Κατά μήκος των ακτών της Δαλματίας, το παστό ψάρι, με τη μία ή την άλλη μορφή, αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής εδώ και αιώνες. Σε πέτρινα χωριά με θέα την Αδριατική, βαρέλια με slana riba κάποτε βρίσκονταν σε δροσερές αποθήκες και κελάρια konoba, κρατώντας κονσερβοποιημένες σαρδέλες ή γαύρους για έναν χρόνο, μόνο σε αλάτι και τους δικούς τους πλούσιους χυμούς. Στα κροατικά γαστρονομικά κείμενα, οι «αλατισμένες σαρδέλες ή σαρδέλες (slana riba)» εμφανίζονται ανάμεσα στα κλασικά παράκτια παρασκευάσματα και συχνά περιγράφονται ως το αγαπημένο ξεκίνημα ενός βραδινού γεύματος, που συνοδεύεται από βραστά λαχανικά, εποχιακές σαλάτες και καλό ψωμί.
Σήμερα, αυτό το απλό διατηρημένο ψάρι εξακολουθεί να αισθάνεται απόλυτα άνετα σε ένα καθημερινό τραπέζι. Τα ράφια των παντοπωλείων στην Κροατία διαθέτουν βάζα και κονσέρβες με σλάνε σρντέλε (αλατισμένες σαρδέλες), ωστόσο πολλές οικογένειες στη Δαλματία συνεχίζουν να αλατίζουν τα ψάρια τους όταν οι σαρδέλες είναι στην καλύτερη τους κατάσταση, από τα τέλη της άνοιξης έως το καλοκαίρι. Ένας πρόσφατος κροατικός οδηγός περιγράφει πώς οι φρέσκες ολόκληρες σαρδέλες στρώνονται με χοντρό θαλασσινό αλάτι, ζυγίζονται και αφήνονται να μαριναριστούν για εβδομάδες πριν καθαριστούν και σερβιριστούν με ελαιόλαδο, ξύδι, κρεμμύδι και κάπαρη. Η μέθοδος είναι απλή, αν και ανταμείβει την υπομονή και το προσεκτικό χέρι.
Η λογική πίσω από το πιάτο είναι πρακτική. Οι σαρδέλες αφθονούν στην Αδριατική και η αλλοίωση συμβαίνει γρήγορα μόλις φύγουν από το νερό. Το έντονο αλάτισμα απορροφά τα υγρά από το ψάρι, συμπυκνώνει τη γεύση και δημιουργεί μια άλμη εχθρική προς τα επιβλαβή βακτήρια. Ταυτόχρονα, η σάρκα σφίγγει, τα κόκαλα μαλακώνουν ελαφρώς και το ψάρι αποκτά έναν βαθύ αλμυρό χαρακτήρα που ταιριάζει σε έντονα συνοδευτικά όπως ωμό κρεμμύδι, ξίδι από κρασί και δυναμικό ελαιόλαδο. Οι κροατικές τουριστικές πηγές εξακολουθούν να περιγράφουν τις σαρδέλες ως ακρογωνιαίο λίθο της παράκτιας μαγειρικής ψαριών, παρασκευασμένες ψητές, μαριναρισμένες ή αλατισμένες για αποθήκευση.
Γευστικά, η σλάνα ρίμπα βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε φρέσκες ψητές σαρδέλες και κονσερβοποιημένο ψάρι. Η πρώτη μπουκιά είναι έντονα αλμυρή και έντονη, με μια πυκνή, ελαφρώς μαστιχωτή υφή που χαλαρώνει στη γλώσσα μόλις καλυφθεί με λάδι. Το ψάρι έχει καθαρές νότες θάλασσας, μια απαλή λιπαρότητα και μια ελαφριά αίσθηση ζύμωσης από την παρατεταμένη ωρίμανση, αν και όχι προς την ίδια κατεύθυνση με τα πιο δυνατά κονσερβοποιημένα ψάρια της Βόρειας Ευρώπης. Όταν συνδυάζεται με γλυκό κόκκινο κρεμμύδι και μια δόση λεμονιού, η ισορροπία γίνεται πιο στρογγυλή και δελεαστική.
Αυτή η εκδοχή διατηρεί την πρακτική της Δαλματίας, προσαρμόζοντας παράλληλα μερικές λεπτομέρειες σε μια σύγχρονη κουζίνα. Οι παραδοσιακές οδηγίες συχνά απαιτούν το αλάτισμα ολόκληρων σαρδελών χωρίς εντέρια σε μεγάλα εξωτερικά δοχεία, το οποίο ελέγχεται περιοδικά και συμπληρώνεται με άλμη για αρκετούς μήνες. Εδώ, η μέθοδος περιορίζεται σε λίγα κιλά ψαριού σε ένα δοχείο κατάλληλο για τρόφιμα που χωράει σε ένα δροσερό ντουλάπι ή ψυγείο. Το ξεκοίλιασμα πριν από το αλάτισμα βελτιώνει την άνεση για πολλούς οικιακούς μάγειρες και μειώνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων γεύσεων, δημιουργώντας παράλληλα ένα στιβαρό, χαρακτηριστικό αποτέλεσμα.
Μόλις ωριμάσουν, οι σαρδέλες μετατρέπονται σε ένα εξαιρετικά ευέλικτο συστατικό. Μερικά φιλέτα μπορούν να αποτελέσουν ένα πιάτο με ζεστές πατάτες και μπλίτβα (ελβετικό σέσκουλο), θυμίζοντας τα κοινά συνοδευτικά πιάτα της Δαλματίας που σερβίρονται με ψητό ψάρι. Στρωμένες πάνω σε φρυγανισμένο ψωμί με ελαιόλαδο και ντομάτα, αποτελούν ένα χορταστικό μικρό γεύμα. Σε ένα μεγαλύτερο τραπέζι, η σλάνα ρίμπα κάθεται εύκολα ανάμεσα σε τυριά, αλλαντικά, ελιές και τουρσί λαχανικά σε μια ποικιλία κατάλληλη για μεγάλες, αργές συγκεντρώσεις.
Από διατροφικής άποψης, οι σαρδέλες προσφέρουν μια πλούσια πηγή πρωτεϊνών, ωφέλιμων λιπαρών, ασβεστίου και βιταμίνης D. Τα τυπικά διατροφικά δεδομένα για τις σαρδέλες ανά 100 γραμμάρια δείχνουν περίπου 200 θερμίδες, καθόλου υδατάνθρακες, περίπου 24 γραμμάρια πρωτεΐνης και περίπου 11 γραμμάρια λίπους. Η αλατισμένη μορφή φέρει πολύ υψηλότερο φορτίο νατρίου, επομένως οι μικρές μερίδες λειτουργούν καλύτερα, ειδικά όταν εξισορροπούνται με απλά λαχανικά και ψωμί.
Εν ολίγοις, αυτή η συνταγή τιμά μια παράκτια τέχνη κονσερβοποίησης, ενώ παράλληλα παραμένει προσβάσιμη σε έναν προσεκτικό μάγειρα στο σπίτι. Η διαδικασία απαιτεί περισσότερο χρόνο από μια συνεχή εργασία, και η ανταμοιβή είναι ένα βάζο ή μια κατσαρόλα γεμάτη με ψάρια με έντονη γεύση, έτοιμα για απλά, χορταστικά σνακ όλη την εποχή.