με focaccia ή πίτσα. Στην ενδοχώρα, εκδοχές όπως παχύ κέικ ή οι pogača γεμιστές με τυρί μοιάζουν με πλούσια ψωμιά σε τηγάνι, που μερικές φορές σερβίρονται τις γιορτές. Σε όλη την περιοχή, μια διακοσμημένη pogača μπορεί να εμφανίζεται σε τελετές μαζί με χαιρετισμούς με ψωμί και αλάτι, συμβολίζοντας τη φιλοξενία και την οικογενειακή ενότητα.
Αυτή η συνταγή επικεντρώνεται σε μια καθημερινή ρουστίκ πίτα αντί για τις γεμιστές γιορτινές εκδοχές. Στόχος είναι ένα καρβέλι που ταιριάζει εύκολα στο μαγείρεμα της εβδομάδας: μια γρήγορη ζύμη, χωρίς μαγιά και υλικά που υπάρχουν στις περισσότερες κουζίνες. Η μέθοδος βασίζεται σε μια κοινή βαλκανική προσέγγιση για την pogača χωρίς μαγιά, όπου το μπέικιν πάουντερ και η μαγειρική σόδα σε συνδυασμό με γιαούρτι ή γάλα φουσκώνουν τη ζύμη διατηρώντας παράλληλα την ψίχα μαλακή. Το αποτέλεσμα είναι ένα στρογγυλό καρβέλι με ελαφριά, λεπτή ψίχα, μια απαλή ξινή γεύση από το γαλακτοκομικό προϊόν και μια λεπτή χρυσή κόρα που μαλακώνει ελαφρώς καθώς το ψωμί ξεκουράζεται.
Η γεύση είναι λεπτή και γαλακτώδης, με ήπια οξύτητα από το γιαούρτι και διακριτική πλούσια γεύση από το αυγό και το λάδι. Η ψίχα παραμένει μαλακή αλλά αρκετά στιβαρή για να τη βουτήξετε σε στιφάδο, να απορροφήσετε τους χυμούς από το ψητό κρέας ή να τη σερβίρετε δίπλα σε ψητό ψάρι και σαλάτες. Το σχήμα διατηρείται μέτριο: ένας στρογγυλός 24-26 εκ., πάχους περίπου δύο έως τριών εκατοστών, που ψήνεται γρήγορα και κόβεται τακτοποιημένα σε φέτες.
Αρκετές λεπτομέρειες καθιστούν αυτή την έκδοση ιδιαίτερα προσιτή:
- Χωρίς μαγιά και σύντομο χρόνο ανάπαυσης. Η ζύμη βασίζεται σε χημική διόγκωση και όχι σε μεγάλο χρονικό διάστημα φουσκώματος, γεγονός που διατηρεί τον συνολικό χρόνο κάτω από μία ώρα, ενώ παράλληλα δίνει ένα ελαφρύ εσωτερικό.
- Προσβάσιμα συστατικά. Κανονικό λευκό αλεύρι, γιαούρτι για όλες τις χρήσεις, λίγο γάλα, αυγό, λάδι και βασικά είδη ντουλαπιού αποτελούν τον πυρήνα της συνταγής. Το ελληνικό γιαούρτι λειτουργεί όταν αραιωθεί ελαφρώς και το κεφίρ ταιριάζει καλά στη θέση μέρους του γιαουρτιού.
- Ευέλικτος ρόλος σερβιρίσματος. Το ψωμί λειτουργεί ζεστό για μεσημεριανό γεύμα ή δείπνο, αλλά οι φέτες που περισσεύουν ξαναζεσταίνονται καλά και μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν ως βάση για σάντουιτς την επόμενη μέρα.
Για ένα τραπέζι κροατικού στιλ, αυτό το είδος pogača ταιριάζει φυσικά δίπλα σε ψητά κρέατα, βραστά χόρτα, φασόλια σε σάλτσα ντομάτας ή σε ένα απλό πιάτο με τυρί, ελιές και αλλαντικά. Νιώθεις άνετα στην καθημερινή μαγειρική, όχι μόνο τις μεγάλες μέρες και τις αργίες. Αυτή η συνταγή στοχεύει να σεβαστεί αυτόν τον ρόλο: τίμιο, απλό ψωμί που αποτελεί τη βάση ενός γεύματος χωρίς να απαιτεί επιπλέον δουλειά.